اینفلوئنسرها جای ممنوع‌الکارها روی استیج

حضور شاخ های مجازی و اینفلوئنسرها در فضاهای رسانه ای یا هنرهای نمایشی در یکی دو سال اخیر پررنگ تر شده است، به ویژه با گسترش اینستاگرام که ماهیت تصویری و تصویری دارد، این حضور پررنگ تر شد. این افراد به دلیل استفاده روزافزون از فناوری در بین علاقه مندان به این فضا شناخته شده هستند و به دلیل تعداد زیاد طرفداران یا به اصطلاح فالوورهایشان، برخی از تهیه کنندگان و سرمایه گذاران آثار نمایشی از این فرصت برای جذب مخاطب بیشتر استفاده می کنند. و البته فروش و سود بیشتر. و در واقع در حوزه فرهنگ و هنر به تجارت بپردازید. اکنون ابتذال مانند غده ای سرطانی به عرصه های هنری سرایت می کند و این معضل بسیاری از فرهیختگان فرهنگ و هنر را هم عصبانی و هم نگران شأن و جایگاه هنر کرده است.

از فضای مجازی تا دنیای بازیگری

به گزارش هممهن، شبکه های اجتماعی فرصتی برای بسیاری از افراد شد تا به شهرت مجازی دست یابند. امپراطور کوزکو را که دختری بود بی آن که صورتش دیده شود که داستان های شاهنامه را با اغراق روایت می کرد و با لهجه و طنزی که به آن اضافه می کرد مشهور شد و به جنگ های شادی دعوت می شد یا جواد خواجویی که با دوبله های طنز او لهجه مشهدی در سریال سرباز بازی می کرد. همچنین علی صبوری که ابتدا وارد برنامه خندوانه شد و سپس به جرگه بازیگران پیوست و با صداوسیما قراردادی 10 ساله بست. محمدامین کریم پور یکی دیگر از این چهره هایی بود که مجوز ساخت فیلم را گرفت و پا به عرصه کارگردانی در فضای مجازی گذاشت.

انتشار خبر کارگردانی وی با انتقادهایی در فضای مجازی همراه بود، به ویژه دانشجویان این رشته اعتراض کردند که در جایی که بسیاری از فارغ التحصیلان رشته سینما نمی توانند فیلم خود را بسازند، چگونه می توان از یک فعال مجازی حمایت کرد تا وارد این عرصه شود. میدانی و پروانه ساخت فیلم «حکم» بازنگری به کارگردانی محمدامین کریم پور در جلسه شورای صدور پروانه ساخت صادر می شود.مهسا ایرانیان به لطف فضای مجازی توانست استندآپ کمدی خود را ادامه دهد و بسازد. نامی برای خودش.بعد از خندوانه در شبکه نسیم قطعه «ویتامین ک» را اجرا کرد، سپس گویندگی مسابقه «خانواده باحال» بود و اخیرا مجری برنامه «برخین شو» در شبکه 5 است.سهیل مستجابیان. یکی دیگر از چهره های معروف اینستاگرام است که وارد دنیای بازیگری شد اما تفاوت هایی بین او و سایر شاخ های اینستاگرام وجود دارد.

این چهره جوان سابقه طولانی تری در دنیای بازیگری دارد و به گفته خودش با توجه به علاقه اش به بازیگری از 19 سالگی با تشکیل یک گروه تئاتر وارد دنیای هنر شد و جایزه اول بازیگری استان را به دست آورد. بازی در نمایشی به نام “آرمان شهر مشکوک”. و در سال 1366 برای بازی در نمایش «بگرد تا بگردم» دومین جایزه بازیگری کشوری جشنواره دانشجویی را به صورت مشترک با نوید محمدزاده دریافت کرد و در فیلم «بی حسی موضعی» جلوی دوربین رفت، اما بیشتر مردم او را با چشم دیدند. کار اینستاگرامش و ساختن دابسمش را می دانند. به نظر می رسد این روند ادامه داشته باشد، به ویژه صداوسیما که از یک سو با کمبود چهره های مشهور و محبوب هنری و از سوی دیگر با کاهش مخاطب مواجه است، برای حل بحران های خود نیازمند حضور چنین افرادی است. ; غافل از اینکه به بحران های جدید و جدی تر دامن می زند.

