به گزارش خبرآنلاین، به نظر شما در حال حاضر طولانی ترین موجود روی زمین چیست؟ نهنگ در آب؟ یک ماهی مرکب؟
بر اساس آخرین کشفی که در سواحل غربی استرالیا انجام شده است؛ ممکن است یک حیوان ژله مانند، گزنده و رشته ای مانند سیفونوفور باشد. این حیوان غول پیکر طی یک سفر علمی ماهانه در دره های زیر آب نزدیک ریف نینگالو استرالیا کشف شد. دانشمندان تخمین زدند که بدنه بیرونی این سیفونوفور حدود 150 فوت (بیش از 45 متر) طول دارد. در مقایسه، 50 فوت بلندتر از نهنگ آبی است. طول کامل این موجود هنوز مشخص نیست. تصویری کلی از این موجود کشف شده در بالا آورده شده است.
به گفته یک پزشک، لوگان موک-بانتینگ، سخنگوی موسسه اقیانوس اشمیت، می گوید که طول واقعی این موجود ممکن است به بیش از 120 متر برسد. این به معنای بیش از 390 فوت است که بزرگترین حیوانی است که اکنون روی زمین زندگی می کند. سیفونوفورها چتر دریایی و مرجانی هستند و شکار می کنند. آنها با استفاده از نیش خود، موجودات دریایی بسیار کوچک را شکار می کنند و گاهی اوقات می توانند ماهی های بزرگتر را دریده و ببلعند.
در واقع شاید نتوان گفت که این موجودات حیوان هستند، اما اکثر بدن آنها از یک سری اجزای مشابه و یکسان متصل به یکدیگر تشکیل شده است و دارای ژنتیک بسیار ابتدایی هستند. به همین دلیل به آنها موجودات ریسمانی می گویند.
ساختار بدنه مشابه اما بسیار تخصصی
به این قسمت ها که ده ها بار در بدنه یک سیفونوفور تکرار می شود. به آن “زووید” می گویند. یک zooid به تنهایی نمی تواند زنده بماند و باید در جمع دیگر zooids باشد تا به یک سیفونوفور قوی و سخت تبدیل شود. البته همه زوئیدها از نظر ظاهری شبیه هم هستند اما DNA دقیقاً یکسانی ندارند. شباهت هایی در DNA هر یک از آنها وجود دارد، اما هر کدام نقشی در بدنه و ساختار سیفونوفور دارند.
برخی فقط ابزار شنا و حرکت به جلو هستند و برخی دیگر وظیفه خوردن و بلعیدن را دارند. به این ترتیب یک سیفونوفور از ده ها و صدها زوئید با ساختار مشابه اما عملکردهای متفاوت و تخصصی تشکیل شده است. یک نظم کلی بر همه زوئیدهای یک سیفونوفور حاکم است، اما ممکن است الگوی متفاوتی را در سیفونوفور دیگر ببینیم.
جالبتر اینکه، زوئیدها به تنهایی ممکن است طول عمر بسیار طولانی برابر با طول عمر کل سیاره زمین داشته باشند. به هر حال سیفونوفورها موجوداتی عجیب و ناشناخته هستند که تاکنون تنها چند نمونه از آنها مشاهده شده و دانشمندان اطلاعات زیادی در مورد آنها ندارند.
اشاره به طول عمر زوئیدها فرضیه های هیجان انگیزی را در مورد «جاودانگی زیستی» مطرح می کند. در حالی که بیشتر موجودات پیچیده با پیری دست و پنجه نرم می کنند، به دلیل ماهیت مدولار و توانایی جایگزینی دائمی قطعات آسیب دیده، لوله کش ها ممکن است به شکلی از زندگی دست یافته باشند که فقط توسط شکارچیان یا رویدادهای محیطی به پایان می رسد.
اگر هر عضوی از بدن بتواند وظایف حیاتی را به قسمت دیگر محول کند و خود را بازسازی کند، مفهوم مرگ در اثر پیری برای چنین کلنی عظیمی عملاً بی معنی می شود. این ویژگی اقیانوس را به موزه ای زنده تبدیل کرده است که در آن برخی از موجودات ممکن است شاهد تغییرات زمین شناسی گسترده در طول تاریخ بوده باشند.
از سوی دیگر، این موجودات رشته ای به عنوان شاخص های سلامت اکوسیستم های عمیق شناخته می شوند. حضور آنها در اعماق استرالیا حاکی از غنای مواد مغذی و ثبات محیطی در مناطقی است که هنوز توسط انسان ها بازدید نشده است. مطالعه طول عمر و ژنتیک این موجودات نه تنها کنجکاوی های علمی ما را برآورده می کند، بلکه می تواند به درک بهتر مکانیسم های بازسازی سلولی و طول عمر در گونه های دیگر از جمله انسان کمک کند.
