از چاه نفت تا شاخ آفریقا؛ اقتصاد، اهرم دیپلماتیک امارات برای نفوذ در قاره سیاه

در تاریخ 7 نوامبر ، شیخ شبوت بن نهیان النحیان ، یکی از دیپلمات های ارشد امارات ، وارد بنگانگی ، پایتخت جمهوری آفریقای مرکزی شد تا یک پیشنهاد مهم به رئیس جمهور ، فرسن-آراژنگ از تادرا را ارائه دهد. طبق این پیشنهاد ، در ازای دسترسی به باندهای فرود در شرق دورافتاده ، امارات متحده عربی متعهد شد که در مناطق دفاعی ، مواد معدنی و کشاورزی جمهوری آفریقای مرکزی سرمایه گذاری کند. این اطلاعات توسط دو جمهوری آفریقای مرکزی و دو مقام ارشد غربی در گفتگوی غیررسمی گزارش شده است.

ردپای امارات متحده عربی در قاره سیاه

به گفته بلومبرگ ، این پیشنهاد که سرانجام توافق نامه مشارکت اقتصادی را در ماه مارس امضا کرد ، بخشی از استراتژی گسترده تر امارات برای گسترش نفوذ خود در یک منطقه غنی از منابع معدنی و کشاورزی است. استراتژی که در عین حال ، به تقویت پشتیبانی غیررسمی خود از “نیروهای پشتیبانی سریع” (RSF) در سودان کمک می کند.

به گفته دیپلمات ها و تحلیلگران منطقه ای ، توافق با جمهوری آفریقای مرکزی مطابق با ایجاد یک شبکه لجستیکی توسط امارات متحده عربی در کشورهای همسایه سودان است. شبکه ای که شامل بیمارستان های میدانی در چاد و سودان جنوبی است. دسترسی به باند های فرود در آفریقای مرکزی می تواند راهی پنهان برای انتقال تجهیزات به نیروهای پشتیبانی سریع باشد. با این حال ، امارات متحده عربی همیشه حمایت از این شورش را انکار کرده است.

در ماه مه ، دیوان بین المللی دادگستری در لاهه شکایت ارتش سودان علیه امارات را به دلیل عدم صلاحیت قضایی رد کرد و ارتش سودان از این حکم پیروی نکرد. تحلیلگران بر این باورند که حمایت امارات متحده عربی از نیروهای پشتیبانی سریع مخالفت آن با گروه های رادیکال است. فرایندی که تأثیر قابل توجهی در ارتش سودان دارد.

وقتی ابوظبی پکن را لگد زد!

ایالات متحده ، امسال ، گروه پشتیبانی سریع نسل کشی را در طی یک جنگ داخلی دو ساله علیه ارتش سودان متهم کرده و هر دو طرف را تحریم می کند. این جنگ که از ماه آوریل آغاز شد ، پس از آنکه پس از کودتای مشترک در سال 2 نتوانست در مورد تقسیم قدرت موافقت کند ، رهبران این دو جناح انجام شد. نتیجه درگیری بیش از ده ها هزار کشته و آوارگی 5 میلیون است.

در سالهای اخیر ، امارات متحده عربی در خط مقدم خلیج فارس قرار گرفته است و سعی در گسترش نفوذ خود در قاره سیاه دارد. با قول میلیارد ها دلار در انرژی های تجدید پذیر ، تدارکات ، فناوری ، کشاورزی و املاک و مستغلات ، از رقبایی مانند چین و کشورهای اروپایی پیشی گرفته است.

این تلاش ها بخشی از استراتژی گسترده امارات برای کاهش وابستگی به نفت و تبدیل شدن به یک قدرت اقتصادی جهانی در زمینه های تجارت و انرژی سبز است. در همین راستا ، سخنگوی وزارت امور خارجه امارات متحده عربی ادعا می کند: “مشارکت ما صرفاً مبادله ای نیست بلکه مبتنی بر ارزشهای مشترک و چشم انداز توسعه پایدار و رشد فراگیر است.”

برگ برنده امارات متحده عربی

علیرغم ابهامات در مورد هدف نهایی امارات متحده عربی در قاره آفریقا ، برخی از تحلیلگران معتقدند که تمرکز آن کمتر روی سودآوری مستقیم است و بیشتر در تثبیت موقعیت خود به عنوان یک قدرت تأثیرگذار در منطقه ای که شرکای سنتی آن از غرب و چین عقب نشینی می کند.

کانر ویسر در JS هلد لندن می گوید: “امارات سالها را صرف یادگیری چگونگی نفوذ در آفریقا کرده است.” “اکنون که قدرت های سنتی عقب نشینی کرده اند یا شرایط را به درستی درک نمی کنند ، امارات متحده عربی این فرصت را به دست آورده است.”

