اهمیت بلا تار نیز در رادیکال بودن صداقت هنری او نهفته است. او هرگز زبان خود را برای جذب مخاطب یا بازار ساده نکرد. او پس از اسب تورین (2011) دیگر فیلم بلند دیگری نساخت. او معتقد بود آنچه را که باید بگوید، گفته است.
بلا تار، یکی از مهمترین فیلمسازان سینمای مدرن که زبان سینما را بازتعریف کرد، درگذشت. در واقع این کارگردان مجارستانی سینما را از «داستان سرایی سرگرم کننده» به تجربه ای فلسفی از زمان، رنج و زندگی تبدیل می کند.
یکی از ویژگی های اصلی سینمای بلا تار، نماهای بسیار بلند و حرکت آهسته دوربین بود. در فیلم های او زمان فشرده یا حذف نمی شود، بلکه سنگینی آن احساس می شود. مخاطب نمی تواند فرار کند. او باید صبر کند، نگاه کند و رنج را تجربه کند. این رویکرد سینمای او را در تضاد کامل با سینمای سریع و مصرفی معاصر قرار می دهد.
بلا تار فیلمساز زوال، بن بست و فروپاشی اخلاقی بود. دنیای فیلم های او – مانند تانگوی شیطان، اسب تورین یا نفرین – دنیایی است که امید در آن کم رنگ است و حرکت به سوی پایان اجتناب ناپذیر است. انسانها در این دنیا اغلب درمانده، در تکرار و اسیر ساختارهای فاسد هستند.
اهمیت بلا تار نیز در رادیکال بودن صداقت هنری او نهفته است. او هرگز زبان خود را برای جذب مخاطب یا بازار ساده نکرد. او پس از اسب تورین (2011) دیگر فیلم بلند دیگری نساخت. او معتقد بود آنچه را که باید بگوید، گفته است.
منبع: فرهنگیان
