آینده حسن لافی، تحلیلگر ارشد مسائل خاورمیانه
به گزارش به گزارش میهن تجارت به نقل از المیادین، در آستانه انتخابات 27 اکتبر 2026 اسرائیل، احتمال هرگونه ماجراجویی و درگیری نظامی با ایران می تواند محاسبات انتخاباتی و روند تشکیل کابینه آینده را تغییر دهد. شروع درگیری قبل از رأی گیری ممکن است اولویت های رأی دهندگان را تغییر دهد و زمینه را برای تشکیل کابینه اضطراری فراهم کند. از سوی دیگر وقوع درگیری پس از انتخابات و پیش از تشکیل کابینه جدید می تواند مذاکرات ائتلافی را تحت فشار مضاعف قرار دهد.
در هر دو صورت، رویکرد واشنگتن در مورد گستره پشتیبانی و عملیات و از سوی دیگر، الگوی واکنش دفاعی و بازدارنده تهران، بدون شک بر شرایط رقابت سیاسی تل آویو تأثیر خواهد گذاشت.
سناریوی اول؛ جنگ قبل از انتخابات
اگر تقابل نظامی قبل از انتخابات آغاز و پس از روز رای گیری ادامه یابد، موضوع نه تنها تغییر رفتار رای دهندگان خواهد بود، بلکه امکان برگزاری انتخابات در تاریخ مقرر نیز با چالش مواجه خواهد شد. به تعویق انداختن انتخابات در ساختار سیاسی اسرائیل به صورت خودکار نیست و صرف اعلام وضعیت اضطراری به معنای تغییر تاریخ رأی گیری نخواهد بود. اما اگر شرایط میدانی و امنیتی مانع برگزاری انتخابات شود، ممکن است سازوکارهای قانونی استثنایی برای به تعویق انداختن آن فعال شود. تصمیمی که مستقیماً بر ساختار اداره جنگ و توازن قوا تأثیر می گذارد.
در چنین شرایطی، بنیامین نتانیاهو دو راه کلی در پیش دارد:
- ادامه جنگ تحت رهبری ائتلاف فعلی: نتانیاهو ممکن است امیدوار باشد که ریاست بر یک بحران نظامی بزرگ موقعیت او را به بهانه مدیریت امنیت تقویت کند، اگرچه پیامدها و تلفات اجتناب‌ناپذیر چنین درگیری پتانسیل بالایی برای تضعیف جایگاه سیاسی او دارد.
- تشکیل کابینه اضطراری با احزاب مخالف: ورود به این مسیر، مخالفان سیاسی نتانیاهو را در دوراهی جدی برای پذیرش مسئولیت سنگین هزینه های جنگ قرار خواهد داد.
کابینه اضطراری؛ فرصت یا مانع برای نتانیاهو؟
تشکیل کابینه اضطراری به نتانیاهو این امکان را می‌دهد تا بار شکست‌ها و هزینه‌های میدان نبرد را بین شرکای جدید تقسیم کند و افکار عمومی را از شکست‌های قبلی منحرف کند.
با این حال، مشارکت مخالفان برای او رایگان نخواهد بود. زیرا حضور آنها دامنه تصمیم گیری فردی نتانیاهو را مسدود می کند و نظارت جدی تری بر روند توسعه ایجاد می کند. فراتر از این، جنگ معادلات رای دهندگان را دوباره تنظیم خواهد کرد. تاب آوری جبهه داخلی، میزان آسیب پذیری و توانایی مهار بحران، جایگزین برنامه های تبلیغاتی مرسوم خواهد شد و صندوق رای را به ابزاری برای قضاوت در مورد نحوه رویارویی با پیامدهای درگیری تبدیل خواهد کرد.
سناریوی دوم؛ جنگ در جریان مذاکرات ائتلاف
اگر پس از اعلام نتایج انتخابات و در جریان رایزنی‌ها برای تشکیل ائتلاف حاکم، جرقه‌ای درگیری ایجاد شود، صحنه سیاسی متفاوت خواهد بود. نظرسنجی ها نشان می دهد که دستیابی به اکثریت شکننده 61 کرسی برای هر دو جناح نامشخص است. بنابراین رای دادن تنها وزن پایه ها را تعیین می کند، بدون اینکه چشم انداز روشنی از تشکیل دولت ارائه کند.
شروع تقابل در این دوره، طرفین را برای عبور موقت از خطوط قرمز حزبی تحت فشار مضاعف قرار می دهد. در چنین شرایطی، تشکیل ائتلاف فراگیر در سطح ملی موجه است. رویکردی که به جناح های رقیب اجازه می دهد بدون متهم شدن به انحراف از شعار در مدیریت امنیتی شرکت کنند. البته این فرمول تضمینی برای نخست وزیری بی چون و چرای نتانیاهو نیست، بلکه تنها محاسبات پیرامون در حاشیه ماندن یا پیوستن به هسته تصمیم گیری را تغییر می دهد.
وزن تصمیمات واشنگتن و تهران در موازنه قوا
در هر دو سناریو، متغیرهای خارجی نقش تعیین کننده ای دارند. ایالات متحده با تعدیل سطح حمایت لجستیکی و مهار یا تحریک تشدید، زمین بازی اسرائیل را محدود یا گسترش می دهد. از سوی دیگر، تهران از موضع اقتدار دفاعی و با تعیین شدت، نوع و دامنه پاسخ ضربتی، هزینه‌های نبرد و مدت بحران را به طرف متخاصم تحمیل می‌کند.
یک درگیری موقت ممکن است شکل مذاکرات پس از انتخابات را دست نخورده باقی بگذارد، اما یک واکنش قوی و پایدار منطقه ای از سوی ایران، ساختار سیاسی اسرائیل را به سمت یک بحران فراگیر سوق خواهد داد و باعث همگرایی اضطراری خواهد شد.
کابینه ائتلافی؛ آتش بس داخلی شکننده
تشکیل کابینه وحدت ملی به معنای تثبیت ثبات سیاسی نخواهد بود. توافق اولیه در مورد اصل درگیری لزوماً در مورد چگونگی خروج از باتلاق جنگ و جمع بندی خسارات دوام نخواهد داشت. با کاهش نسبی تنش مرزی، اختلافات اساسی بر سر سهم قدرت و مقصر دانستن طرف مقابل در هزینه های تحمیلی دوباره آغاز می شود.
در ارزیابی نهایی، جنگ با ایران، رابطه متعارف شمارش آرا و آرایش قدرت در تل آویو را مختل می کند. در شرایطی که سطح واکنش بازدارنده ایران و محاسبات استراتژیک واشنگتن مسیر میدان بازی را دوباره تعریف می کند، ساختار سیاسی شکننده اسرائیل بیش از هر زمان دیگری در معرض بی ثباتی قرار خواهد گرفت.
