به گفته خبرگزاری IMNA ، در فرآیند رشد روانشناختی و اجتماعی کودکان ، توانایی ابراز خواسته ها و عواطف از طریق مکالمه یکی از مهمترین شاخص های هوش کلامی و عاطفی است و کودکانی که می توانند معنای خود را در واژگان مناسب منتقل کنند ، نه تنها در تعاملات روزمره موفق تر هستند ، بلکه احتمالاً در آینده نیز روابط بهتری دارند. انزوا یا سوء تفاهم شوید.
با این حال ، والدین باید به تفاوت بین بیان سالم و رفتارهای چالش برانگیز مانند پاسخ های خشن یا بی ادب توجه کنند. بعضی اوقات کودک فقط مهارت های ارتباطی خود را تمرین می کند ، اما لحن یا نحوه بیان آن ممکن است برای بزرگسالان ناخوشایند باشد و در چنین شرایطی ، واکنش والدین نقش تعیین کننده ای ایفا می کند. اگر این رفتارها با مجازات یا سرزنش شدید روبرو شوند ، ممکن است کودک به جای یادگیری و مختل کردن مسیر رشد ارتباطی خود ، از ترس یا مقاوم درآمده باشد.
رفتارهایی که به عنوان پاسخ حاضر شناخته می شوند ، اگر بدون راهنمایی مناسب باقی بمانند ، می توانند به الگوهای ارتباطی ناسالم تبدیل شوند و این پاسخ ها گاهی اوقات منجر به استرس در روابط خانوادگی می شوند و باعث می شوند والدین احساس ناراحتی کنند و والدینی که با چنین رفتارهایی روبرو هستند باید به جای تمرکز بر کنترل کودک ، دنبال شوند.
هنگامی که کودک با لحن یا کلماتی که برای اطرافیان ناخوشایند صحبت می کند ، ممکن است والدین احساس کنند که اگر بدون درک علت رفتار کودک ، این واکنش ها ممکن است منجر به تشدید مشکل شود. در حقیقت ، بیش از کنترل یا استفاده از استرس می تواند کودک را به جای اصلاح رفتار ، مخفی یا سرسخت شود ، بنابراین همدلی و آموزش تدریجی مهارت های ارتباطی یک راه حل مؤثرتر خواهد بود.
کودکانی که از مهارت های کلامی برای بیان درخواست ها ، توافق نامه ها و مخالفت های خود استفاده می کنند ، هوش کلامی بالاتری دارند
حمید ناصیری ، خانواده و روانشناس ، عضو انجمن روانپزشکی ایران و عضو انجمن روانشناسی بالینی ایران در مصاحبه با خبرنگار ، والدین تمایل به صحبت و برقراری ارتباط دارند و می گویند: “کودکانی که از مهارت های کلامی خود برای درخواست موضوع یا اصرار یا بیان یا بیان مسئله استفاده می کنند ، توانایی و هوش کلامی بالاتری دارند.”
وی گفت: “برخی از والدین ممکن است شکایت کنند که فرزندشان به صحبت های خود گوش نمی دهد و پاسخ به والدین پاسخگو است و این باعث شده است که رابطه کودک و خانواده را مختل کند.”
مشاور خانواده و روانشناس ، عضو انجمن روانپزشکی ایران و عضو انجمن روانشناسی بالینی ایران ، با بیان اینکه پاسخ کودک می تواند الگوهای ارتباطی را ایجاد کند ، افزود: برخی از والدین همچنین خاطرنشان می کنند که پاسخ کودک منجر به خشونت کلامی یا غیر کلامی و ارتباطات و ارتباطات دیگران شده است.
چه رفتاری به عنوان پاسخ کودک شناخته می شود؟ / پیامدهای منفی پاسخ کودکان چیست؟
ناصیری ادامه داد و خاطرنشان كرد كه رفتار و صحبت كودك به عنوان پاسخ فعلی شناخته می شود كه به نوعی برای والدین و افراد دیگر آزار دهنده است.
وی گفت: پاسخ حاضر منجر به اختلال در عملکرد ارتباطات کودک با افراد دیگر می شود و افزود: اگر رابطه بین کودک با والدین و افراد دیگر مختل شود ، والدین باید به این موضوع توجه کنند و این می تواند هشدار دهنده برای سایر مشکلات باشد.
مشاور خانواده و روانشناس ، عضو انجمن روانپزشکی ایران و عضو انجمن روانشناسی بالینی ایران ، گفت که همه افراد ، به ویژه والدین ، جواب کودکان را دارند و افزودند: از یک طرف ما با کودکانی که از برقراری ارتباط خودداری می کنند و دیگران می توانند احساسات و فرزندان خود را بیان کنیم.
اختلال در رابطه کودک با دیگران ، به ویژه والدین ، می تواند نشانه چالش های عمیق تر در زمینه عاطفی یا رفتاری باشد و اگر کودک دائماً با لحن شدید یا مخالفت شدید پاسخ دهد ، کودک ممکن است اضطراب ، ناامنی یا حتی مشکل در تنظیم احساسات آنها را تجربه کند.
برخی از کودکان به دلیل ویژگی های شخصیتی یا تجربیات زیست محیطی که ممکن است این رفتارها به عنوان موجود شناخته شود ، احساسات خود را به صورت شدید و گاه ناسازگار بیان می کنند ، اما در واقع آنها به توجه روانی و آموزشی دقیق تری نیاز دارند و کودکانی که در محیط های استرس زا یا ذهنی رشد می کنند ، یا عدم امنیت ذهنی ، ممکن است.
والدین باید بدانند که هر کودکی مسیری منحصر به فرد برای توسعه ارتباطات خود دارد و آموزش مهارت های گفتگو ، همدلی ، کنترل احساسات و احترام به دیگران می تواند به کودک کمک کند ضمن حفظ استقلال فکری ، ارتباط سالم و قابل احترام با دیگران داشته باشد و این آموزش نباید محدود به لحظات استرس زا باشد.
منبع : به گزارش میهن تجارت
