از پایتخت هخامنشی تا رمزگشایی ویرانشهر در خراسان شمالی

تپه ریوی در مانه و سملقان و منطقه ویرانشهر در فاروج دو منطقه باستانی خراسان شمالی هستند که چندین مرحله عملیات مرمتی را پشت سر گذاشته و به خوبی موفق به رمزگشایی شده اند.

به گزارش عصر ایران، محمدجواد جعفری، ناظر محوطه باستانی راوی در دشت سملقان در شهرستان مانه و سملقان در گفت و گو با ایسنا، با اشاره به اینکه محوطه راوی در شمال شرقی دشت کوچک واقع شده است. سملقان و در 10 کیلومتری جنوب دشت سیلابی رودخانه اترک. از چهار تپه A، B، C و D تشکیل شده است.

وی افزود: کاوش های باستان شناسی محوطه تاریخی ریوی از سال 1392 توسط اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی خراسان شمالی آغاز شد و از فصل سوم این کاوش ها به صورت مشترک با همکاری موسسه باستان شناسی آلمان ادامه یافت. تاکنون 10 فصل تحقیقات باستان شناسی در منطقه ریه انجام شده است.

این باستان شناس تصریح کرد: در فرآیند فصل دهم، چهار نقطه در قسمت های شمالی، جنوبی و مرکزی محوطه ریه کاوش شد و در هر چهار قسمت بقایای معماری و اشیای متعدد یافت شد که مهمترین آنها ظروف سفالی بود. ، نوک پیکان های فلزی و اثر مهرهای سفالی.

ظروف سفالی شکسته و ناقص پیدا شد و در مرحله کاوش مرمت شد، نوک پیکان ها از آهن و مفرغ و ناقص و آسیب دیده یافت شد و شرایط حفاظت و مرمت آنها بسیار دشوار بود. اما شاخص ترین اشیایی که به دست آمد تعداد 44 اثر مهر گلی از کاوش های تپه راوی دی یا به اصطلاح ساختمان خزانه بود.

میشم لباف خانیکی، رئیس کمیته کاوش باستان شناسی محوطه ویرانشهر شهرستان فاروج نیز اظهار داشت: منطقه موسوم به دره اترک، منطقه نسبتا وسیعی است که امروزه در استان خراسان شمالی و در شمال شرقی فلات ایران قرار دارد. ، جایی که شاخه های اصلی رودخانه اترک به هم می رسند. در منطقه ای واقع شده است که بین دو شهر قوچان و شیروان گسترده شده و از نظر جغرافیایی و زیستی شرایط مساعدی دارد.

این باستان شناس تصریح کرد: ویرانشهر سال ها از توجه باستان شناسان به دور مانده بود و ابهامات و پرسش ها درباره حضور اشکانیان و ساسانیان در اترک باعث شد باستان شناسان این محوطه تاریخی را به عنوان مکانی برای جستجوی پاسخ این پرسش ها بررسی کنند. و کاوش های باستان شناسی

وی افزود: بررسی سطحی سفال های این منطقه طی سه فصل گذشته مجموعه ارزشمندی از سفال های دوره اشکانی و ساسانی این محوطه فرهنگی را در اختیار پژوهشگران قرار داد و منجر به کسب اطلاعاتی در مورد معماری و وسعت محوطه و حریم خصوصی شد. منطقه ویرانشهر

وی ادامه داد: در راستای تکمیل مطالعات فصول گذشته، پروژه تحقیقاتی «فصل چهارم کاوش باستان شناسی ویرانشهر» انجام شد که طی آن کارگاه هایی در محل دروازه غربی، تپه جنوبی و وسط ایجاد شد. از سایت، و منجر به اثبات برخی از مفروضات قبلی در مورد ماهیت سازه های معماری این سایت شد. .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *