با توجه به اقتصاد اخبار ، بررسی بازار خودرو نشان می دهد که تفاوت قیمت بین کارخانه و بازار در سالهای اخیر به پایین ترین سطح خود رسیده است. در این میان ، این سؤال پیش می آید که آیا کاهش این شکاف می تواند منجر به رونق در بازار خودرو شود. بسیاری بر این باورند که نزدیک شدن به کارخانه و قیمت بازار و عزیمت واسطه ها نشانه مثبتی از تنظیم بازار است. اما نگاهی دقیق تر به شرایط غالب در بازار خودرو نشان می دهد که اگرچه حذف فروشندگان مطلوب است ، اما ریشه این تحولات چندان امیدوار کننده نیست. از آنجا که کاهش شکاف قیمت عمدتاً به دلیل رکود شدید در بازار و کاهش تقاضا است ، نه نتیجه بهبود ساختار عرضه یا اصلاح سیاست های خودرو. قرعه کشی اخیر ایران Khodro همچنین نشان می دهد که دلالان از بازار خودرو خارج می شوند. طبق آمار منتشر شده ، در دوره جدید فروش ایران خمرو ، 6،800 ثبت شده است. این زمانی است که فروش خودرو ماشین 6800 بود ، بنابراین در این مدت تعداد متقاضیان به 4.9 درصد کاهش یافته است. بنابراین می توان گفت که بیشتر متقاضیان این طرح مصرف کنندگان واقعی بودند.
دنیای اقتصاد قیمت رسمی و غیر رسمی محصولات داخلی را در تاریخ 2 ژانویه و همچنین دیروز دیروز قرار داده است. بر این اساس ، اختلاف قیمت کارخانه بین کارخانه و بازار این دو محصول در 2 ژانویه به طور متوسط 4.9 درصد بوده است ، اما اکنون این تفاوت به 4.9 درصد رسیده و تقریباً نیمی است.
فاصله کم بین کارخانه و بازار خودرو در ماه ژوئیه ، به جای نشانه رونق بازار واقعی یا اصلاح ساختار عرضه و تقاضا ، در عین حال محصول در عین حال پیچیده و مؤثر است. اولین عامل افزایش قیمت رسمی خودرو است که قیمت بازار را به نرخ کارخانه نزدیکتر کرده است ، اما با افزایش قیمت کارخانه خودرو ، قیمت آنها در همگام سازی با آن رشد نکرده و تأثیر زیادی در اصلاح قیمت کارخانه ندارد.
در کنار این ، رکود شدید در بازار خودرو باعث کاهش تقاضای مصرف کننده شده است. کاهش انتظارات تورم و کاهش جذابیت سوداگرانه در خریدهای خودرو باعث شده است که خریداران از تجارت سوداگرانه جلوگیری کنند و خرید خودرو را بیشتر به عنوان کالاهای مصرفی و نیاز واقعی مشاهده کنند ، نه به عنوان سرمایه گذاری سوداگرانه. البته در سالهای اخیر این خودرو همیشه سرمایه داشته است و فروشندگان و کارگزاران در بازار به شدت فعال بوده اند ، اما اکنون بازار خودرو به سقف قیمت خود رسیده است و رویدادهای مختلف بر بازار تأثیر نمی گذارد زیرا اساساً تقاضا برای خودرو وجود ندارد تا نمایندگی ها بتوانند در آینده بفروشند. از طرف دیگر ، مصرف کنندگان واقعی نیز به دلیل افت قدرت خرید ، از بازار خارج شده یا خرید خود را به تأخیر انداخته اند.
همچنین لازم به ذکر است که فضای غیرقابل اعتماد صنعت خودروهای کشور با آن روبرو است. جنگ ایران -اسرائیل و تحولات ژئوپلیتیکی در منطقه ، همراه با مشکلات ساختاری و فناوری و کمبود سرمایه گذاری در صنعت خودرو ، افق روشنی برای بهبود سریع تولید و کیفیت خودرو ایجاد نکرده است. این وضعیت باعث شده است که بسیاری از خریداران با دید بدبین به آینده نگاه کنند و ترجیح می دهند ماشین را از بازار آزاد خریداری کنند حتی اگر مجبور شوند در صف های طولانی کارخانه صبر کنند. از آنجا که تحویل ماشین از کارخانه ، حتی اگر قطعی باشد ، مدت زمان طولانی دارد و قیمت نهایی آن مشخص نیست.
به طور کلی ، کاهش کارخانه و بازار خودرو در این دوره باید در نتیجه چندین عامل ترکیبی مشاهده شود و نه به عنوان نشانه بهبود بازار واقعی. این حقایق نشان می دهد که بازار خودرو هنوز در حالت رکود اقتصادی و عدم اطمینان است و برای ایجاد یک تعادل و سعادت پایدار ، اصلاحات ساختاری عمیق تری لازم است.
جزئیات اختلاف قیمت
10 اتومبیل با کارخانه و اختلاف قیمت بازار در دو دوره ژانویه 1403 و اکنون به طور متوسط 165.5 میلیون تومانس و 23.1 درصد از اختلاف قیمت داشتند. این اکنون به حدود 96 میلیون تومن و 11 درصد رسیده است. برخی از اتومبیل ها بیشتر اختلاف قیمت های قبلی خود را از دست داده اند و برخی هنوز هم اختلاف قیمت قابل توجهی دارند. از جمله این موارد ، Soren Plas ، یکی از مهمترین محصولات ایران است.
