به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، آنفولانزا یکی از بیماری های ویروسی شایع در فصول سرد سال است که سالانه افراد زیادی را مبتلا می کند. اگرچه بسیاری از مبتلایان دوره بیماری را با مراقبت های حمایتی، استراحت و مصرف مایعات کافی پشت سر می گذارند، اما در برخی شرایط به ویژه در افراد مبتلا به بیماری های زمینه ای و گروه های پرخطر، تشخیص به موقع و انتخاب روش درمانی مناسب اهمیت بیشتری پیدا می کند. دانستن راه صحیح مقابله با این بیماری می تواند از عوارض احتمالی و اقدامات درمانی غیر ضروری جلوگیری کند.
یکی از مسائل مهم در درمان آنفولانزا، استفاده صحیح از داروهای ضد ویروسی مانند اسلتامیویر است. دارویی که زمان شروع مصرف و وضعیت بالینی بیمار نقش تعیین کننده ای در اثربخشی آن دارد. اما نگرانی از ابتلا به بیماری یا تصور ضرورت مصرف دارو برای بهبودی سریعتر، گاه افراد را به سوی خودآمادگی و استفاده از داروهای ضد ویروسی سوق می دهد. اقدامی که می تواند منجر به عوارض دارویی و سایر مشکلات شود.
در کنار این موضوع، استفاده غیرمنطقی از آنتی بیوتیک ها برای درمان بیماری های ویروسی همچنان یکی از چالش های مهم در حوزه سلامت است. برخی از افراد با مشاهده علائمی مانند تب، سرفه و گلودرد بدون تشخیص پزشک به آنتی بیوتیک روی می آورند یا اصرار به دریافت داروهای تزریقی دارند. در حالی که این داروها هیچ تاثیری بر ویروس ها ندارند و مصرف زیاد آنها علاوه بر ایجاد عوارض می تواند منجر به گسترش مقاومت میکروبی و کاهش اثربخشی داروها شود.
در چنین شرایطی افزایش آگاهی عمومی نسبت به تفاوت عفونت های ویروسی و باکتریایی، آگاهی از مصرف داروها و پرهیز از خوددرمانی ضرورتی انکارناپذیر است و در این راستا در مورد اصول درمان آنفولانزا، استفاده از داروهای ضد ویروسی، عواقب مصرف خودسرانه اسلتامیویر و خطرات ناشی از مصرف زیاد آنتی بیوتیک ها. فرزین خروش فوق تخصص بیماریهای عفونی و داخلی گفتگویی داشتیم که مشروح آن را در ادامه می خوانید.
به گزارش میهن تجارت: اساس درمان آنفلوانزا چیست و آیا همه بیماران نیاز به مصرف داروهای خاص دارند؟
روش: در بسیاری از موارد، درمان آنفولانزا مبتنی بر مراقبت های حمایتی است و هدف اصلی آن کنترل علائم و کمک به بدن برای گذراندن دوره بیماری است. استراحت کافی، مصرف مایعات و توجه به وضعیت عمومی بیمار از مهمترین اقداماتی است که می تواند در بهبود وضعیت وی موثر باشد.
معمولا برای کنترل تب و درد از داروهایی مانند استامینوفن استفاده می شود و در صورت بروز سرفه یا آبریزش بینی، با توجه به علائم بیمار و نظر پزشک یا داروساز، ممکن است داروهای ساده ضد سرفه یا آنتی هیستامین ها توصیه شود.
نکته مهم این است که همه بیماران نیازی به مصرف چند دارو یا داروهای ضد ویروسی خاص ندارند. در بسیاری از موارد، مراقبت های حمایتی برای مدیریت بیماری کافی است و تجویز دارو باید براساس شرایط بالینی فرد باشد، نه این که فرض شود هر بیماری به درمان دارویی گسترده نیاز دارد.
به گزارش میهن تجارت: چه افرادی بیشتر در معرض عوارض آنفولانزا هستند و ممکن است نیاز به درمان ضد ویروسی داشته باشند؟
روش: برخی از افراد به دلیل شرایط فیزیکی یا بیماری های زمینه ای در معرض خطر بیشتری برای عوارض آنفولانزا هستند. بیماران مبتلا به بیماری های مزمن قلبی، ریوی، کلیوی و کبدی، افراد مبتلا به دیابت، بیماران سرطانی و کسانی که نقص سیستم ایمنی دارند از جمله این گروه ها هستند.
مادران باردار، سالمندان و کودکان نیز از جمله گروه هایی هستند که در صورت ابتلا به آنفولانزا باید با دقت بیشتری مورد ارزیابی قرار گیرند. در این افراد احتمال بروز عوارض بیماری می تواند بیشتر باشد و پزشک با توجه به شرایط بالینی، شدت علائم و عوامل خطر در مورد لزوم شروع درمان ضد ویروسی تصمیم گیری می کند.
بنابراین تجویز اسلتامیویر برای همه افراد یکسان نیست و تنها بر اساس مثبت بودن آزمایش یا مشاهده چند علامت نمی توان در مورد مصرف آن تصمیم گرفت. وضعیت عمومی بیمار، بیماری های زمینه ای، زمان شروع علائم و شرایط اپیدمیولوژیک از جمله عواملی هستند که در تصمیم گیری پزشک نقش دارند.
به گزارش میهن تجارت: اسلتامیویر یا تامیفلو چه کاربردی در درمان آنفولانزا دارد و چه زمانی بیشترین تاثیر را خواهد داشت؟
روش: Oseltamivir که با نام تجاری Tamiflu نیز شناخته می شود، یک داروی ضد ویروسی است که در درمان آنفولانزا استفاده می شود. این دارو می تواند با تأثیرگذاری بر روند تکثیر ویروس، به کاهش شدت یا مدت بیماری کمک کند، اگرچه اثربخشی آن به شرایط بیمار و زمان درمان بستگی دارد.
اسلتامیویر زمانی بیشترین تاثیر را دارد که در 48 ساعت اول پس از شروع علائم مصرف شود. به همین دلیل تشخیص به موقع بیماری و ارزیابی وضعیت بیمار بسیار مهم است تا در صورت نیاز درمان ضد ویروسی در زمان مناسب آغاز شود.
با این حال، نباید تصور کرد که افرادی که علائم سرماخوردگی یا آنفولانزا دارند باید تامیفلو مصرف کنند. تجویز این دارو باید بر اساس تشخیص و نظر پزشک باشد و مصرف خودسرانه آن بدون توجه به شرایط بیمار، رویکرد مناسبی نیست.
به گزارش میهن تجارت: برای تجویز داروی ضد ویروسی مانند اسلتامیویر آیا انجام آزمایش آنفولانزا برای همه بیماران ضروری است؟
روش: تصمیم برای تجویز داروی ضد ویروسی به نتیجه آزمایش محدود نمی شود و پزشک باید مجموعه ای از شرایط را در نظر بگیرد. وضعیت بالینی بیمار، علائم، سابقه بیماری های زمینه ای، شدت بیماری و شرایط شیوع آنفولانزا در جامعه، همگی در تشخیص و انتخاب روش درمانی موثر است.
در دوره هایی که آنفولانزا در جامعه به اوج خود می رسد، پزشک ممکن است احتمال عفونت را بر اساس علائم و شرایط بالینی بیمار ارزیابی کند و بدون نیاز به انجام آزمایش برای هر بیمار در مورد درمان تصمیم گیری کند. در چنین شرایطی ممکن است نیازی به آزمایش برای همه افراد نباشد.
البته این به معنای بی اهمیت بودن تست های تشخیصی نیست. در مواردی که تشخیص قطعی یا بررسی وضعیت بیمار مستلزم انجام آزمایش باشد، پزشک از روش های تشخیصی مناسب استفاده می کند، اما تصمیم نهایی در مورد درمان باید بر اساس ارزیابی جامع بیمار باشد نه فقط نتیجه آزمایش.
به گزارش میهن تجارت: مصرف خودسرانه و بی رویه اسلتامیویر چه عوارض و پیامدهایی دارد؟
روش: یکی از مشکلاتی که در زمان شیوع آنفولانزا مشاهده می شود، استفاده خودسرانه از داروهای ضد ویروسی و تهیه آنها بدون تجویز پزشک است. برخی افراد پس از مشاهده علائم اولیه بیماری یا حتی به دلیل نگرانی از ابتلا به آن اسلتامیویر مصرف می کنند، در حالی که مصرف این دارو باید با توجه به شرایط بالینی و تشخیص پزشک باشد.
