مرکز پژوهش های شورای اسلامی در گزارشی میزان مصرف معدنچیان در شبکه برق کشور را محاسبه و اعلام کرد.
بر این اساس توان مصرفی ماینینگ ارزهای دیجیتال در ایران با توجه به روش محاسباتی و محدوده برآورد حدود 930 تا 1200 مگاوات است. رقمی که معادل حدود 6 درصد کل عدم تعادل برق کشور در چهار ماه گرم سال برآورد می شود.
علاوه بر سوء استفاده از یارانه های انرژی، استخراج غیرقانونی ارزهای دیجیتال با اعمال محدودیت در تامین برق در تابستان و زمستان منجر به کاهش رفاه عمومی و کاهش تولید ناخالص داخلی می شود.
برای تخمین مصرف برق در ماینینگ ارزهای دیجیتال می توان از دو روش استفاده کرد: روش اول بر اساس سهم ایران از هش ریت جهانی و روش دوم مبتنی بر تحلیل تغییرات مصرف برق در دوره خاموشی سراسری اینترنت در دی ماه 1404 است. نتایج تحلیل بار شبکه نشان می دهد که پس از خاموشی سراسری اینترنت، میانگین بار پایه شبکه 7 مگاوات 9 مگاوات کاهش یافته است. 5 صبح
این گزارش تاکید می کند که همه این کاهش لزوما به استخراج ارزهای دیجیتال مربوط نمی شود و بخشی از آن می تواند به دلیل کاهش فعالیت در مراکز داده، سرورها و سایر زیرساخت های وابسته به اینترنت باشد.
همچنین استفاده از راه های ارتباطی جایگزین توسط برخی معدن کاران از جمله اینترنت ماهواره ای در این برآورد لحاظ نشده است. برآورد مبتنی بر هش همچنین مصرف برق استخراج ارزهای دیجیتال در ایران قبل از جنگ رمضان را بین 1037 تا 1150 مگاوات برآورد میکند.
مصرف برق استخراج ارزهای دیجیتال حدود 700 میلیون کیلووات ساعت در ماه تخمین زده می شود. با توجه به میانگین کسری پنج میلیارد کیلووات ساعتی برق در ماه های گرم سال، مصرف این بخش معادل حدود 14 درصد کسری ماهانه انرژی کشور در اوج مصرف تابستان است. اگر مصرف برق استخراج ارز دیجیتال حذف شود، سهم ساعات بدون کسری برق (ناترازی) در تابستان از 5.2 درصد به 33.6 درصد افزایش می یابد. در همین شرایط، سهم ساعات با کسری کمتر از هزار مگاوات از 28.7 درصد به 2.1 درصد کاهش می یابد.
همچنین سهم ساعات کسری بیش از 10000 مگاوات با احتساب این مصرف از 17.9 درصد به 12.3 درصد افزایش می یابد. استخراج ارزهای دیجیتال عامل اصلی عدم تعادل برق در کشور نیست، اما کنترل و حذف مصرف غیرمجاز می تواند از شدت و فراوانی عدم تعادل شبکه بکاهد.
مصرف برق استخراج ارز دیجیتال در صورت تامین کامل از نیروگاه های حرارتی به 8.46 میلیارد کیلووات ساعت در سال می رسد. تامین انرژی مورد نیاز این فعالیت به حدود ۲.۱ میلیارد متر مکعب سوخت معادل گاز نیاز دارد.
با فرض استفاده از گازوئیل وارداتی با قیمت حداقل 70 سنت در هر لیتر، بار مالی سالانه تامین سوخت مورد نیاز برای استخراج ارز دیجیتال 1.5 میلیارد دلار برآورد می شود. رقمی که شامل هزینه تبدیل سوخت به برق و تلفات ناشی از کاهش تولید در بخش های اقتصادی نمی شود.
استخراج ارزهای دیجیتال با تجهیزات مورد بررسی در بخش خانگی و با تعرفههای بالاتر توجیه اقتصادی ندارد. اما می توان در بخش های کشاورزی، تجاری، صنعتی و عمومی سودآور بود. به همین دلیل فعالیت غیرقانونی استخراج عمدتاً از طریق انشعاب غیر مجاز، استفاده از انشعاب با تعرفه اقتصادی و یا بهره برداری از برق داخلی نیروگاه ها انجام می شود. بر اساس این گزارش، مصرف مستمر ماینرها باعث انتقال سریع مصرف مشترکان به تعرفه های بالاتر می شود و همین موضوع استفاده از انشعابات قانونی را با ریسک بیشتری مواجه می کند.
شناسایی ماینینگ غیرمجاز تنها با مقایسه مصرف کاربران امکان پذیر نیست و روش های سنتی باید با سیستم های نظارتی هوشمند و یکپارچه جایگزین شود. از جمله راهکارهای پیشنهادی می توان به تحلیل الگوهای بار شبکه، بررسی تلفات غیرفنی در شبکه توزیع، تطبیق مصرف فیدرها و مشترکین با داده های ترافیک اینترنت و تحلیل مصرف داخلی نیروگاه ها اشاره کرد.
تشخیص و نظارت هوشمند از آن جهت حائز اهمیت است که تاکنون 2500 مگاوات برق مصرفی غیرمجاز که مصرف معدنچیان بخشی از آن است شناسایی شده است و طبق اعلام شرکت توانیر به همین میزان مصرف غیرمجاز کشف نشده است و در صورت کشف این میزان عدم تعادل برق مجددا کاهش می یابد.
