در اوایل دهه 1980، پس از چندین سال مجوز تولید فیات 126P (نسخه لهستانی 126)، سازنده خودروهای جمع و جور لهستانی FSM تصمیم گرفت تا جایگزین مدل قدیمی با خودرویی مدرن تر شود.
وظیفه طراحی و ساخت نمونه های اولیه این خودرو جدید به مرکز تحقیق و توسعه خودرو BOSMAL محول شد. این مرکز که در سال 1972 تأسیس شد و با همکاری نزدیک با FSM (ظاهراً در دهه های 1970 و 1980 توسط FSM کنترل می شد)، وظیفه تطبیق خودروی جدید با امکانات تولید کارخانه را بر عهده داشت.
در سال 1981، تیم طراحی به رهبری مهندس Wieslaw Wiatrak کار بر روی Beskid 106 را آغاز کرد و تا سال 1982 نقشه های طراحی تکمیل شد. پس از آن مراحل توسعه شامل مدل سازی و ساخت نمونه آغاز شد و در بهار سال 1983 اولین نمونه اولیه این خودرو تکمیل و رونمایی شد. نام “Beskid” از رشته کوهی می آید که از نزدیکی شهر Bielsko-Biała، محل کارخانه FSM و مرکز Bosmal می گذرد.
طراحی و ویژگی های آیرودینامیکی
بارزترین ویژگی Beskid 106 که قطعا اولین چیزی است که به ذهن می رسد، طراحی بدنه براق و آیرودینامیک آن است. این طرح که توسط Krzysztof Meissner از آکادمی هنرهای زیبا در ورشو ارائه شد، در تونل باد با دقت آزمایش شد و دارای ضریب درگ بسیار کم 0.29 و مساحت جلویی 1.71 متر مربع بود. برای دستیابی به این کشش کاهش یافته – که در کاهش مصرف سوخت بسیار مهم است (مصرف سوخت در سرعت ثابت 90 کیلومتر در ساعت فقط 3.9 لیتر در 100 کیلومتر اندازه گیری شد) – زیر بدنه این خودروی کوچک نیز صاف طراحی شد.
جالب اینجاست که رنو توینگو که در اوایل دهه 90 معرفی شد، از بسیاری جهات به Beskid شباهت دارد، به همین دلیل است که Beskid اغلب با عنوان “Twingo لهستانی” شناخته می شود.
مشخصات فنی و ساختار داخلی
حدود هفت نمونه اولیه Beskid در سه مدل مختلف ساخته شد. همه آنها دارای فاصله بین دو محور 2150 میلی متر، ارتفاع 1364 میلی متر، عرض 1530 میلی متر، فاصله از زمین 135 میلی متر و وزن کمی بیش از 630 کیلوگرم بودند. در حالی که نمونه های اولیه سری سوم طولانی تر بودند (3.5 متر)، بقیه 3235 میلی متر طول داشتند.
سیستم ترمز در نمونه های اولیه سطل جلو و عقب بود، بعداً ترمزهای دیسکی در جلو اضافه شدند. سیستم تعلیق مستقل چهار چرخ متشکل از میله های مک فرسون در جلو و بازوهای عقب در عقب بود.
بیشتر نمونه های اولیه از نظر حجم موتور متفاوت بودند (از 594 سی سی تا 1116 سی سی)، که اکثر آنها بر اساس موتور دو زمانه، چهار سیلندر و مایع خنک کننده فیات 126P بودند. موتور 594 سی سی استفاده شده در نمونه اولیه 20.6 کیلووات (27.6 اسب بخار) تولید می کرد، در حالی که یک مدل 703 سی سی 22 کیلووات (29.5 اسب بخار) تولید می کرد. هر یک از این موتورها برای رساندن Beskid به حداکثر سرعت 120 کیلومتر در ساعت کافی بود (در حالی که فیات 126P به سختی به سرعت 100 کیلومتر در ساعت می رسید).
سادگی تولید و فضای داخلی
برای به حداقل رساندن هزینه تولید انبوه، نمونه اولیه از بسیاری از قطعات فیات 126P (مانند موتورهای فوق الذکر و چرخ های کوچک) استفاده کرد. با این حال، Beskid یک خودروی موتور جلو و دیفرانسیل جلو با فضای کافی برای چهار یا حتی پنج سرنشین بزرگسال بود. اگرچه فضای صندوق عقب این خودروی اقتصادی کوچک بزرگ نبود، اما ظرفیتی بالاتر از 126 pes داشت. صندلیهای عقب Beskid نیز میتوانند تا شوند تا یک صندلی دو نفره با فضای صندوق بار 800 لیتری (یا حتی بیشتر در مدلهای سری 3) ایجاد شود. یکی دیگر از ویژگی های کاهش هزینه Beskid این بود که ساختار فولادی آن به نصف تعداد پرس فیات نیاز داشت.
پایان پروژه
آخرین سال توسعه Beskid 1987 بود. متأسفانه، این طراحی بسیار امیدوار کننده هرگز به تولید نرسید.
مرکز تحقیق و توسعه خودرو BOSMAL نیز به عنوان یک نهاد مستقل با فناوری پیشرفته به کار خود ادامه داد و قراردادهایی را با خودروسازان مختلف امضا کرد. در سال 1991، آنها 126P Cabrio را وارد تولید محدود کردند و بعداً نمونه های اولیه وانت و وانت فیات 500 را توسعه دادند و یک نمونه اولیه سه چرخ جالب ساختند.
منبع: عصر ایران
