بعدی- اظهارات جدید جی دی ونس درباره لزوم تعیین تکلیف جنگ با ایران و حرکت به سمت توافق نهایی را در نگاه اول می توان نشانه ای از تمایل واشنگتن برای پایان دادن به مناقشه نظامی دانست. اما در ساختار تصمیم گیری دولت دونالد ترامپ، مخالفت با جنگ طولانی لزوما به معنای ترجیح دیپلماسی یا کنار گذاشتن گزینه نظامی نیست.
به گزارش به گزارش میهن تجارت، برخی تحلیلگران بر این باورند که آنچه از مواضع مقامات آمریکایی و تحولات اخیر برمی آید، وجود اختلاف نظر در نحوه مقابله با تهران است. به گفته امیرعلی ابوالفتح، کارشناس مسائل آمریکا و تحلیلگر مسائل بینالملل، این تفاوت را میتوان در قالب سه جریان اصلی در دولت ترامپ شناسایی کرد: اجماعجویان که همچنان دیپلماسی را راه رسیدن به اهداف واشنگتن میدانند، جنگافروزانی که بر تشدید حملات نظامی تأکید میکنند و گروهی که بهجای توافق گسترده اقتصادی، جنگ و یا فشار اقتصادی را به حساب میآورند. قدرت ایران برای وادار کردن تهران به عقب نشینی. در این میان، به نظر میرسد ترامپ به جای اینکه به نسخه اجماع گرایان متمایل شود، بین دو رویکرد، فشار نظامی و اقتصادی در نوسان است. وضعیتی که سوالات جدی در مورد وضعیت اظهارات ونس و احتمال بازگشت دیپلماسی به مرکز تصمیم گیری واشنگتن ایجاد می کند.
مشروح گفتگوی به گزارش میهن تجارت با امیرعلی ابوالفتح را در ادامه می خوانید:
سه جریان در دولت ترامپ؛ از توافق تا جنگ و فشار اقتصادی
امیرعلی ابوالفتح با اشاره به اختلاف نظرها در دولت آمریکا درباره نحوه برخورد با ایران گفت: سه جریان اصلی در دولت دونالد ترامپ به ویژه در رابطه با اقدام نظامی علیه ایران وجود دارد که جریان اول را میتوان اجماعگرایان نامید که جی دی ونس یکی از چهرههای شاخص آن است. مذاکره و نیازی به ادامه درگیری نظامی نیست.
وی افزود: روند دوم جنگافروزان هستند که معتقدند مذاکره با ایران نتیجه نمیدهد و باید حملات نظامی از سر گرفته شود و از نگاه این گروه راهحل مقابله با ایران تشدید بمباران و ادامه عملیات نظامی با هدف تضعیف هر چه بیشتر کشور است و جریان سوم را میتوان حامیان راهبرد فشار و فرسایش اقتصادی دانست که نه جنگ را به نتیجه مطلوب میرساند. لزوماً راه حل درستی است، بنابراین باید شرایط موجود را ادامه داد و با حفظ فشارهای اقتصادی، ایران را به جایی رساند که به دلیل مشکلات و محدودیتهای اقتصادی، مجبور به پذیرش خواستههای آمریکا شود.
ونس مخالف یک جنگ طولانی است، اما صدای غالب در واشنگتن نیست
این کارشناس مسائل آمریکا با اشاره به مواضع اخیر معاون رئیس جمهور آمریکا مبنی بر ضرورت پایان جنگ و تقویت مسیر دیپلماسی گفت: در حالی که ونس استفاده از ابزار نظامی را به طور کامل نفی نمی کند، معتقد است که باید دیپلماسی را نیز تقویت کرد و با گفت وگو می توان به توافق رسید. از نظر او، اگر قرار است جنگی رخ دهد، نباید به یک درگیری طولانی مدت تبدیل شود و باید هر چه زودتر پایان یابد».
وی ادامه داد: با این حال فعلا صدای ونس صدای غالب در داخل دولت آمریکا، در میان حامیان ترامپ و به ویژه در بین تصمیم گیرندگان نیست و این جریان نقش برجسته ای در تعیین جهت گیری سیاست آمریکا در قبال ایران ندارد. به همین دلیل نمی توان صرفا بر اساس اظهارات ونس به این نتیجه رسید که دولت ترامپ تصمیم گرفته مسیر توافق را در اولویت قرار دهد.
ترامپ بین جنگ و فرسایش اقتصادی در نوسان است
این تحلیلگر مسائل بین الملل درباره رویکرد شخصی دونالد ترامپ به جریان های سه گانه گفت: به نظر می رسد ترامپ در حال حاضر بین جریان دوم و سوم در نوسان است. یعنی از یک سو از حمله نظامی و از سرگیری عملیات صحبت می کند و از سوی دیگر این احتمال را به دنبال دارد که با ادامه فشار اقتصادی، ایران در نهایت به نقطه تسلیم برسد. البته مشخص نیست تهدیدات نظامی ترامپ چه زمانی ممکن است اجرایی شود، اما به نظر نمی رسد که او در شرایط کنونی به اندازه ای که روند اجماع محوری متمایل است به دنبال پیشبرد آن مسیر باشد.
وی در پاسخ به این سوال که آیا اظهارات ونس می تواند بر تصمیم نهایی ترامپ تاثیر بگذارد، گفت: به هر حال این دیدگاه نیز یکی از صداهای مطرح در دولت آمریکا است و ترامپ قطعا آن را خواهد شنید؛ اما تاکنون پاسخ مثبتی به این رویکرد نداده است، در واقع می توان گفت که در مقطعی به توافق خواهان فرصت داد تا مسیر مورد نظر خود را امتحان کنند، اما از آنجایی که توافقی که ماه ها مورد نظر واشنگتن بود، محقق نشد. مذاکرات انجام شد، نامه نگاری شد و تلاش شد تا به توافق برسد، اما نتیجه مورد انتظار آمریکا به دست نیامد، بنابراین ممکن است ترامپ بگوید که فرصت لازم برای طرفداران دیپلماسی فراهم شده است و آنها هم شانس خود را امتحان کرده اند.
ابوالفتح در پایان تاکید کرد: البته این به معنای بسته شدن راه توافق برای همیشه نیست، اگر گزینه های دیگر به نتیجه نرسد، ممکن است ترامپ به پیشنهاد سازشکاران بازگردد؛ اما در شرایط کنونی به نظر نمی رسد این جریان توانسته رئیس جمهور آمریکا را برای ادامه مسیر دیپلماسی متقاعد کند.