این محصول در بازار را می توان با پارس پژو جایگزین کرد ، که مهمترین اتومبیل در بازار تا زمان تولید بود و تفاوت قیمت های بالا را تجربه کرد (حتی تا 100 ٪). سورن پلاس در تاریخ 29 ژانویه 935 میلیون دلار قیمت داشت ، اما قیمت کارخانه آن 636 میلیون تومن بود ، بنابراین اختلاف قیمت این خودرو 47 ٪ بود. دیروز ، با این حال ، این خودرو 970 میلیون دلار قیمت داشت و قیمت کارخانه آن به 895 میلیون تومن رسیده بود ، بنابراین اختلاف قیمت اکنون 8.3 درصد است. اما بالاترین اختلاف قیمت هنوز در بازار شاهین های اتوماتیک موجود است.
این محصول اکنون با یک میلیارد و 270 میلیون دلار در بازار فروخته می شود. بنابراین این خودرو هنوز 295 میلیون تومن و 30.2 درصد قیمت دارد. همین خودرو در ماه گذشته در بازار یک میلیارد و 230 میلیون تومانس در بازار و 862 میلیون تومانس فروخته شد و اختلاف 368 میلیون تومانس و 42.7 درصد را ثبت کرد. رتبه دوم Gear Hawk است که اختلافات کارخانه و بازار از 21 ٪ به 20.5 درصد و تقریباً پایدار است. سوم دنده سینا است. این خودرو به ترتیب در 414 و 475 میلیون تومن در کارخانه و بازار فروخته شد و 61 میلیون تومانس و 14.7 درصد قیمت داشت ، اما اکنون 535 میلیون تومن و 469 میلیون تومانس ، بنابراین اختلاف قیمت آن به 66 میلیون تومانس و 13.2 درصد رسیده است.
کمترین تفاوت قیمت بین کارخانه و بازار ثبت شده بین 10 وسیله نقلیه مورد بررسی نیز به گیربکس می رسد. محصول SAIPA 520 میلیون دلار و 505 میلیون Tomans قیمت دارد تا اختلاف قیمت را تنها 15 میلیون Tomans و 3 ٪ ثبت کند. این در شرایطی است که در ژانویه 1403 این رقم 26 میلیون تومانس و 6 درصد بود. Ranaplas و Peugeot 207 نیز 4.8 درصد گرانتر از کارخانه فروخته می شوند. Peugeot 207 قیمت 773 میلیون Tomans و 810 میلیون Tomans در بازار دارد ، بنابراین اختلاف قیمت آن 37 میلیون Tomans است. این خودرو در اواسط سال گذشته 615 میلیون دلار قیمت داشت ، اما 820 میلیون دلار معامله شد و اختلاف قیمت 205 میلیون تومانس و 33 درصد بود. سال گذشته ، بازار 73 میلیون تومانس و 12 درصد گرانتر از کارخانه بود. بقیه اتومبیل ها اختلاف قیمت 6.4 تا 10.7 درصد را ثبت کرده اند.
سیاست
همانطور که گفته شد ، کاهش اختلاف قیمت بین کارخانه و بازار خودرو بیش از نتیجه ثبات و سعادت در بازار به دلیل مشکل تقاضا است که کاملاً در بازار شنیده می شود. فرایند فعلی فروش خودرو دیگر قادر به پاسخگویی به نیازهای پیچیده و متغیر بازار بازار نیست و در دراز مدت ممکن است منجر به تجزیه و تحلیل منابع مالی و کاهش ظرفیت تولید خودروسازان شود. وضعیت فعلی نشان می دهد که قیمت ها دیگر قادر به جذب مشتری نیستند و تقاضا اشتیاق گذشته نیست. در چنین شرایطی ، اصرار بر روشهای فروش قدیمی مانند پرداخت نقدی یا قرعه کشی تکراری ، فقط باعث نارضایتی خریداران و تشدید بحران در صنعت می شود. هنگامی که قدرت خرید نقدی محدود است ، تقویت فروش اقساط هدفمند می تواند به عنوان یک راه حل مؤثر برای تحریک تقاضا در نظر گرفته شود.
حذف ناگهانی اتومبیل های ارزان قیمت بدون ارائه گزینه های مناسب ، بخش قابل توجهی از مشتری را از بازار خارج کرده است. با افزایش قابل توجه قیمت ها در سالهای اخیر ، این خودرو دیگر کالایی معمولی برای طبقه متوسط نیست و به یک لوکس و خارج از دسترس تبدیل شده است. اگر خودروسازان به سمت توسعه اتومبیل های اقتصادی تر حرکت نکنند ، شکاف بین عرضه و تقاضا افزایش می یابد و مشکلات بازار شدت می یابد.
علاوه بر این ، خودروسازان می توانند روشهای جدیدی را امتحان کنند. یکی از این مدل ها تحویل خودرو به عنوان اشتراک طولانی مدت یا لیزینگ عملیاتی است. مدلی که در آن مشتری با پرداخت ماهانه خودرو را به طور موقت فراهم می کند و می تواند در پایان دوره تمدید ، جایگزین یا حتی مالکیت آن را داشته باشد. این روش جایگزین مناسبی برای پول نقد یا اقساطی در کشورهایی است که نرخ مالکیت خودرو پایین است یا بازار در رکود است و فشار بر مصرف کننده را کاهش می دهد. ورود این مدل از فروش به بازار داخلی می تواند علاوه بر تحریک تقاضای سرکوب شده ، تجربه جدیدی را در توسعه صنعت تجارت خودرو فراهم کند.
