فیلیپ گوردون، معاون مشاور امنیت ملی بایدن نوشت: به نظر می رسد حامیان نتانیاهو سعی دارند از کتاب و مصاحبه های برت مک گورک برای اثبات درستی اقدامات نتانیاهو در جنگ غزه و تایید مواضع وی استفاده کنند. اما اگرچه گزارش برت از آنچه در خط مقدم تصمیم‌گیری انجام شد ارزشمند است، اما این بدان معنا نیست که قطعی و نهایی است، یا اینکه نظرات بیان شده در آن از حمایت گسترده برخوردار است. از جمله در میان اعضای سابق دولت بایدن.
به گزارش «میهن تجارت»؛ در ادامه این مقاله آمده است: به نظر من اکثر همکاران سابقم معتقدند که جو بایدن، رئیس جمهور وقت ایالات متحده، باید فشار بیشتری بر اسرائیل وارد می کرد تا رویکرد متفاوتی نسبت به جنگ داشته باشد و زودتر به آن پایان دهد. کمتر کسی استدلال می کند که بزرگترین اشتباه بایدن مخالفت علنی با اسرائیل بود. حتی روایت برت روشن می‌کند که آزادی گروگان‌ها اولویت اصلی نتانیاهو نبوده و زمانی که فشار آمریکا عملاً اعمال شد – مانند حمله به کارگران آشپزخانه مرکزی جهانی – نتیجه داد.
برت داستان تماس تلفنی بایدن پس از فاجعه را روایت می کند، اما به ماجرای تماس بایدن با نتانیاهو در 4 ژوئیه 2024 اشاره نمی کند. تماسی که در آن بایدن از نتانیاهو خواست تا توافقنامه آزادی گروگان ها را نهایی کند. این تماس پس از آن صورت گرفت که حماس در نهایت چارچوب کلی توافق را پذیرفت و از درخواست خود مبنی بر اینکه اسرائیل قبل از آزادی گروگان‌ها متعهد به آتش‌بس دائمی باشد، کنار گذاشت.
اما نتانیاهو بر خلاف این روند، آنقدر شروط جدید – برخلاف توصیه مقامات ارشد امنیتی خود – به توافق اضافه کرد که تا شش ماه دیگر امکان توافق وجود نداشت. در این مدت، نزدیک به 9000 فلسطینی دیگر کشته شدند و تعدادی از گروگان های اسرائیلی نیز جان باختند. در میان شش گروگانی که حماس در ماه اوت اعدام کرد.
از جمله تغییراتی که اسرائیل خواستار آن شد، حفظ نیروهای اسرائیلی در سراسر مرز غزه با مصر بود. منطقه ای که ارتش اسرائیل تنها پس از ارائه پیشنهاد اولیه توافق، آن را تصرف کرده بود. شرط جدید دیگر ایجاد مکانیزمی برای بازرسی و کنترل فلسطینی هایی بود که قصد بازگشت به خانه های خود در شمال غزه را داشتند. مکانیزمی که مستلزم ماندن نیروهای اسرائیلی در مرکز غزه بود.
هر دوی این شرایط جدید در قراردادی که در نهایت در ژانویه 2025 نهایی شد حذف شدند.
هیچ چیز در این کتاب یا منابع دیگر حقایق زیر را تغییر نمی دهد: حملات 7 اکتبر در زمان نخست وزیری نتانیاهو رخ داد. او “پیروزی کامل” و حفظ ائتلاف سیاسی خود را بر دستیابی به توافق برای آزادی گروگان ها یا پایان دادن به جنگ در اولویت قرار داد. روش او برای مدیریت جنگ و مدیریت پیامدهای انسانی آن فاجعه بار بود. عملکرد او اسرائیل را منزوی تر و ناامن تر کرده است. و روابط اسرائیل با ایالات متحده را به شدت آسیب رسانده است. آسیب ممکن است جبران ناپذیر باشد.
آمریکا باید برای تغییر رفتار اسرائیل تلاش بیشتری می کرد، نه اینکه از آن حمایت می کرد و اجازه می داد ادامه یابد.
هیچ راه آسانی برای پیشبرد امور در غزه وجود نداشت، اما هیچ روایت و تفسیری از این ماجرا نمی تواند اقدامات نتانیاهو را توجیه کند.
