تبعات سفر مهدی تاج به کانادا و بازگشت وی به ایران از یکی از فرودگاه های این کشور ادامه دارد. تاج که به همراه دو تن دیگر از اعضای فدراسیون فوتبال ایران چمدان خود را برای شرکت در کنگره فیفا بسته بود، به دلیل مشکلاتی که بر سر صدور روادیدش پیش آمد، با مانع پلیس مهاجرت کانادا مواجه شد و پس از 2 یا 3 ساعت پرسش و پاسخ در فرودگاه، سرانجام از حضور در کنگره محروم شد و از آنجا به کنگره بازگردانده شد. البته این ماجرای برخی رسانه های کانادایی است که مشکلات مربوط به ویزای مهدی تاج را برجسته کرده و این ماجرا را به دست مخاطبان رساندند.
در ایران و به طور مشخص در فدراسیون فوتبال شرایط کم و بیش متفاوت است. در واقع تا جایی که پلیس مهاجرت کانادا مهدی تاج را دستگیر کرده و به مدت سه ساعت از او بازجویی کرده است، روایت ها شبیه به هم است، اما از این نقطه به بعد اوضاع فرق می کند. زیرا مهدی تاج مدعی است مقامات کانادایی مجوز حضور آنها در کنگره را صادر کرده اند اما به دلیل بی احترامی به یکی از ارگان های نظامی ایران از ورود به کانادا خودداری کرده و از آنجا مستقیماً به ترکیه بازگشته و به تهران رفته اند. البته این موضوع مربوط به روز گذشته است و حالا فدراسیون ماجرای جدیدتری دارد.
تاج نمی خواست با نخست وزیر کانادا صحبت کند
در شرایطی که مهدی تاج با اطلاع از رفتار احتمالی دولت کانادا همچنان چمدان خود را برای سفر به این کشور می بندد، مورد انتقاد قرار گرفته است. سخنگوی فدراسیون فوتبال امروز از اتفاق دیگری خبر داد که در نوع خود قابل تامل و تا حدودی عجیب است. وی با تایید ادعای تاج مبنی بر عدم تمایل به حضور در کنگره فیفا در کانادا، گفت که مهدی تاج حتی حاضر به صحبت با نخست وزیر این کشور نشده و گفته است که با او کاری ندارم. در بخشی از سخنان سخنگوی فدراسیون فوتبال که توسط فارس منتشر شد، آمده است: در نهایت وقتی به هیئت فدراسیون فوتبال ایران گفته شد که می توانید در کنگره شرکت کنید، رئیس فدراسیون و همراهان از این سفر خودداری کردند و حتی نماینده دولت کانادا هم خواستار گفت و گوی تلفنی بین رئیس فدراسیون و نخست وزیر کانادا شد، اما او گفت و گو نکردیم، رئیس فدراسیون با نخست وزیر گفت وگو نکردیم، اما او با نخست وزیر گفت و گو نکردیم. از کانادا.”
اینکه چنین روایتی مبنای درستی دارد یا نه (با توجه به روابط دیپلماتیک دو کشور) بخشی از بلاتکلیفی است، اما اقدام مهدی تاج کمی عجیب است.
کاش می گفتی سلام!
با شرط پذیرش ادعای جدید فدراسیون فوتبال مبنی بر اینکه نخست وزیر کانادا می خواهد با مهدی تاج صحبت کند، این سوال پیش می آید که چه اشکالی داشت که رئیس فدراسیون فوتبال ایران گوشی را برمی داشت و با مرد اول سیاست کانادا صحبت می کرد؟ آیا بهتر نیست اگر چنین بستری فراهم می شد، نگرانی ها را مطرح می کرد و کمک می کرد تا شاید شرایط سفر تیم ملی ایران به آمریکا و در صورت صعود به مرحله حذفی، به کانادا را فراهم کند؟ یا اگر معتقد است صحبت با نخست وزیر کشوری که سیاست های دوستانه ای در قبال ایران ندارد، بی اهمیت است، چرا چمدانش را بسته و به چنین کشوری سفر کرده است؟ در یک بحث گسترده، اگر چنین دیدگاهی در بین مسئولان فدراسیون فوتبال ایران و مسئولان ورزشی وجود دارد، چه اصراری برای اعزام تیم ملی فوتبال ایران به آمریکا وجود دارد که وزیر ورزش آن را کشوری متخاصم توصیف کرده و حضور در جام جهانی را «بی احترامی» دانسته است.
شاید تاج به جای ادامه رفتارهای قهری، یک بار برای همیشه میل به سفر به چنین کشورهایی را به خود بگیرد، به این امید که از سخت گیری کشورهای میزبان در صدور ویزا برای سایر افرادی که می توانند گرهی در کار فوتبال ایران بگشایند یا بدون اخطار ویزای بازیکنان تیم ملی، کاسته شود.
