در دنیای امروز ، یکی از بزرگترین چالش های زیست محیطی و انسانی مسئله خشکسالی و کمبود آب است. مشکلی که نه تنها زندگی میلیون ها نفر را تهدید می کند بلکه بر امنیت غذایی ، بهداشت عمومی و حتی ثبات سیاسی کشورها نیز تأثیر می گذارد. متخصصان محیط زیست و دولت ها سالهاست که به دنبال راه حل هایی برای کاهش اثرات خشکسالی هستند ، اما بیشتر این راه حل ها واکنش پذیر و پس از آن بوده اند. اکنون با پیشرفت فناوری و معرفی هوش مصنوعی در زمینه های مختلف ، چشم انداز جدیدی برای مقابله با خشکسالی داریم.
در سالهای اخیر ، کمبود منابع آب و گسترش خشکسالی به یکی از بزرگترین تهدیدهای زیست محیطی و انسانی در جهان تبدیل شده است. تغییرات آب و هوا ، رشد جمعیت و سوء استفاده از منابع طبیعی منجر به سطح هشدار دهنده در بسیاری از نقاط جهان از جمله خاورمیانه و ایران شده است.
در چنین شرایطی ، نقش فن آوری های مدرن مانند هوش مصنوعی و محاسبات ابری از اهمیت بیشتری برخوردار شده است. آیا می توان با کمک الگوریتم ها و داده های بزرگ ، آینده ای ماندگار تر ایجاد کرد؟ وب سایت FourtiveNgineering در مصاحبه با جوزف ایواد ، یک متخصص برجسته در فناوری اطلاعات ، هوش مصنوعی و داده کاوی ، نگاهی عمیق به این سؤال انداخته است.
از مهندسی فیزیک گرفته تا آینده گرایی با داده ها
IVADA مسیر حرفه ای خود را از مهندسی فیزیک و الکترونیک آغاز کرد و سپس وارد مهندسی شد. بعداً با علاقه به حل مشکلات روزمره ، وی وارد زمینه توسعه نرم افزار شد. وی گفت: “من همیشه به دنبال راه حل بودم.” شروع به پاسخ به یک سؤال ساده در مورد خاموش شدن خودکار یک ژنراتور برای رسیدن به سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی کرد.
از سال 2008 ، وی بر توسعه الگوریتم های هوشمند ، تجزیه و تحلیل داده های بزرگ و استفاده از هوش مصنوعی برای حل مشکلات زیست محیطی متمرکز شده است.
هوش مصنوعی ؛ ابزار پیشگیری خشکسالی
یکی از ویژگی های منحصر به فرد هوش مصنوعی ، توانایی تجزیه و تحلیل حجم عظیمی از داده ها و ارائه پیش بینی های دقیق است. در حالی که رویکردهای سنتی برای خشکسالی اغلب واکنشی هستند ، فن آوری های جدید باعث شده است که از پیشگیری از قبل جلوگیری شود.
آدا می گوید: “دقت پیش بینی های آب و هوایی مبتنی بر هوش مصنوعی اکنون به بیش از 5 ٪ رسیده است.” “این بدان معنی است که ما می توانیم قبل از شروع بحران اقدامات مؤثر انجام دهیم.”
از تجزیه و تحلیل داده های ماهواره ای گرفته تا استفاده از رفتار و الگوهای بارندگی ، هوش مصنوعی ابزاری مؤثر در مدیریت بحران آب است.
آبیاری هوشمند ؛ فراتر از عرضه آب
در بسیاری از نقاط جهان ، مدیریت منابع آب هنوز به طور سنتی انجام می شود. اما آیدا معتقد است که مدیریت مناسب به مراتب مهمتر از حجم منابع موجود است.
“اشتباه رایج این است که فکر کنیم خشکسالی فقط مربوط به کمبود آب است.” در واقع ، موضوع اصلی نحوه استفاده از آب است. “
سیستم های آبیاری اطلاعاتی مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند دقیقاً مشخص کنند که هر منطقه به چه میزان آب نیاز دارد ، در صورت آبیاری و چگونه باید این روند برای جلوگیری از فرسایش خاک و شستشوی مواد مغذی انجام شود.
راه حل های بومی و نوآورانه در آفریقا
IVED به یک تجربه الهام بخش در Burkina Faso اشاره دارد. در جایی که یک کشاورز محلی به نام Yakuba موفق به تبدیل هکتارهای سرزمین ترکیه به فضای سبز به روشی ساده برای احیای زمین خشک ، بدون استفاده از فناوری های پیشرفته شده است. او با حفر گودال و پر کردن آنها از مواد آلی ، آب بهتری را در خاک نگه داشت و زمین را بازیابی کرد.
“این روش بدون نیاز به هوش مصنوعی یا فن آوری های پیچیده انجام شد ، اما نتیجه بزرگی داشت. این بدان معنی است که نبوغ انسانی هنوز نقش اصلی را ایفا می کند.”
نقش حیاتی محاسبات ابری در توسعه هوش مصنوعی
IEVED همچنان بر اهمیت زیرساخت های ابری برای اجرای گسترده پروژه های اطلاعاتی مصنوعی تأکید می کند. به گفته وی ، بدون سیستم عامل هایی مانند AWS و Google Cloud ، دسترسی به ظرفیت های پردازش مورد نیاز برای تجزیه و تحلیل داده های آب و هوا امکان پذیر نیست.
“در دنیای امروز ، هوش مصنوعی بدون محاسبات ابری نمی تواند در مقیاس وسیعی فعالیت کند.” ابررسانا و زیرساخت های ابری ستون فقرات این فناوری هستند. “
با این حال ، او هشدار می دهد که اگر رشد هوش مصنوعی با همان سرعت ادامه یابد ، ممکن است با بحران قدرت محاسباتی روبرو شویم. از نظر وی ، راه حل طولانی مدت استفاده از محاسبات کوانتومی است که می تواند بر محدودیت های تراشه های سیلیکون غلبه کند.
هوش مصنوعی جایگزینی انسان نیست. او مکمل است
در پایان گفتگو ، IVADA به ترس های عمومی از هوش مصنوعی پاسخ می دهد. برخی نگران این هستند که این فناوری شغل ها را از بین ببرد یا جایگاه انسانی را به دست بگیرد. اما او می گوید:
“هوش مصنوعی شغل ها را نابود نمی کند ، بلکه مشاغل جدیدی را ایجاد می کند.” این فناوری به مهارت های جدید ، صنایع جدید و ظاهر متفاوت نیاز دارد. “
از نظر وی ، آینده در حذف انسان نخواهد بود ، بلکه در توانمندسازی انسانی توسط فناوری است. و در طول این مسیر ، هوش مصنوعی می تواند یک کمک قدرتمند باشد.
ادغام علم ، فناوری و تاکتیک برای آینده ای پایدار
مقابله با خشکسالی نیاز به یک رویکرد چند جانبه دارد. رویکردی که هم دانش سنتی بومی و هم ابزارهای پیشرفته مانند هوش مصنوعی ، محاسبات کلان و ابری را در بر می گیرد.
آنچه Joseph Ived به وضوح نشان داده است این است که فناوری به تنهایی کافی نیست ، اما موتور می تواند انگیزه اقدامات هوشمندانه و پیشگیرانه باشد. اکنون ، بیش از هر زمان دیگری ، کشورها و جوامع باید آماده استفاده از این فرصت تاریخی برای ایجاد آینده ای پایدار باشند.
