به گزارش فایننشال تایمز: ایران در حال انجام بازی طولانی است. در جنگ، جغرافیا به اندازه فناوری اهمیت دارد. ایران بر کل سواحل شمالی خلیج فارس تسلط دارد و بر میدان های انرژی در سواحل جنوبی آن و هر چیزی که از آب های آن می گذرد تسلط دارد.
به گزارش همهان به نقل از فایننشال تایمز، متحدان حوثی آن در ورودی دریای سرخ و در امتداد گذرگاه کانال سوئز مستقر هستند. بنابراین ایران در موقعیت بسیار خوبی قرار دارد تا از هر دو سوی شبه جزیره عربستان بر اقتصاد جهانی فشار وارد کند. کسانی که امروز مسئولیت ایران را بر عهده دارند، جانبازان جنگ های نامتقارن در عراق و سوریه هستند. آنها اکنون از همین استراتژی برای مبارزه با ایالات متحده در میدان نبرد اقتصادی جهانی استفاده می کنند.
پهپادها، موشکهای کوتاهبرد و مینهایی که تانکرها و بنادر را به آتش میکشند، میتوانند همان تأثیر بمبهای دست ساز در عراق را داشته باشند، اما تأثیر بیشتری داشته باشند – زنجیره تأمین جهانی را مختل کنند و قیمت نفت را بالا ببرند.
ایران می تواند راحت تر و برای مدت طولانی تری به ضدحمله خود ادامه دهد. علاوه بر این، آتش بس به تنهایی سایه خطر تحمیل شده از سوی ایران بر خلیج فارس را که اکنون سناریوی کابوس خود را تجربه می کند، از بین نخواهد برد. به همین دلیل است که رهبران ایران می گویند تا زمانی که واشنگتن به طور کامل هزینه اقتصادی جهانی آغاز این جنگ را درک نکند، آتش بس را نمی پذیرند.
کسبوکارها، سرمایهگذاران و گردشگران در صورت از سرگیری جنگ ممکن است به خلیج فارس باز نگردند. تا زمانی که ایالات متحده آمادۀ حمله به ایران برای برکناری رهبران جمهوری اسلامی و سپس ماندن در آنجا برای تضمین ثبات و امنیت نباشد، اعتماد به خلیج فارس تنها در صورت دستیابی به یک آتش بس پایدار توسط ایالات متحده و ایران برقرار خواهد شد.
ایران می گوید که فقط آتش بس با تضمین های بین المللی برای حاکمیت خود را می پذیرد که احتمالاً به معنای نقش مستقیم روسیه و چین است. همچنین ممکن است خواستار جبران خسارات جنگ و آتش بس قابل تایید در لبنان شود. در این صورت، ایالات متحده باید با نوعی توافق هسته ای که در ماه فوریه در ژنو مطرح کرده بود، موافقت کند و متعهد به لغو تحریم ها شود.
رهبران ایران با این هدف وارد این جنگ شدند که مطمئن شوند آخرین جنگ خواهد بود.
