به گزارش میهن تجارت، تیم ملی امید ایران بار دیگر در شرایطی قرار گرفته است که ناکامی اش بیش از آنکه محدود به یک مسابقه یا عملکرد یک مربی باشد، ریشه در یک سری مشکلات ساختاری دارد. حذف از مسابقات ناگویا و نتایج ضعیف این تیم سوالات زیادی را در مورد نحوه آماده سازی، انتخاب بازیکنان، میزان حمایت فدراسیون و همکاری باشگاه ها ایجاد کرده است. سوالاتی که سال هاست بی پاسخ مانده اند.
تیم ملی امید همواره یکی از مهم ترین راه های شناسایی و پرورش استعدادهای فوتبال ایران بوده است. تیمی که بتواند بازیکنان جوان را برای حضور در تیم ملی بزرگسالان آماده کند و آینده فوتبال کشور را بسازد. اما عدم برنامه ریزی منسجم، تغییرات مستمر در کادر فنی، در دسترس نبودن بازیکنان و بی توجهی به ظرفیت مربیان پایه فوتبال باعث شده این تیم نتواند جایگاه واقعی خود را پیدا کند.
در سال های گذشته باشگاه ها به دلیل سرمایه گذاری سنگین روی بازیکنان و نگرانی از مصدومیت، همواره بازیکنان خود را با تردید در اختیار تیم امید قرار داده اند. از سوی دیگر فدراسیون فوتبال نتوانسته سازوکار مشخص و الزام آور برای همکاری باشگاه ها ایجاد کند. همه این موارد دست به دست هم داده تا تیم امید چندین دهه شکست را پشت سر بگذارد.
نمی دانم چرا از تیم امید انتظار نتیجه داریم
بهزاد داداش زاده کارشناس فوتبال کشورمان وی در خصوص ناکامی های تیم ملی امید در گفت و گو با خبرنگار ایمنا، اظهار کرد: شرایط تیم ملی امید در چند دهه گذشته همیشه همین بوده است. نمی دانم چرا اهالی فوتبال از امیدهای کشورمان انتظار موفقیت و کسب نتایج مطلوب را دارند. فقط در المپیک 1992 بارسلون تیم امید بسیار باکیفیتی داشتیم و بعد از آن دیگر به این رده سنی توجه نمی شد.
وی افزود: در مقطعی تیم ملی امید سکوی پرتاب بازیکنان برای رسیدن به تیم های بزرگ و بزرگسال بود اما امروز همه اعضای تیم امید قراردادهای سنگینی بسته اند و هیچ علاقه ای به تیم امید ندارند. مشخص است که بازیکنان ما بیشتر به باشگاه خود وابسته هستند.
تیم امید در ناگویا شرایط مساعدی نداشت
کارشناس فوتبال کشورمان تصریح کرد: باید قانونی وضع شود که باشگاه های لیگ برتری موظف باشند هر بازیکنی را که سرمربی تیم امید بخواهد در اختیارشان بگذارند. بزرگترین مشکلات فوتبال امید ما همین چیزهاست. واقعیت این است که حتی پیروزی شاگردان عبدی در مقابل امارات هم تعجب آور بود. چون این تیم شرایط مساعدی نداشت. تیم ملی امید در این دوره با 15 بازیکن به مصاف حریفان خود رفت. چند مهره در روز بازی به تیم اضافه شد و بعد از آن کادرفنی ترجیح داد با بازیکنانی که نام بهتری دارند اما آمادگی کمتری دارند بازی کنند. همه این مسائل دست به دست هم داد تا امیدهای ایران به نتیجه نرسد.
وی ادامه داد: به شما قول می دهم اگر تیم پیشکسوتان دهه 70 به مصاف کره شمالی می رفت با دست پر از زمین خارج می شد، این نشان می دهد که هیچ یک از بازیکنان امیدوار انگیزه درخشش در تیم ملی را نداشتند. هر فرد دیگری به جای حسین عبدی با همین وضعیت روبرو می شد و نتیجه نمی گرفت و کارش را خراب می کرد.
روند فوتبال ایران نزولی است
داداش زاده خاطرنشان کرد: روند فوتبال ایران نزولی است و کسی به این موضوع اهمیت نمی دهد. باشگاه ها پایتخت اصلی ورزش هر کشور هستند. در صورت مصدومیت بازیکن تیم چه کسی پاسخگو خواهد بود؟ طبیعی است که تیم های لیگ برتر با ترس و دلهره این بازیکن را به تیم امید تحویل دهند. من اگر جای حسین عبدی بودم به نام بازیکنان توجه نمی کردم و از لیگ های پایه انتخاب می کردم. شاید نتیجه نمی گرفتم اما حداقل 10 بازیکن با کیفیت را به فوتبال ایران معرفی می کردم. البته هیچ وقت من را جای حسین عبدی نمی گذارند.
وی گفت: حتی اگر سرمربی خارجی هدایت تیم امید کشورمان را برعهده بگیرد شرایط به همین منوال خواهد بود. چون به بازیکنان لیگ برتر هم می رود و باز هم باشگاه ها بازیکن نمی دهند و در نهایت همان نتایج ضعیف تکرار می شود.
فلسفه انتخاب سرمربی تیم ملی چیست؟
کارشناس فوتبال کشورمان تصریح کرد: واقعیت این است که من فلسفه ای که فدراسیون فوتبال بر اساس آن سرمربیان رده های پایه را انتخاب می کند را نمی دانم. مسئولان ورزش ما توضیح دهند که بر چه اساسی سرمربی انتخاب می کنند. هر چقدر به این مسائل اشاره کنیم، هیچکس توجهی نمی کند. من اهل فوتبال هستم و باید در مورد این رشته صحبت کنم. این سوال وجود دارد که مبنای انتخاب مربیان تیم ملی چیست؟ چرا از مربیان پایه ایران در تیم های ملی استفاده نمی شود؟ چه کسی باید پاسخگوی این دلایل باشد؟
وی افزود: اگر هدف فدراسیون فوتبال این است که تیم امید در المپیک 2028 نتیجه بگیرد، بهتر است به سراغ سرمربی که تا آن زمان می ماند بروند و به نتایج ناگویا اهمیتی ندهند. قبل از مسابقات ناگویا باید اهداف خود را اعلام می کردند. اگر قرار است در المپیک نتیجه بگیریم بهتر است از امروز تکلیف نیمکت تیم امید مشخص شود و به تام سرمربی این اختیار داده شود تا بازیکنان مورد نظر خود را داشته باشد و نتیجه بگیرد.
داداش زاده در پایان تاکید کرد: بهتر است فدراسیون از مربیان رده های پایه در تیم های ملی استفاده کند; مسئولان ما باید به سراغ گزینه هایی بروند که در رده های پایه استعدادیابی کشف کرده اند. تنها در این صورت است که تیم امید شرایط بهتری پیدا می کند.
به گزارش ایمنا، ناکامی تیم ملی امید نتیجه یکسری مشکلات ساختاری، عدم برنامه ریزی منسجم، عدم دسترسی کامل به بازیکنان و ضعف ارتباطی فدراسیون و باشگاه هاست. برای تغییر این روند باید به طور مشخص کادر فنی را انتخاب کرد، از مربیان پایه حمایت کرد، مکانیزم مشخصی برای حضور بازیکنان ایجاد کرد و برنامه بلندمدت تدوین کرد.
