بیش از 43000 سال پیش، نئاندرتال ها قرن ها را صرف جمع آوری جمجمه حیوانات در یک غار کردند. اما باستان شناسان نمی دانند دلیل این امر چه بوده است. نئاندرتال ها بارها برای نگهداری از جمجمه حیوانات شاخدار به این غار بازگشتند و این گواه بر این است که این سنت فرهنگی در گذر زمان منتقل شده است.
نئاندرتال ها به طور عمدی جمجمه حیوانات شاخدار و شاخدار را در غاری در اسپانیا قرار دادند که نشان می دهد این بستگان منقرض شده انسانها بیش از 43000 سال پیش رفتارهای فرهنگی پیچیده ای داشته اند.
غار “Des-Cubirta” در مرکز ایبریا برای اولین بار در سال 2009 کشف شد، در سال 2023 محققان از کشف مجموعه عجیبی از 35 جمجمه حیوانات بزرگ در داخل این غار خبر دادند. بیشتر آرواره ها پیدا نشدند، اما تمام جمجمه ها از گونه های شاخدار یا شاخک مانند بودند. گوزن استپی و نیاگاوس بیش از 1400 ابزار سنگی در یک سطح یافت شد که همگی به سبک و سیاق بودند موستری آنها نئاندرتال بودند.
لوسیا ویاسکوسا فرناندز، نویسنده اول مقاله و محقق دکترای باستان شناسی گفت: “در نگاه اول، این رسوبات نامنظم به نظر می رسیدند. آنچه در ابتدا مانند انباشته شدن تصادفی مواد به نظر می رسید، در واقع یک رکورد واضح از فرآیندهای زمین شناسی و فعالیت های انسانی بود.”
این غار در طول هزاران سال متحمل ریزش های متعدد شده است، بنابراین فرناندز و تیمش نقش این اختلالات طبیعی را از فعالیت نئاندرتال ها جدا کردند. مطالعه آنها نشان داد که نئاندرتال ها جمجمه حیوانات را در دوره های طولانی جمع آوری کردند، به ویژه در دوره های بسیار سرد بین 135000 تا 43000 سال پیش.
فرناندز توضیح می دهد: “این تمایز در باستان شناسی بسیار مهم است زیرا درک رفتار گذشته انسان ابتدا مستلزم شناسایی بخش هایی از شواهد باستان شناسی توسط انسان و کدام بخش ها تحت تأثیر طبیعت است.”
برای پر کردن این شکاف، او و همکارانش مکان دقیق تمام یافته های باستان شناسی را به دقت ترسیم کردند. سپس توزیع زباله های ناشی از ریزش سنگ را با توزیع استخوان ها و ابزار سنگی مقایسه کردند. مشخص شد که استخوان ها عمدا در غار قرار داده شده اند. به گفته فرناندز: این مواد منشأ متفاوتی داشتند و با فرآیندی یکسان وارد غار نشدند.»
اگرچه زمان دقیق آن قابل اندازهگیری نیست و مدت زمان دقیق این عمل مشخص نیست، تیم تحقیقاتی به این نتیجه رسیدند که جمجمهها بارها و در مکانهای خاصی از غار قرار گرفتهاند، به این معنی که این عمل ممکن است در طول نسلها حفظ شده باشد و ارتباط مستقیمی با نیازهای اقتصادی یا معیشتی نداشته باشد.
دلیل دقیق جمع آوری جمجمه توسط نئاندرتال ها مشخص نیست، اما به گفته فرناندز، انتخاب، جابجایی و قرار دادن جمجمه حیوانات شاخدار در غاری که خود آنها در آن زندگی نمی کردند: “این نشان دهنده توانایی آنها در انجام رفتارهای فرهنگی است که مستقیماً با بقا مرتبط نبودند.”
لودویک اسلیماکباستان شناس و نویسنده کتاب «نئاندرتال برهنه» که در این تحقیق شرکت نکرده است، گفت: «بیشتر بحثها درباره نمادگرایی نئاندرتالها بر شواهد ضعیف یا تفاسیر خوشبینانه تکیه میکنند، اما در اینجا، نویسندگان رویکرد قویتری برای بررسی اینکه آیا سازمان فضایی یافتهها را میتوان تنها با فرآیندهای طبیعی توضیح داد، اتخاذ کردند.
اسلیمک افزود: “یافتههای این مطالعه شواهد جدیدی را به بحث نمادگرایی نئاندرتال اضافه میکند. به جای اینکه بپرسیم آیا نئاندرتالها مانند ما نمادین بودهاند یا خیر، باید بپرسیم که آنها چه نوع رفتارهای معناداری را بر اساس شرایط خاص خود ایجاد کردهاند. این سایت ثابت میکند که جهانهای معنایی نئاندرتالها وجود داشته است، اما ممکن است ساختار آن بسیار متفاوت از انسانهای مدرن باشد.”
