احمدی نژاد کجاست/ «نور دیده اصولگرایان» گزینه «سناریوهای اسراییلی» شد

احمدی نژاد کجاست؟ چه کاری انجام می دهد و به دنبال چه چیزی هستید؟/ چگونه کرد

کسی که روزگاری اعتماد اصولگرایان مثل روز را داشت و همیشه در فضای سیاسی ایران جنجال درست می کرد، حتی وقتی خودش هم ساکت است، جنجال به سراغش می رود. محمود احمدی نژاد که مدتی است از تیتر خبرها دور شده بود، بار دیگر به تیتر اخبار بازگشته است و این بار دلیل این جنجال ها تحلیلی است که یک رسانه آمریکایی درباره او منتشر کرده است.

نیویورک تایمز اخیراً در مقاله ای به نام محمود احمدی نژاد اشاره کرده و نوشته است: «در روزهای ابتدایی جنگ با ایران، آمریکا و اسرائیل سناریویی برای تغییر دولت در تهران و نصب محمود احمدی نژاد طراحی کرده بودند. در اولین روزهای آغاز جنگ 40 روزه، میدان نارمک 72 محل زندگی احمدی نژاد مورد حمله قرار گرفت. در پی این ماجرا، مجله آتلانتیک مدعی شد که هدف از این حمله ترور احمدی نژاد نبوده، بلکه احتمالا می خواستند او را از حبس خانگی آزاد کنند.

جدای از ترسیم آینده ای عجیب برای آینده ایران، نام بردن از احمدی نژاد از این نظر بسیار عجیب بود که روی کار آمدن محمود احمدی نژاد، جمهوری اسلامی را وارد دوره جدیدی از رویارویی با غرب کرد. با وجود اینکه دشمنی با غرب پس از انقلاب اسلامی همواره در فضای سیاسی کشور وجود داشت، اما با شروع دولت احمدی نژاد شعارهای بسیار تندتری وارد فضای رسمی کشور شد. اکنون همان فردی که خود را در خط اول «مقاومت در برابر صهیونیسم» معرفی کرده بود، از سوی برخی رسانه های جهانی به عنوان نامزد آمریکا و اسرائیل برای رهبری ایران معرفی می شود!

زمانی که سخنان احمدی نژاد راه را برای رای به نفع اسرائیل هموار کرد

انعکاس چنین مطالبی در مورد محمود احمدی نژاد این تحلیل قدیمی را تقویت کرده است که تندروی های وی در راستای منافع آمریکا و اسرائیل بوده است. همانطور که رئیس سابق موساد درباره او گفت: «اگر صدها میلیارد دلار توسط موساد برای حفظ منافع اسرائیل خرج می شد، کسی بهتر از احمدی نژاد نبود». اما در یک سال گذشته که تهران دو نبرد مستقیم با اسرائیل را تجربه کرد، سکوتی عجیب و مشکوک بر اردوگاه احمدی نژاد حاکم شده است.

سکوت در دوره ریاست جمهوری در قاموس احمدی نژاد نبود. این بازیگر جدید صحنه سیاسی ایران در سال 1383 در کنفرانسی به نام «جهانی بدون صهیونیسم» روی صحنه رفت و اسرائیل را «ننگ» خواند که باید از جهان پاک شود. این سخنان نه تنها واکنش غربی ها را در پی داشت، بلکه صدای اعتراض رهبران فلسطین را نیز در پی داشت. پس از آن هولوکاست را انکار کرد و تاریخ جهان را زیر سوال برد و گفت که موافق نیست هیتلر میلیون ها یهودی را در کوره های آدم سوزی سوزاند. این انکار هولوکاست توسط احمدی نژاد باعث شد تا جهان بیشتر به موزه های هولوکاست توجه کند و در همان سال برای اولین بار مجمع عمومی سازمان ملل به نفع اسرائیل رای داد.

متهمان انشعاب از انقلاب در جنگ 12 روزه موضع گرفتند، احمدی نژاد انقلابی سکوت کرد.

در مناظره های انتخاباتی سال 2008، رقبای او از سیاست خارجی او انتقاد کردند. میرحسین موسوی با بیان اینکه افراط منجر به افراط می شود، گفت: اگر بحث تند هولوکاست را مطرح کنیم نتیجه بدتر شدن اوضاع می شود معاون ما می آید و می گوید ما دوست مردم اسرائیل هستیم. مهدی کروبی نیز در جمع احمدی نژاد رئیس موساد اظهار داشت که مواضع احمدی نژاد در خدمت منافع اسرائیل است. از سوی دیگر این احمدی نژاد بود که رقبا را متهم به فاصله گرفتن از مواضع انقلابی کرد.

