فارین پالیسی نوشت: تغییرات سریع در ترکیب رهبران مناطق مختلف چین دریچه ای را به روی محاسبات مربوط به جانشینی شی جین پینگ باز کرده است. رئیس‌جمهوری که عملاً محدودیت دو دوره ریاست‌جمهوری را لغو کرده است و به نظر می‌رسد ترجیح می‌دهد به جای معرفی زودهنگام جانشین خود، فهرستی از نامزدهای مورد اعتماد تهیه کند و آنها را ارزیابی کند – که ممکن است با ایجاد یک مرکز مستقل قدرت، نفوذ و میراث سیاسی او را به خطر بیندازد.
دنگ یوئن، نویسنده و محقق چینی، در تحلیلی که در مجله “فارین پالیسی” منتشر شده، می نویسد که موج گسترده انتصابات در استان های چین، در آستانه پنجمین نشست کمیته مرکزی حزب کمونیست چین، حاکی از تغییر نسل در میان نخبگان حاکم است. اما این تحولات به این معنا نیست که پکن هویت جانشین شی جین پینگ را مشخص کرده است.
در 23 سپتامبر، لی لچنگ و ژو زویی، متولد 1965، به طور همزمان به عنوان روسای حزب کمونیست در استان های آنهویی و هنان منصوب شدند. ژائو لانگ، متولد 1967، همچنین به ریاست حزب در استان فوجیان ارتقا یافت. در 24 اکتبر، وانگ جی جون به این سمت در استان هونان و مائو گائویی به این سمت در استان یوننان منصوب شدند.
این تحولات همزمان با ارتقاء تعدادی از مقامات جوان تر به سمت هایی صورت گرفت که راه را برای تصدی آنها در رأس حکومت های استانی هموار می کند. از جمله Guo Ningning، Zhuge Yuji و Xie Weijiang.
این روند نشان می دهد که مسئولیت رهبری احزاب در استان ها به مدیرانی سپرده می شود که بین سال های 64 تا 69 متولد شده اند و در عین حال راه برای تصدی استانداری توسط متولدین دهه 70 هموار می شود.
نسل جدید
دنگ می گوید که این گروه سنی اکنون در حال ورود به قلب دستگاه رهبری چین است. گروهی که چند سال پیش هنوز اعضای آن را «کادرهای جوان» می نامیدند. این نسل شامل استانداران و همچنین مقامات ارشد دولت مرکزی می شود.
اما گسترش فهرست نامزدهای احتمالی به معنای مشخص شدن معیارهای میهن تجارت جانشین نیست.
به گفته این تحلیلگر، اولویت شی جین پینگ تضمین حفظ میراث سیاسی خود است. نه فقط وفاداری شخصی، نه فقط داشتن شایستگی و توانایی مدیریتی.
او به دنبال جانشینی است که از رویکرد و میراث سیاسی خود منحرف نشود. همانطور که نیکیتا خروشچف، رهبر اتحاد جماهیر شوروی، با میراث جوزف استالین انجام داد. همچنین نمی‌خواهد جانشینی قدرتی را اتخاذ کند که مانند دنگ شیائوپینگ پس از مائوتسه‌دونگ، ماهیت بنیادی نظام را تغییر دهد، هرچند که موقعیت رهبر قبلی را حفظ کند.
این تحلیل همچنین معیار دیگری را مطرح می کند: قابل پیش بینی بودن رفتار جانشین. قدرت برتر ممکن است محاسبات و رفتار یک مقام را تغییر دهد، حتی اگر شخص قبل از رسیدن به آن مقام، مطیع به نظر برسد.
از نظر نگارنده مشکل اصلی اینجاست; او به جانشین قدرتمندی نیاز دارد که بتواند کشور و حزب را اداره کند، اما در عین حال نگران است که این فرد پایگاه نفوذ مستقلی برای خود ایجاد کند.
سومین معیار، توانایی اداره کشور در عصری است که دیگر تنها بر رشد اقتصادی متمرکز نیست، بلکه با رقابت تکنولوژیکی و ژئوپلیتیکی با ایالات متحده، خطرات مربوط به تایوان، مدیریت حزب با بیش از 100 میلیون عضو، دستگاه عظیم بوروکراتیک و اقتصاد تحت سلطه دولت مواجه است.
این محقق چینی معتقد است که اولویت شی، تضمین حفظ میراث سیاسی خود است، نه فقط وفاداری شخصی یا شایستگی فردی. او جانشینی می خواهد که از رویکرد خود منحرف نشود و با حفظ جایگاه رهبری قبلی، ماهیت اساسی نظام را تغییر ندهد.
ارزیابی نامزدها قبل از انتقال قدرت
به همین دلیل، دنگ معتقد است که حاکمیت مناطقی مانند پکن، شانگهای، گوانگدونگ، جیانگ سو و ژجیانگ آزمونی برای نامزدهای احتمالی جانشینی است. به ویژه در مواجهه با بحران های اقتصادی، حوادث، ناآرامی ها و رویارویی های خارجی. عملکرد فوق العاده در چنین شرایطی می تواند توانایی واقعی یک مقام برای رهبری را آشکار کند.
نویسنده رقابت برای جانشینی را مربوط به زمان کناره گیری شی از قدرت می داند. او پیش بینی می کند که شی تا سال 2037 در قدرت باقی خواهد ماند. یعنی دو دوره دیگر ریاست جمهوری را تجربه خواهد کرد.
این بدان معنی است که شی در حال حاضر نیازی به معرفی جانشین خود ندارد. زیرا معرفی زودهنگام یک وارث سیاسی ممکن است منجر به تشکیل یک مرکز قدرت دوم شود و مقامات حزبی را به حمایت و تجمع در اطراف او سوق دهد.
در عوض، شی ممکن است گروهی از نامزدهای احتمالی را پرورش دهد که بین سال‌های 1967 و 1975 متولد شده‌اند. افرادی که در اواسط یا اواخر دهه شصت زندگی خود در زمان انتقال خواهند بود.
دنگ پیش‌بینی می‌کند که متولدین دهه‌های 1960 و 1970 در بیست و یکمین کنگره حزب کمونیست چین در اواخر سال آینده به کمیته مرکزی راه پیدا کنند و احتمالاً برخی از آنها نیز عضو دفتر سیاسی حزب شوند.
این تحلیلگر نوشت: با این حال، این کنگره لزوماً نام جانشین شی را فاش نمی کند، اما احتمالاً تعیین خواهد کرد که چه کسی در مرحله نهایی رقابت جانشینی باقی می ماند.
