در این گزارش تعداد مرخصی کارمندان به همراه تعطیلات رسمی رسمی در هر کشور بررسی شده است. یمن بیشترین تعداد را دارد و ایالات متحده کمترین تعطیلات را برای کارمندان دارد.
تحقیقات نشان داده است که مرخصی کافی نه تنها به سلامت روانی و جسمی کارمندان کمک می کند بلکه باعث افزایش بهره وری و خلاقیت آنها می شود. در نگاه اول ، گمانه زنی می شود که کشورهای توسعه یافته درک عمیق تری از ارزش نیروی انسانی به کارمندان سازمانی می دهند. چیزی که در واقعیت درست نیست. کشورهایی مانند ایالات متحده هیچ مرخصی یا تعطیلات رسمی ملی ندارند.
این تصویر نقشه کاملی از وضعیت کمک های مالی در سراسر جهان را نشان می دهد که نشان دهنده تفاوت های عمیق در رویکرد کشورها به تعادل کار و زندگی است. این مطالعه که توسط مورپای انجام شده است ، داده های حقوقی مرخصی سالانه و تعطیلات رسمی در نه کشور را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است.
یمن در بالا ؛ آمریکا در پایان
براساس این مطالعه ، یمن با مرخصی 5 روزه پرداخت شده ، از جمله 2 مرخصی سالانه و 2 تعطیلات رسمی ، بالاترین برگهای پرداخت شده را در صدر قرار می دهد. این رقم با چالش های جدی اقتصادی و سیاسی روبرو است ، اما قوانین کار آن از حقوق کارگران پشتیبانی می کند.
در مقابل ، ایالات متحده ، به عنوان تنها کشور کاملاً توسعه یافته در جهان ، هیچ مرخصی قانونی در سطح ملی ندارد. این وضعیت ایالات متحده را در مکانی منحصر به فرد قرار می دهد ، زیرا حتی کشورهای کوچک کوچک اقیانوس آرام مانند میکرونزی ، کیریباتی و نائورو مرخصی قانونی دارند.
در بین کشورهای اروپایی ، اتریش با 2 روز مرخصی پرداخت شده ، از جمله 2 مرخصی سالانه و 2 تعطیلات رسمی. قوانین کار اتریش به گونه ای طراحی شده است که پس از 5 سال خدمت ، کارمندان می توانند به 5 روز مرخصی سالانه دسترسی پیدا کنند. این کشور همچنین یکی از سخاوتمندترین سیستم های مرخصی در جهان است که حتی کارمندان جدید نیز می توانند پس از شش ماه کار از مرخصی خود استفاده کنند.
تفاوت های منطقه ای و فرهنگی
تجزیه و تحلیل داده ها نشان می دهد که کشورهای اروپایی و برخی از کشورهای خاورمیانه از جمله پردرآمدترین کشورهای مرخصی هستند. در آسیا ، کامبوج با 7 روز مرخصی پرداخت شده در رده های بالا قرار دارد ، در حالی که کشورهایی مانند چین فقط 7 روز پرداخت دارند.
تعطیلات رسمی نیز نقش مهمی در این محاسبات دارد. ونزوئلا با 7 پرداخت رسمی ، رسمی ترین تعطیلات در جهان را دارد. این تعطیلات شامل مراسم مذهبی کاتولیک و جشن های استقلال و مقاومت بومی است. در مقابل ، کشورهایی مانند هلند ، ژاپن و گویان هیچ گونه رسمی برای پرداخت قانونی ندارند.
ارزش اقتصادی مرخصی
یکی از مواردی که باید در نظر بگیرید محاسبه ارزش مالی مرخصی بر اساس متوسط درآمد در هر کشور است. لوکزامبورگ با وجود پرداخت 7 روز ، بالاترین ارزش مالی در جهان را دارد. یک کارمند متوسط در لوکزامبورگ می تواند بیش از 5000 دلار در سال از مرخصی قانونی داشته باشد.
در مقابل ، کارمندان انگلیسی ، با 5 روز پرداخت شده در مرخصی ، در تعطیلات خود حدود 4800 دلار درآمد کسب کردند و آن را نوزدهم در جهان کردند. این آمار نشان می دهد که تعداد روزهای مرخصی یک معیار کامل برای ارزیابی مزایای کارگران نیست ، بلکه نقش مهمی نیز دارد.
چالش اجرای و حقایق عملی
با وجود قوانین مرخصی در بسیاری از کشورها ، اجرای عملی آنها همیشه با چالش هایی روبرو بوده است. به عنوان مثال ، در انگلستان ، اگرچه کارمندان حق دارند 5 روز مرخصی بپردازند ، کارفرمایان می توانند تعطیلات رسمی را به عنوان بخشی از این دو روز در نظر بگیرند. با این حال ، در بیشتر کشورهای اروپایی ، تعطیلات رسمی علاوه بر مرخصی سالانه محاسبه می شود.
در ایالات متحده ، علیرغم عدم وجود قانون ملی ، 5 ٪ از کارمندان بخش خصوصی به مرخصی بدون پرداخت هزینه دسترسی دارند ، اما این رقم برای کارگران خدمات به 5 ٪ کاهش می یابد. همچنین ، کارگران با کیفیت بالا سه برابر بیشتر از کارگران کم درآمد دارند.
تأثیر کرونا و تغییرات اخیر
همه جانبه کرونا تأثیر بسزایی در رویکرد کشورها به پرداخت داشته است. بسیاری از کشورها اهمیت پرداخت هزینه برای انتقال را برای جلوگیری از شیوع بیماری های مسری درک کردند. اتحادیه اروپا همچنین دستورالعمل های زندگی کار را در سال 2 به طور کامل اجرا کرد ، که حداقل چهار ماه مرخصی والدین ، ده روز پرداخت پدران و پنج روز مراقبت را تضمین می کند.
مرخصی پدران فقط در بدو تولد و فقط به پدران داده می شود و جبران آن معادل مرخصی است. مرخصی والدین انعطاف پذیر تر است و می تواند در فواصل کوتاه یا طولانی برای والدین استفاده شود. از این چهار ماه مرخصی والدین ، دو ماه می تواند به والدین دیگری منتقل شود.
نگاهی به آینده بیندازید
داده های این مطالعه نشان می دهد که شکاف بین کشورها در زمینه پرداخت هنوز عمیق است. در حالی که برخی از کشورها ، مانند یمن و اتریش ، سیستم های سخاوتمندانه ای دارند ، سایر کشورها مانند ایالات متحده و چین هنوز از استانداردهای جهانی دور هستند. این اختلافات نه تنها نشان دهنده اولویت های مختلف سیاسی و اقتصادی است ، بلکه تأثیر عمیقی بر کیفیت زندگی کارگران و بهره وری اقتصادی دارد.
در عصری که رقابت برای جذب استعدادها تشدید شده است ، کشورها و شرکت هایی که سیاست های مرخصی جذاب تری دارند ، احتمالاً در استخدام و حفظ نیروی کار ماهر موفق تر هستند.