اما در اولین رویارویی نظامی جدی ایران و اسرائیل، محاصره شدگان آن انتخابات با حاشیه زیاد شنیدند، اما احمدی نژاد نه. مهدی کروبی که از سوی احمدی نژاد به ترک مواضع انقلابی متهم شده بود، سال گذشته در حالی که به تازگی از بازداشت آزاد شده بود، علیه اسرائیل موضع گیری کرد. زهرا رهنورد، همسر میرحسین موسوی نیز با وجود در بند بودن، موضعی مشابه داشت. اما احمدی نژاد که ظاهراً بعد از بیست سال تازه یاد گرفته در دنیای سیاست سکوت کند، آخرین واکنش و موضع او در جنگ دوازده روزه فقط یک بیانیه چند خطی بود. بیانیه ای که در آن تنها به یک تسلیت خشک و خالی بسنده کرد: ضمن محکومیت این حملات و خواستار توقف فوری آن، شهادت این فرماندهان، نیروها و دانشمندان را به خانواده های آنان و ملت بزرگ و نجیب ایران تسلیت عرض می کنم. همزمان ترور احمدی نژاد نیز تکذیب شد.

احمدی نژاد در جنگ 40 روزه کجا بود؟

در جنگ 40 روزه هم همین وضعیت وجود داشت. احمدی نژاد از آن زمان تاکنون سکوت کرده و در انظار عمومی ظاهر نشده است. کانال تلگرامی دولت بهار که منعکس کننده نظرات محمود احمدی نژاد است، تنها دو خبر رسمی از رئیس دولت های نهم و دهم منتشر کرد. پیام اول ایشان تسلیت به مناسبت شهادت رهبر انقلاب و پیام دوم نامه ای خطاب به حضرت آیت الله سید جطبی خامنه ای بود که در آن انتخاب ایشان به مقام رهبری را تبریک گفت. بقیه اخبار مربوط به احمدی نژاد اخبار غیر رسمی، شایعه یا تناقض بود.

در روزهای اول جنگ 40 روزه به میدان هفتاد و دو نارمک حمله شد و بلافاصله شایعه شد که هدف اصلی ترور محمود احمدی نژاد بوده است. اما بعداً تکذیب شد و اعلام شد که فقط محافظان وی به شهادت رسیده اند. عباس امیری فر که از فعالان سیاسی اصولگرا است، پس از جنگ درباره آخرین وضعیت احمدی نژاد گفت که در دوران جنگ هیچ اتفاق ناخوشایندی برای او نیفتاده است. او فقط کمی تحت تاثیر موج انفجار قرار گرفت و پایش نیز آسیب دید. امیری فر که پیش از این مشاور احمدی نژاد بود نیز توضیح داد که اصلاً به خانه وی حمله نشده است، اما آمریکا و اسرائیل به کیوسک نگهبانان در کوچه حمله کردند و در نتیجه سه نفر از نگهبانان شهید شدند.

احمدی نژاد آخرین بار کی و کجا دیده شد؟

پاییز سال گذشته عکس هایی از احمدی نژاد منتشر شد که مربوط به زمان فوت خواهرش بود. شبکه «دولت بهار» گزارش تصویری از دیدار حامیان رئیس دولت های نهم و دهم با وی منتشر کرد و پس از آن عکسی از احمدی نژاد منتشر شد که نشان می داد او در مراسم ختم خواهر اسفندیار رحیم مشایی شرکت کرده است.

در همان زمان فیلمی از محمود احمدی نژاد منتشر شد که از مصاحبه امتناع می کند و بعد فردی که گویا از او محافظت می کند می گوید بهتر است مصاحبه نکند. برخی گفته اند که احمدی نژاد از مصاحبه منع شده است. مدتی بعد و قبل از حوادث دی ماه، نشست منطقه ای حامیان وی با نام «حرکت بهار» در بوشهر برگزار شد. سخنرانان این مراسم مرتضی تمند و علی اکبر جوانفکر از یاران همیشگی احمدی نژاد بودند. رئیس دولت نهم و دهم در این جلسه حضور نداشت و به ارسال پیام صوتی بسنده کرد. آخرین تصویر رسمی که از وی منتشر شد، 16 بهمن بود که به عنوان عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام برای ادای احترام به مناسبت دهه فجر در حرم بنیانگذار جمهوری اسلامی حضور یافت. آخرین فیلمی که از او اکران شد دو روز مانده به شروع جنگ چهل روزه بود. به گزارش میهن تجارت ویدئویی از احمدی نژاد منتشر کرد که نشان از حضور او در مراسم اربعین یکی از قربانیان حوادث 1404 آمل داشت.