واکنش هنرمندان به ابتذال یک حضور

حضور برخی از وبلاگ نویسان اینستاگرام در تئاتر نمایشنامه خوانی به نام «مرد خواران» واکنش و انتقاد شدید هنرمندان این عرصه را در پی داشت. آنها معتقدند صحنه تئاتر که هنرمندان آن را بسیار مقدس می دانند، آلوده به حضور افرادی است که نه تنها هنر را درک نمی کنند، بلکه به دنبال دیده شدن و کسب درآمد با هر ترفندی هستند. شبنم مقدمی بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر با انتشار یادداشتی در صفحه شخصی خود به این ماجرا واکنش تندی نشان داده و نوشته است: تئاتر قطعا ارث پدری کسی نیست، اما جایی برای هیچکس و همه نیست. ” مقدمی در این باره نوشته است: صحنه قطعا ارث پدر هیچکس نیست! اما مشخص است که جای همه روی صحنه نیست و اسم هر اجرایی که روی سکو اجرا می شود نمایش نیست! وی ادامه می دهد: تئاتر مقدس نیست، اما مقدس است! کرامت دارد، اصالت دارد. هیچ کس، هیچ کس، صاحب یک تئاتر خصوصی یا کسی که فکر می کند سرمایه گذار تئاتر است که دو هزار دلار پول در جیب خود خرج می کند یا کسی که نمی دانیم به چه دلیل مجوز چنین پوچ را صادر نمی کند. و اجرای بی محتوا به هر دلیلی، چه پول و چه… اجازه بی احترامی به تئاتر و مردمش ندارد.

مقدمی سپس با تاکید بر اینکه رسوایی، تحقیر و ابتذال از صحنه تئاتر حذف شود، در ادامه نوشت: اهالی شریف تئاتر بیش از این نیاز دارند، ناراحت نیستند که شما سربارشان هستید. قلب. به این نمک مالیدن مداوم زخم پایان بده.» در پاراگراف پایانی این مقاله آمده است: «چگونه می توانی به چشمان این همه جوان با استعداد و توانا نگاه کنی که با خون دل و با هزار هزینه درس خوانده اند و دوره ها و کلاس ها را گذرانده اند و دارند. هزار امید در دلشان پروراند و تو در را به رویشان می بندی که آیا به ریششان می خندی و بعد با این مردم این چیزها را به صحنه می فرستی، چه توضیحی داری، چه کسی مسئول است، یکی باید مسئولیت این کار را بپذیرد. ننگ.”

همچنین نیوشا دیغمی دیگر بازیگر کشورمان در واکنش به این اتفاق نوشته است: با هنر و فرهنگ این مملکت چه کار می کنی صحنه تئاتر و خاک تئاتر مقدس است و جایی ندارد. برای هر کسی.» محمدرضا ایمانیان، یکی از فعالان تئاتر نیز نوشت: «روزی روزگاری تصور می‌شد که صحنه تئاتر مانند طناب‌باز است و مردم بی‌هنر را نتوانند وارد عرصه ارزشمند تئاتر کنند. اما حیف است که این هیولای پول خوار بی رحمانه تمام ارزش ها و افتخارات تئاتر را برای خود برد. پرستوها روزی روزگاری تئاتر اعتبار و افتخار داشت. حالا بوی تعفن آنقدر مشام را پر کرده است که دیگر نمی توان از بازار عطاری ها عبور کرد.» باید منتظر ماند و دید مسئولان نسبت به این موضوع واکنش نشان خواهند داد و آیا اجرای این نمایش متوقف می شود؟

فقرا جای بزرگترها هستند

واقعیت این است که امروز عرصه فرهنگ و هنر به همان اندازه که برای بزرگان این عرصه و به اصطلاح تفاله های صحنه و استخوان خردکنان آن وسعت دارد، برای افراد متوسطی که به شهرت رسیده اند گسترده است. یک شبه و از طریق حماقت در فضای مجازی و حضورشان آبرومندانه و با عزت است. هنر را تنزل داده است. درد اینجاست که حضور وبلاگ نویسان مجازی در سینما و تئاتر کشور در حالی اتفاق می افتد که بسیاری از بازیگران توانمند کشورمان خانه نشین شده و منتظر پیشنهاد کاری هستند تا از این راه امرار معاش کنند یا بسیاری بازیگران معروف و مطرحی که توقیف شدند. این وضعیت را نمی توان صرفاً محصول تقاضای مخاطب و هوادارانش دانست، سیاست های نادرست آن را به گفته فردوسی به هنر خوار و جادوی گرانبها تبدیل می کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *