موسیقی در دهههای اخیر همراه جدایی ناپذیر فوتبال و بهویژه جام جهانی بوده است و هنرمندان بزرگ این صنعت به طرق مختلف به آن کمک کردهاند که از برجستهترین آنها میتوان به پاواروتی، ریکی مارتین، مدونا، آندره آ بوچلی، پیتبال، جنیفر لوپز، نیکی میناژ، شکیرا و… اشاره کرد. ایران که قرار است آهنگی را برای پخش در استادیوم ها به فیفا معرفی کند، اجرای منفعلانه ای داشته یا به ژانر ورزشی توجه چندانی نکرده است. با وجود اینکه در 6 فصل گذشته نام های بزرگ و سرشناسی به صورت رسمی یا مستقل آثاری را برای تیم ملی فوتبال ایران منتشر کرده اند.
جام جهانی 1978
شنیده ها حاکی از آن بود که جهانبخش پازوکی مدتی برای ساخت ترانه ای برای تیم ملی کار می کرد اما اثر او هرگز منتشر نشد. سیاوش قمیشی یکی دیگر از هنرمندانی بود که شنیده شد آهنگی به زبان فارسی و انگلیسی منتشر کرد اما در عمل این اتفاق نیفتاد. حتی خبری از فایق آتشین (گوگوش) بود که قرار است برای خواننده رسمی ایران به آرژانتین برود اما در نهایت نه او و نه هیچ خواننده دیگری به کاروان تیم حشمت پیوستند. با این وجود در دل مسابقات و توسط یکی از اعضای تدارکات، کاست آخرین آهنگ داریوش اقبالی به نام سال 2000 در اختیار مسئولان قرار گرفت و این آهنگ به عنوان سرود رسمی ایران در ورزشگاه ها پخش شد. ترانه ای که هیچ ربطی به فوتبال و ورزش نداشت و فقط در آن روزها رواج داشت. اردلان سرفراز و منوچهر چشم آذر به ترتیب ترانه سرا و آهنگساز این اثر بودند.
جام جهانی 1998
مسئولان فدراسیون فوتبال دیر به فکر ساخت آهنگ افتادند و در نهایت به گزینه ای غیرمنتظره رسیدند. آنها تصمیم گرفتند از صدای شهرام ناظری در یک رویداد فوتبالی استفاده کنند. آهنگ گل افشان که با نام سواران دشت نیز شناخته می شود با شعری از محمدعلی چاوشی و آهنگسازی هوشنگ کامکار به عنوان سرود رسمی ایران در جام جهانی فرانسه انتخاب شد. زمان این اثر حماسی و باکیفیت 6 دقیقه و 32 ثانیه بود و اهالی فوتبال زیاد با آن ارتباط برقرار نکردند و در جریان بازی ها توسط مردم خوانده و شنیده نشد.
همزمان و در خارج از کشور، آهنگ «قهرمانان وطن» با صدای داریوش اقبالی، اندی مددیان و لیلا فروهر منتشر شد. آهنگی موزون و پرانرژی که مستقیماً از تیم ملی فوتبال نام می برد و در زمان خود پرطرفدار بود. شعر این آهنگ توسط همایون هوشیار نژاد سروده شده و شوبرت آواکیان تنظیم کرده است.
جام جهانی 2006
رابطه موسیقی و فوتبال در ایران در دهه 80 شدت گرفت و بسیاری از خوانندگان تمایل داشتند آهنگ رسمی تیم ملی را برای جام جهانی بخوانند. در آن زمان اختلافات محمد دادکان (رئیس فدراسیون فوتبال) و محمد علی آبادی (رئیس سازمان تربیت بدنی) به حدی بود که بر سر انتخاب خواننده بین آنها درگیری ایجاد شد. سرانجام زور محمد دادکان و اسپانسر تیم ملی فتفاد و علیرضا عصار به جای امیر تاجیک خواننده سرود رسمی ایران برای جام جهانی آلمان شد.
نام اثر برگزیده «ای ایران (ایران من)» بود و مانند اثر راه یافته به جام جهانی 98 بیش از 6 دقیقه بود و زمینه حماسی ملی داشت. در کلیپ منتشر شده علیرضا عصار در زمین فوتبال حاضر شد و این تنها همکاری با صحنه فوتبال تلقی شد. البته سازندگان اثر همگی افراد شناخته شده ای بوده اند و نام شهرداد روحانی و شاهکار بصیر در آن به چشم می خورد.
در آن دوره آهنگ های دیگری نیز در بازار منتشر شد که نظر بسیاری را به خود جلب کرد. یاسر بختیاری (یاس) که حدود 24 سال سن داشت و از نسل اول رپ فارسی به شمار می رفت، در جام جهانی 2006 آهنگی را برای تیم ملی خواند که مورد پسند علاقمندان این سبک قرار گرفت.
آرش لباف و دی جی علی گیتور نیز آهنگی به نام ایران ایران منتشر کردند که در فضای بین المللی بسیار شنیده شد و در طول مسابقات بارها صدای این قطعه شنیده شد و حتی بسیاری تصور می کردند که این آهنگ ترانه رسمی ایران برای جام جهانی است.
در ادامه باید به آهنگ سه گانه سه فوتبالیست قدیمی نیز اشاره کنیم. مرحوم مهرداد میناوند، نیما نکیسا و پژمان جمشیدی ترانه ای به نام ستارگان پارسی را خواندند که ویدیوی آن را سامان مقدم کارگردانی کرده است. هنرمندان و ورزشکاران مشهوری چون کامبیز دیرباز، علی انصاریان، افشین پیروانی، هادی سای، فرهاد آییش، مهدی رحمتی، برزو ارجمند، هادی طباطبایی، پژمان بازغی، مسعود رایگان، حسن پورشیرازی، محمدرضا شریفی نیا، داریوش شهروخه بان، داریوش شهروخه بان سلوکی، امیر جعفری، بهزاد محمدی و… در این موزیک ویدیو حضور داشتند.
همچنین شبکه فارسی زبان تپش که قصد داشت جام جهانی را به طور رسمی برای مخاطبان خود پخش کند، موزیک ویدیویی با خوانندگی عبدالحسن ستارپور (ستاره)، اندی مدیان، داریوش اقبالی، شهرام شهبال (کاشانی)، علی هاتفی (هتف)، فرشید امین تاینت (فرشیدامین) و گروه فارز برای جام حذفی منتشر کرد.70 نیز مورد استفاده قرار گرفت. البته خروجی کار و استقبال از آن برخلاف کارهای مربوط به جام 98 با استقبال مواجه نشد.
جام جهانی 2014
این بار تغییراتی از سوی تصمیم گیران ایجاد شد و سعی کردند آهنگی به روزتر و مرتبط با فضای فوتبال و جام جهانی تولید کنند. احسان خواجه امیری که آن روزها یکی از محبوب ترین خوانندگان پاپ بود، شعری از روزبه بمانی و آهنگسازی بهروز صفریان را خواند که به نام دروازه ای دنیا بود. با وجود اصلاحاتی که انجام شده بود، این آهنگ آنطور که انتظار می رفت شنیده نشد و در کمال ناباوری صداوسیما آن را پخش نکرد.
در آن دوره خوانندگانی چون سیروان خسروی و فرزاد فرزین آثار مستقلی منتشر کردند و محمد بحرانی به همراه امیر سلطان احمدی اثری موزون منتشر کردند که فضایی طرفدار داشت.
جام جهانی 2018
در ادامه بی توجهی به سلیقه مخاطب و همچنین جنسیت یک اثر ورزشی در جام جهانی 2018 ادامه یافت. فدراسیون فوتبال با بنیاد فرنگی هنری رودکی قرارداد امضا کرد و ساخت این اثر را به آنها واگذار کرد. این بنیاد همچنین سالار عقیلی را به عنوان خواننده معرفی کرد و آهنگ 11 ستاره را با شعر احسان افشاری و بابک برزین منتشر کرد. با وجود کیفیت مطلوب این آهنگ حماسی، هواداران فوتبال نتوانستند با آن در استادیوم همخوانی کنند.
در آن دوره علیرضا عصار با مشارکت یک اپراتور تلفن همراه آهنگ مستقلی به نام «من ایرانی هستم» تولید کرد و محمد بحرانی با استفاده از شخصیت جناب خان و البته با حضور مجدد سلطان احمدی کاری برای تیم ملی، آهنگ قبلی خود را در همین فضا به روی آنتن برد.
جام جهانی 2022
محمد معتمدی دیگر خواننده سنتی قرار بود خواننده ترانه ایران برای جام جهانی 2022 باشد اما اتفاقاتی که در پاییز سال 1401 رخ داد باعث شد ساخت این اثر نیمه کاره کنار گذاشته شود و فدراسیون فوتبال از آهنگ دوره قبل که توسط سالار عقیلی خوانده شده بود استفاده کرد.
جام جهانی 2026
فدراسیون فوتبال و پرواز همای برای سرود رسمی تیم 2026 به توافق رسیدند. اثری که چند روز پیش با نام «عشق بی پایان» منتشر شد. شعر، تنظیم و خوانش این اثر از همای است و ژانر آن کاملاً مشابه آثار قبلی محسوب می شود. باید دید واکنش هواداران فوتبال به این آهنگ چگونه خواهد بود و آیا هواداران در طول بازی ها با آن همخوانی خواهند کرد یا خیر.