وقتی احمدی نژاد خیلی دیر یاد گرفت که سکوت کند

در سیاست، حتی خود سکوت نیز نوعی موضع گیری است و به نظر می رسد مرد مورد حمایت جریان ارزشی جدید آن را درک کرده است. او که دولت نهم خود را با بوسیدن دست رهبری آغاز کرد و در دولت دهم خشونت 11 روزه را آغاز کرد، حالا انگار می خواهد بگوید با سکوتش دنیا را جور دیگری می بیند. قبل از این سکوت عمیق، گاهی مواضعی می گرفت تا به واسطه عملکردش، اتهامات را از خود پاک کند.

او در یکی از فیلم‌هایش که سال گذشته در اینترنت منتشر شد، می‌گوید کارهایی مانند رقصیدن در روز عاشورا و پاره کردن عکس امام خمینی (ره) در روزهای پس از انتخابات ریاست‌جمهوری 88 توسط افراد خصوصی که توسط مراکز امنیتی سازماندهی شده بودند انجام می‌شد و من این موارد را مشاهده می‌کردم.

در فیلمی دیگر وقتی مکانیزم ماشه فعال شد و شش قطعنامه تحریمی شورای امنیت علیه ایران که در دوره احمدی نژاد تصویب شده بود برعکس شد، گفت تحریم ها به او ربطی ندارد و تنش با غرب به زمان خاتمی و روحانی (مسئول مذاکرات هسته ای) برمی گردد.

استکبار ستیز کیست؟

از طرفی دوستانش سعی می کنند تصویری متفاوت و انتخابی از او ارائه دهند. زمانی که صادق زیباکلام، فعال سیاسی، توئیتی مبنی بر ایستادن محمود احمدی نژاد در کنار رهبر انقلاب ونزوئلا و استکبار وی منتشر کرد، علی اکبر جوانفکر، مشاور رسانه ای احمدی نژاد در پاسخ گفت که احمدی نژاد ربطی به مفهوم «ایدئولوژی ضد آمریکایی» ندارد. وی همچنین نوشت: کسانی که سفارت آمریکا در تهران را اشغال کردند قبلاً این واقعیت را روشن کرده اند که اساساً احمدی نژاد مخالف چنین چیزی بود. اما مشاور احمدی نژاد در ماجرای تسخیر سفارت آمریکا به این موضوع مهم اشاره نکرد که احمدی نژاد طرفدار تصاحب سفارت شوروی است.

اکنون سکوت او که دقیقاً از حمله 16 مهر آغاز شده است باعث شده حتی حامیان سابقش شدیدترین برخوردها را با او داشته باشند. به عنوان مثال خبرگزاری تسنیم در مقاله ای با عنوان «احمدی نژاد و «هولوکاست سکوت» در برابر جنایت صهیونیست ها، او را بی تفاوت ترین سیاستمدار ایران خواند و عملکرد او را به شدت مورد انتقاد قرار داد.

آیا مردی که در بحران زندگی می کند به فردا فکر می کند؟

شکی نیست که چهره احمدی نژاد در این سال ها تغییر کرده است. احمدی نژادی که در انتخابات سال ۱۳۸۷ مورد حمایت چند تن از اعضای شورای نگهبان بود، در انتخابات ۱۳۹۵ و ۱۳۸۷ حتی نتوانست نامزد ریاست جمهوری شود. او که حیات سیاسی اش در گرو بحران است، در زمان جنگ سکوت اختیار می کند. او احتمالاً اکنون به این نتیجه رسیده است که دیگر نمی تواند از طریق ساختارهای رسمی کشور نقش سیاسی خاصی را ایفا کند و خود را برای روز خطر آماده کند; زمانی که به گفته خود بازیگر، شرایط بحرانی خواهد بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشنهادات سردبیر:

تبلیغات متنی