این تصویر اندازه و شکل حفره ازن را در قطب جنوب در روزی که در سال 2025 به بزرگترین وسعت خود رسید نشان می دهد. دانشمندان از سوراخ ازن به عنوان منطقه ای یاد می کنند که غلظت گاز ازن به زیر آستانه 220 واحد داپسون می رسد.
در میان اخبار نگران کننده تغییرات آب و هوایی، دانشمندان یک خبر امیدوارکننده دارند. بر اساس گزارش جدید سرویس نظارت بر جو کوپرنیک اتحادیه اروپا (CAMS)، حفره لایه اوزون بر فراز قطب جنوب در سال 2025 کوچکترین و کوتاه ترین حفره مشاهده شده از سال 2019 خواهد بود. این دستاورد نشان می دهد که تلاش های جهانی برای از بین بردن مواد شیمیایی مضر در نهایت نتیجه داده است.
لایه اوزون از موجودات زنده در برابر پرتوهای مضر فرابنفش (UV) خورشید محافظت می کند و بنابراین بسیار مهم است. به گزارش گاردین، در سال 2025 حداکثر مساحت سوراخ ازن به 21 میلیون کیلومتر مربع رسید که در مقایسه با رکورد 26 میلیون کیلومتر مربعی در سال 2023 کاهش قابل توجهی داشته است. همچنین این حفره زودتر از حد معمول بسته شد که نشانه اطمینان بخشی از روند بازیابی است.
لارنس رویل، مدیر سرویس کوپرنیک گفت: «این پیشرفت نشان میدهد که وقتی جامعه جهانی گرد هم میآید چه کارهای بزرگی میتوان انجام داد».
کوچک شدن حفره لایه اوزون در سال 2025
دلیل اصلی این پیشرفت، اجرای موفقیت آمیز پروتکل مونترال (1987) است. این توافقنامه بین المللی استفاده از مواد شیمیایی مخرب لایه لایه لایه لایه لایه لایه لایه لایه لایه لایه لایه لایه لایه اوزون (مانند کلروفلوئوروکربن ها یا CFC ها که در اسپری ها و مبردهای قدیمی استفاده می شد) را ممنوع کرد. آمارها نشان می دهد که سطح مواد تخریب کننده ازن در استراتوسفر قطب جنوب در مقایسه با دوره اوج آن (2000) حدود یک سوم کاهش یافته است. اگر این پروتکل نبود، حفره امسال بسیار بزرگتر بود.
دانشمندان هنوز در حال بررسی دقیق این موضوع هستند که چرا دهانه ها از سال 2020 تا 2023 بزرگ و پایدار باقی مانده اند، اما مظنون اصلی فوران آتشفشان تونگا در سال 2022 است. این فوران بزرگ حجم زیادی از بخار آب و خاکستر را به داخل استراتوسفر فرستاد که ممکن است در کاهش موقت ازن نقش داشته باشد. اما کاهش چشمگیر اندازه سوراخ در سال 2025 نشان می دهد که اثرات آن رویداد در حال محو شدن است.
اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، دانشمندان پیش بینی می کنند که لایه اوزون بالای قطب جنوب (که نازک ترین قسمت است) تا حدود سال 2066 به سطح 1980 باز می گردد و به طور کامل بازسازی می شود. این امر همچنین اثرات مثبتی بر سلامت عمومی دارد، زیرا مشکلات لایه اوزون ارتباط مستقیمی با افزایش سرطان پوست، آب مروارید و آسیب به محصولات کشاورزی دارد.
