عمو پورنگ؛ روی دیگری از زندگی داریوش فرضیایی

بعدی- داریوش فضیایی، چهره ای که چند نسل از مخاطبان ایرانی او را با نام «عمو پورنگ» می شناسند، مادرش را از دست داد. مادری که او شخصاً در طول سال های طولانی بیماری، به ویژه در زمان بیماری آلزایمر، از او مراقبت می کرد.

بر اساس گزارش فردا، در تاریخ تلویزیون ایران کمتر مجری برنامه های کودک توانسته به جایگاهی شبیه عمو پورنگ دست یابد. او نه تنها به یک مجری موفق، بلکه به یک برند سرگرمی کودکان در رسانه تبدیل شد. چندین نسل از کودکان ایرانی از اوایل دهه 2000 با این شخصیت بزرگ شده اند.

بیوگرافی عمو پورنگ

فرضیایی متولد 10 مرداد 1352 در تهران تحصیلات خود را در رشته گرافیک به پایان رساند اما راه حرفه ای او از استودیوهای رادیو آغاز شد. استعداد او در برقراری ارتباط با مخاطبان جوان خیلی زود مورد توجه قرار گرفت، اما نقطه عطف واقعی حرفه او در سال 2001 بود. جایی که عمو پورنگ از یک چهره تلویزیونی به پدیده تبدیل شد.

برنامه هایی مانند «ما و شما»، «بوستان دوستان پورنگ»، «محله گل و بلبل» و «بچه محل» تنها سریال هایی نبودند که کودکان را سرگرم می کردند. این آثار سعی داشتند قالب سنتی برنامه های کودک را به ترکیبی از نمایش، موسیقی، آموزش، شخصیت پردازی و روایت تبدیل کنند. این رویکرد در آن زمان کمتر در تلویزیون ایران دیده می شد و از نظر ساختاری بیش از آنکه شبیه الگوهای رایج داخلی باشد، یادآور قالب های بین المللی سرگرمی های خانوادگی بود.

عمو پورنگ چگونه برند شد؟

راز ماندگاری عمو پورنگ به پر انرژی یا شوخی های کودکانه خلاصه نمی شد. فضیالی خیلی زود متوجه شد که مخاطبان نسل های جدید انتظارات متفاوتی دارند. به همین دلیل دنیای برنامه های خود را گسترش داد. شخصیت های جدید ایجاد کرد. روایات اپیزودیک دنیایی مستقل را ساختند و خلق کردند که بچه ها می توانستند بارها و بارها به آن بازگردند. بعدها، بسیاری سعی کردند همان فرمول را تکرار کنند، اما تعداد کمی از پروژه ها توانستند به همان سطح از ارتباط عاطفی و محبوبیت دست یابند.

او در همان زمان توانست نام «عمو پورنگ» را از یک چهره تلویزیونی به برند تبدیل کند. این برند بخشی از خاطرات کودکی میلیون ها ایرانی است. از متولدین دهه 1370 تا بچه هایی که در دهه 1400 جلوی اکران می نشستند، هر نسلی نسخه ای از عمو پورنگ را تجربه کرده است.

البته این مسیر بدون چالش نبود. با گسترش اینترنت، پیدایش یوتیوب و شبکه های اجتماعی و کاهش مخاطبان تلویزیون، فاضیلی مانند بسیاری از چهره های تلویزیونی مجبور شد مسیر حرفه ای خود را بازتعریف کند. حضور در شبکه نمایش خانگی تلاشی برای حفظ ارتباط با نسلی بود که دیگر انتخاب اول رسانه ملی به حساب نمی آمد.

علاوه بر این کارنامه حرفه ای، وجه دیگری از زندگی فرضی در سال های اخیر بیش از گذشته دیده شده است. رابطه عمیق او با مادرش. او بارها از خاطرات کودکی‌اش، علاقه‌اش به فیلم‌های هندی و بازی برای خواهر و برادرش گفته بود، اما روایت سال‌ها پرستاری از مادرش مبتلا به آلزایمر تصویری متفاوت از او ارائه می‌کرد. این تصویر به دور از نور استودیوها و صحنه های رنگارنگ تلویزیون، در فضای آرام خانه و در کنار مادری که بخش مهمی از زندگی او را تشکیل داده است.

حالا با درگذشت مادرش، یکی از شخصی ترین فصل های زندگی داریوش فضیایی نیز به پایان رسیده است. با این حال، عمو پورنگ بیشتر از اینکه یک سرگرم کننده کودکان باشد، از دهه 80 در حافظه جمعی بچه ها جای گرفته است.

برنامه های عمومی

ما و شما، 1376

کودکان و نوجوانان، 1380

ویژه ماه مبارک رمضان 1381

شبکه بی طرف، 2012

یک و یک، 1384

دوباره باران تازه سال 1385

شبکه کودک، شبکه کوچک، ۱۳۸۷

برنامه فوق برنامه عمو پورنگ 1388

پارک دوستان پورنگ، 2019

هزار و شصت و شانزده، 1391

کتابخانه عمو پورنگ، ۱۳۹۲

فصل جشن عموپورنگ 2014-2016

محله گل و بلبل 1398-1394

باچمحال، 1399

کلبه عمو پورنگ ۱۴۰۰