کرمهای انگلی مانند کرمهای نواری، کرمهای گرد و کرمهای نواری میتوانند در روده ته نشین شوند و یک سری علائم ریز و درشت ایجاد کنند، از دل درد و نفخ گرفته تا کاهش وزن بیدلیل یا دیدن رگهها و تکههایی مانند نخ در مدفوع. در همین حال، برخی از علائم آنقدر شایع به نظر می رسند که به راحتی نادیده گرفته می شوند، اما تشخیص و درمان به موقع می تواند از مشکلات جدی تر جلوگیری کند.
علائم کرم های انگلی
علائم کرم های انگلی بسته به نوع انگل متفاوت است که باعث می شود برخی افراد برای مدت طولانی متوجه عفونت نشوند. یکی از شناخته شده ترین موارد، کرم حلقوی است که اغلب با خارش در اطراف مقعد همراه است. این خارش معمولاً در شب بدتر می شود و می تواند خواب را مختل کند. در برخی موارد، کرم های سفید کوچک ممکن است در مدفوع یا اطراف مقعد دیده شوند.
کرم های گرد ممکن است با سوزش معده یا اسهال خفیف ظاهر شوند. همچنین اگر لاروها به سمت ریه حرکت کنند، احتمال اضافه شدن سرفه به علائم وجود دارد. علامتی که بسیاری آن را با سرماخوردگی یا آلرژی مرتبط می دانند و به سادگی آن را نادیده می گیرند.
در مورد کرم نواری علائم مهم تری شامل کاهش وزن بی دلیل و حالت تهوع است و گاهی قسمت هایی از کرم نواری در مدفوع دیده می شود.
علاوه بر این علائم خاص، برخی علائم عمومی مانند نفخ، حالت تهوع، خستگی و از دست دادن اشتها نیز ممکن است ظاهر شود.
دکتر انگد دیلان، متخصص گوارش هشدار می دهد که عفونت های خفیف، به ویژه در کرم ها و کرم های گرد، ممکن است علائم واضحی نداشته باشند و گاهی اوقات فرد تنها زمانی متوجه چیزی غیرعادی در مدفوع یا اطراف مقعد می شود. او توضیح میدهد که موارد شدیدتر، مانند هجوم کرمهای نواری یا کرمهای گرد، میتواند به مرور زمان باعث کمبودهای تغذیهای شود.
آیا کرم های انگلی خود به خود ناپدید می شوند؟
بسیاری از مردم امیدوارند که بدن به تنهایی مشکل را برطرف کند و به دارو متوسل نشود. اما واقعیت همیشه به این راحتی نیست. دکتر دیلن به با او می گوید در موارد خفیف کرم حلقوی، عفونت ممکن است در نهایت فروکش کند، اما مشکل بزرگ این است که عفونت مجدد آنقدر شایع است که معمولاً درمان لازم است. به عبارت ساده، حتی اگر علائم فروکش کنند، چرخه انتقال می تواند دوباره شروع شود و داستان دوباره شروع شود.
برای کرمهای گرد، کرمهای نواری و سایر انگلها، معمولاً بهبودی خودبهخود اتفاق نمیافتد. این گروه از عفونت ها اغلب بدون دارو از بین نمی روند و اگر درمان به تعویق بیفتد در درازمدت مشکل ساز می شود.
توصیه دکتر دیلن این است که درمان را جدی بگیرید تا هم خطر عفونت و هم احتمال عوارض کاهش یابد. این رویکرد محتاطانه به ویژه زمانی مهم است که علائم مبهم باشد و با سوزش سر دل، خستگی یا از دست دادن اشتها اشتباه گرفته شود.
عوارض کرم های انگلی
بیشتر کرمها خفیف هستند و با دارو و بهداشت قابل کنترل هستند، اما در موارد نادر ممکن است عوارض جدی ایجاد شود. دیلن می گوید که آلودگی شدید کرم گرد می تواند منجر به انسداد روده شود و گاهی اوقات حتی نیاز به جراحی دارد. او همچنین درباره کرم قلابدار توضیح می دهد که چون از خون تغذیه می کند باعث کم خونی و کاهش سطح آهن در بدن می شود.
در مورد کرم های نواری، خطر اصلی این است که گاهی اوقات می توانند به قسمت های دیگر بدن مانند مغز یا کبد بروند و باعث عفونت های جدی تری شوند که ممکن است با تشنج یا سایر مشکلات شدید همراه باشد. کرم حلقوی معمولاً خطرناک توصیف نمی شود، اما به دلیل خارش و اختلال خواب، می تواند کیفیت زندگی را مختل کند و فرد را گیج کند.
برای از بین بردن کرم های انگلی چه باید کرد؟
یک دوز واحد مبندازول که بدون نسخه قابل تهیه است، معمولاً برای درمان کرم حلقوی کافی است. با این حال، برای انواع دیگر کرم ها، پزشک ممکن است داروهای خاص تری مانند آلبندازول یا پرازیکوانتل را تجویز کند. تفاوت در درمان ها مهم است، زیرا هر انگل ویژگی های خاص خود را دارد و درمان همه انواع به یک شکل راه مطمئنی نیست.
در کنار دارو، بهداشت نقش تعیین کننده ای دارد. شستن دقیق دست ها، دوش گرفتن روزانه و شستن ملحفه، لباس و حوله با آب گرم، اقداماتی هستند که می توانند احتمال انتقال و بازگشت آلودگی را کاهش دهند. دکتر دیلن می افزاید که کوتاه نگه داشتن ناخن ها و اجتناب از خاراندن ناحیه مقعد به جلوگیری از عود مجدد عفونت کمک می کند.
همچنین بهتر است برای جلوگیری از انتقال از فردی به فرد دیگر، همه اعضای خانواده به طور همزمان درمان شوند. همچنین برای پیشگیری طولانی مدت، عاداتی مانند شستن مرتب دست ها، پختن کامل گوشت و پرهیز از رفتارهایی مانند جویدن ناخن یا مکیدن انگشت در کودکان می تواند خطر ابتلا به عفونت را کاهش دهد.