علاوه بر سرمایه گذاری ، امارات متحده عربی به سرعت تأثیر خود را از طریق کمک های بشردوستانه و حتی ورود به درگیری های داخلی کشورهای آفریقایی گسترش می دهد. به عنوان مثال ، این کشور از زمان آغاز جنگ سودان 5 میلیون دلار کمک بشردوستانه ارائه داده است و طی یک دهه گذشته حدود 1.5 میلیارد دلار در پروژه های بشردوستانه در سراسر آفریقا سرمایه گذاری کرده است.

سال گذشته ، بزرگترین تعهد مالی امارات متحده عربی در آفریقا با 2 میلیارد دلار در مصر سرمایه گذاری شد که به تنهایی حاوی بحران ارزی بود.

با این حال ، منتقدین این تلاش ها را تلاشی برای زیباسازی تصویر بین المللی می دانند ، در حالی که این کشور متهم به سلاح گروه هایی مانند پشتیبانی سریع است. کامرون هادسون ، یک تحلیلگر ارشد در مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی ایالات متحده ، ادعا می کند: “دامنه روابط امارات متحده عربی در چاد ، سودان ، جمهوری آفریقای مرکزی ، سودان جنوبی ، اتیوپی و لیبی نشان دهنده اهمیت شاخهای آفریقایی در ابو دبی است.”

اهرم استراتژیک امارات

رئیس جمهور جیبوتی ، اسماعیل عمر گل ، در مصاحبه ای در ماه مه با جون افریك ، سیاست های كلی امارات را برای منطقه بی ثبات كننده شرح داد.

اگرچه ارتش سودان از ماه آوریل موفق به بازگرداندن برخی از مواضع نیروهای پشتیبانی سریع در خارطوم شده است ، این گروه بار دیگر کنترل بخش هایی از منطقه Kordfan را در جنوب به دست آورده و یک منطقه استراتژیک در مرز سودان با مصر و لیبی را به دست گرفته است.

اولین ورود جدی امارات متحده عربی به بحران های نظامی آفریقا به سال 2 باز می گردد و از ژنرال خلیفه در لیبی پشتیبانی می کند. از آن زمان ، ابوظبی با تهیه سلاح کار خود را تشدید کرده و به سرعت در مناطق بشردوستانه و اقتصادی در این قاره نفوذ کرده است. ساخت بیمارستانهای میدانی در چاد و سودان جنوبی و همچنین سرمایه گذاری در اوگاندا ، کنیا و جمهوری آفریقای مرکزی بخشی از این اقدامات است.

در سومالی ، امارات متحده عربی با توسعه فرودگاه ساحلی Boasasu و همچنین آموزش و حمایت از سربازان خودمختار پونتلند ، پایگاه لجستیکی ایجاد کرده است. تصاویر ماهواره ای حاکی از گسترش باند ، سیستم عامل های بارگیری و لانه های جدید در فرودگاه از اوایل است. درست با شروع جنگ در سودان.

سخنگوی امارات گفت: “امروز ، ما با بیش از 5 کشور آفریقایی در مناطقی مانند انرژی پایدار ، امنیت غذایی ، زیرساخت ها ، آموزش ، تحول دیجیتال و سلامت کار می کنیم.” “در چهار سال گذشته ، کمک های خارجی امارات به نه کشور آفریقایی ادامه داده است.”

در گزارشی در ماه مه ، عفو بین الملل ادعا كرد كه امارات متحده عربی “تقریباً” با سلاح های چینی تقریباً خاص “از جمله توپخانه 2mm Norinco AH-4 دارد. امارات متحده عربی اتهامات را رد کرد.

براساس دانشکده سال 2 کارنگی ، امارات متحده عربی پایگاه های نظامی پنهان را در شش کشور از جمله یمن ، سومالی ، چاد و لیبی تأسیس کرده است. به گفته کارشناسان ، این هدف “دستیابی به اهداف نظامی ، امنیتی و اقتصادی” است.

در چاد ، امارات متحده عربی برای حمایت از پناهندگان سودان شروع به ساختن یک بیمارستان میدانی در شهر Adjers کرد. با این حال ، کارشناسان سازمان ملل متحد استفاده احتمالی از باند هوایی در این نزدیکی را برای انتقال سلاح ها به نیروهای پشتیبانی سریع توصیف کرده اند. البته گزارش اخیر سازمان ملل متحد در ماه های اخیر نتوانسته است انتقال نظامی را تأیید کند.

امارات متحده عربی همچنین بیمارستانی را در ایالت شمالی بحر آلغازال در سودان جنوبی افتتاح کرد. اگرچه هدف رسمی این کلینیک ارائه خدمات پزشکی به عموم مردم است ، به گفته دو مقام بهداشتی ، بسیاری از بیماران تحت معالجه شبه نظامیان آسیب دیده وابسته به نیروهای پشتیبانی سریع بودند.

هادسون ، تحلیلگر آمریکایی می گوید: “به طور کلی ، امارات متحده عربی تأثیر خود را متنوع می کند.” او به دور از تمرکز روی چاد است و اکنون سودان جنوبی و آفریقای مرکزی را نگه می دارد. “اینها هدفمند و کاملاً استراتژیک هستند.”