مانند سایر داروها، اسلتامیویر می تواند عوارض جانبی ایجاد کند. تهوع و استفراغ از عوارض شناخته شده آن است و مصرف دارو همراه با غذا ممکن است به کاهش این مشکلات گوارشی کمک کند، بنابراین حتی در مواردی که مصرف دارو ضروری است، رعایت دستورالعمل ها و توجه به توصیه های درمانی ضروری است.
از سوی دیگر، در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه، ممکن است نیاز به تنظیم دوز دارو باشد. زیرا وضعیت عملکرد کلیه در نحوه مصرف آن تاثیر دارد. در نتیجه، مصرف دارو بدون بررسی وضعیت جسمانی بیمار می تواند مشکل ساز شود، همچنین استفاده بیش از حد از داروهای ضد ویروسی خارج از دستورالعمل، نگرانی هایی را در مورد کاهش اثربخشی آنها و ایجاد مقاومت ویروسی ایجاد می کند.
به گزارش میهن تجارت: چرا در درمان آنفولانزا از آنتی بیوتیک استفاده نمی شود و تفاوت عفونت های ویروسی و باکتریایی چیست؟
روش: آنفولانزا یک بیماری ویروسی است و آنتی بیوتیک ها برای مبارزه با عفونت های باکتریایی طراحی شده اند و به همین دلیل مصرف آنتی بیوتیک در برابر خود ویروس آنفولانزا موثر نیست و نمی تواند روند بیماری ویروسی را درمان کند.
انتخاب آنتی بیوتیک به عواملی مانند نوع میکروب عامل عفونت، محل درگیری و وضعیت فیزیکی بیمار بستگی دارد، بنابراین نمی توان یک آنتی بیوتیک خاص را برای همه بیماری ها یا حتی همه عفونت های باکتریایی مناسب دانست. تشخیص نوع عفونت و انتخاب داروی مناسب از وظایف پزشک است.
گاهی اوقات، عفونت باکتریایی ثانویه ممکن است در طول یا بعد از آنفولانزا رخ دهد. در چنین شرایطی، پزشک با بررسی علائم و وضعیت بیمار در مورد لزوم تجویز آنتی بیوتیک تصمیم گیری می کند. اما این احتمال نباید بهانه ای برای مصرف پیشگیرانه یا خودسرانه آنتی بیوتیک ها در همه بیماران مبتلا به آنفولانزا باشد.
به گزارش میهن تجارت: مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک هایی مانند آموکسی سیلین، آزیترومایسین و لووفلوکساسین در بیماری های ویروسی چه پیامدهایی دارد؟
روش: یکی از رفتارهای اشتباه در زمان شیوع بیماری های تنفسی، مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک هایی مانند آموکسی سیلین، آزیترومایسین و لووفلوکساسین است. برخی افراد فکر می کنند که باید با شروع تب، سرفه، گلودرد یا سایر علائم تنفسی، مصرف آنتی بیوتیک را شروع کنند. در حالی که این علائم لزوماً نشان دهنده عفونت باکتریایی نیستند.
از آنجایی که آنتی بیوتیک ها بر ویروس ها تأثیر نمی گذارند، استفاده از آنها در بیماری های ویروسی مانند آنفولانزا نه تنها به درمان بیماری کمک نمی کند، بلکه ممکن است عوارض جانبی نیز ایجاد کند. اسهال، بی اشتهایی، حالت تهوع و سایر مشکلات گوارشی از جمله عوارض احتمالی مصرف غیرضروری این داروها هستند.
نکته مهمتر این است که مصرف بیش از حد آنتی بیوتیک ها زمینه را برای افزایش مقاومت میکروبی فراهم می کند، بنابراین استفاده از این داروها تنها در مواردی باید انجام شود که عفونت باکتریایی تشخیص داده شود یا پزشک تجویز آن را بر اساس شواهد بالینی ضروری بداند.
منبع : به گزارش میهن تجارت
