اکونومیست نوشت: کویتی ها از روز پنجشنبه در هراس هستند. این روزی است که آخرین فهرست شهروندانی که توسط امیر شیخ مشعل الصباح سلب تابعیت شده اند منتشر می شود. ناظران حقوق بشر می گویند که او از ماه می 2024 بیش از 70,000 نفر و همراهانشان – حدود 16 درصد از کویتی ها – را از تابعیت محروم کرده است. آنها همچنین دسترسی به مشاغل دائمی دولتی، مراقبت های بهداشتی رایگان، و حق مالکیت خانه و کنترل شرکت ها را از دست داده اند. کویتی ها می گویند که چنین تحقیر شدیدی باعث شده است که برخی دست به خودکشی بزنند.
به گزارش «میهن تجارت»؛ این مقاله ادامه می دهد: کویت تنها نیست. کشورهای خلیج فارس با یک چشم انداز استراتژیک نگران کننده روبرو هستند: ایران و شبه نظامیانش در عراق به آنها موشک شلیک کرده اند. کنترل تنگه هرمز توسط تهران صادرات نفت و گاز را محدود کرده است. حمایت آمریکا کمتر قابل اعتماد به نظر می رسد. و مدل کسب و کار آنها در معرض خطر است. به نظر می رسد حاکمان خلیج فارس که قادر به غلبه بر این تهدیدها نیستند، می خواهند نشان دهند که هنوز در داخل کشور قوی هستند. آنها تحت عنوان جنگ، اقدامات اضطراری مشابه حکومت نظامی را اعمال کرده اند. در سراسر خلیج فارس، ده ها هزار نفر تابعیت خود را از دست داده یا اخراج شده اند. بیش از 1000 نفر از جمله مهاجرانی در امارات متحده عربی که به اتهام فیلمبرداری از حملات راکتی دستگیر شده اند، بازداشت شده اند. در ماه آوریل، کویت معیارهای شهروندی را تشدید کرد. شیخ مشعل آن را «پاکسازی ملی» نامید.
همه کشورهای خلیج فارس به جز عمان، شیعیان خود را ستون پنجم بالقوه دانسته اند. امارات که میزبان صدها هزار ایرانی است، بیمارستان ها، مدارس و باشگاه های ایران را تعطیل کرده است. شهروندان ایرانی در بازگشت با مشکل مواجه شده اند. یکی از اعضای خانواده سلطنتی کویت میگوید: «با توجه به مهاجرت گسترده خارجیها در طول جنگ، ما باید برای جمعیت خود ناامید باشیم. آنها نمی بینند که ما جمعیت خود را از دست می دهیم.» یک مقام امنیتی ناراضی صریح تر می گوید: “مثل سرطان است که کویت را گرفته است.” ما همه مظنونیم.»
حتی قبل از جنگ، شیخ مشعل موقعیت کویت را به عنوان یک استثنا در میان حکومتهای خودکامه خلیج فارس کنار گذاشته بود. در ماه مه 2024، او پارلمان منتخب را که از سال 1938 وجود داشت، به حالت تعلیق درآورد. از آن زمان، او با فرمان حکومت می کند. اما از زمان شروع جنگ سختگیرتر شده است. برنامه های گفتگو ممنوع دیوانیه ها – محافل گفتگو در کویت – بسته است. محدودیت های رسانه ای حتی شامل گروه های سه نفره یا بیشتر واتس اپ می شود. میهن تجارتات شهرداری لغو شد یک استاد دانشگاه می گوید: ما دیکتاتوری شده ایم.
برخی از تحلیلگران امنیتی خلیج فارس نگران هستند که این پاکسازی می تواند ثبات کشورهای کوچکتر در منطقه را تهدید کند. این کشورها ثروتمند هستند اما جمعیت کمی دارند و نرخ زاد و ولد پایینی دارند. همسایگان بزرگتر – ایران، عراق و عربستان سعودی – در کنار آنها هستند. از جمله افرادی که تابعیت آنها لغو شده است، زنان خارجی که با کویتی ها ازدواج کرده اند، مدیران نفت و بانک و سفیر کویت در بریتانیا هستند. معیارهای مستمر و متغیر سلب تابعیت نگران کننده است. “چرا باید جانم را فدای کشوری کنم که فقط مرا از خود بیگانه می کند؟” یک فعال جامعه مدنی بی حوصله می گوید. یک ژنرال بازنشسته که کویتی ها را علیه اشغال عراق در سال 1991 بسیج کرد، موافق است: “مطمئن نیستم که همه مایل به جنگیدن برای کشور باشند.”
فشار بر شیعیان و ساکنان درازمدت ایران، احساسات فرقهای را که قبلاً کاهش یافته بود، دوباره برانگیخته است. امارات مساجد شیعیان را بسته و ده ها شیعه از جمله حداقل دو مقام را به اتهام عضویت در یک گروه تروریستی شیعه بازداشت کرده است. بسیاری از شیعیان سعی می کنند وفاداری خود را نشان دهند و تصاویر پروفایل شبکه های اجتماعی خود را با تصاویر حاکمان خود جایگزین می کنند و حلقه های نقره بزرگ را دور می اندازند. اما تلاش آنها بی نتیجه مانده است. یک افسر ارشد در کویت می گوید صدها شیعه در دستگاه امنیتی تنزل رتبه داده اند.
لشکرکشی حاکمان علیه جمعیت شیعه خودشان با فشار یک ایران جسور همزمان شده است. شیعیان بحرین برای آیت الله خامنه ای رهبر فقید ایران مراسم عزاداری برگزار کردند. شیعیان سنت گرا که طرفدار جدایی دین از سیاست هستند، از اینکه فعالان طرفدار ایران اکنون قدرت را در دست گرفته اند، شکایت دارند.
عمان متفاوت است و روابط خود با ایران را دنبال می کند. این کشور در تلاش است با ایران در دریافت عوارض از کشتی های عبوری از هرمز شریک شود. عمان تنها کشور خلیج فارس است که پروازهای روزانه خود را به ایران حفظ کرده است.
عمان امیدوار است از موقعیت خود به عنوان یکی از تنها دو کشور خلیج فارس که به طور کامل به تنگه وابسته نیستند، استفاده کند و امارات متحده عربی را به عنوان مهمترین مسیر تجاری منطقه جایگزین کند. جای خوشحالی است که مهاجرانی از جمله ایرانیان امارات و قطر به آنجا می روند. نظام سیاسی آن هنوز خودکامه است، اما برخلاف دیگران، سیاست هویتی را کنار گذاشته است. بازار سهام عمان در سال گذشته عملکرد بهتری نسبت به سایر کشورهای منطقه داشته است. یک تاجر قهوه ایرانی که اخیرا دفتر منطقه ای خود را به مسقط، پایتخت منتقل کرده است، می گوید: «روزهای دبی به پایان رسیده است. حالا نوبت عمان است.»
