به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، حمایت از اقشار محروم و آسیب پذیر شاخص مهمی برای سنجش عدالت اجتماعی و کارآمدی سیاست های یک کشور است و باید توجه داشت افرادی که به دلایل مختلف از جمله بیماری، کهولت یا شرایط خاص اجتماعی در معرض آسیب و محرومیت هستند، بدون حمایت مناسب نمی توانند از حقوق اساسی خود برخوردار شوند.
در ایران قبل از انقلاب، بخش قابل توجهی از جمعیت کشور با مشکلات گسترده اقتصادی و اجتماعی مواجه بودند و دسترسی به خدمات رفاهی، آموزشی و بهداشتی برای بسیاری از اقشار محروم محدود یا غیرممکن بود و پس از انقلاب اسلامی ایران، حمایت از این اقشار به یک اولویت ملی و ساختاری تبدیل شد.
وضعیت کشور قبل از انقلاب اسلامی ایران شدت فقر، بیماری، سوء تغذیه و بی سوادی در مناطق محروم
قبل از انقلاب اسلامی ایران بسیاری از خانوارهای کم درآمد و روستایی از حداقل خدمات رفاهی محروم بودند. نبود نهادهای حمایتی گسترده و نبود برنامه های سازماندهی شده باعث شد تا فقر، بیماری، سوء تغذیه و بی سوادی در مناطق محروم تشدید شود.
بسیاری از خانواده هایی که سرپرستان آنها از درآمد ثابتی برخوردار نبودند، قادر به تامین نیازهای اولیه مانند غذا، تحصیل، بهداشت و مسکن نبودند و امکان حمایت مستمر از آنها وجود نداشت.
حمایت سازمان یافته از اقشار آسیب پذیر یکی از محورهای اصلی سیاست اجتماعی انقلاب اسلامی ایران است
پس از انقلاب اسلامی ایران، یکی از محورهای اصلی سیاست گذاری اجتماعی، حمایت سازمان یافته از اقشار آسیب پذیر بود. دولت و نهادهای مردمی و انقلابی با ایجاد سازوکارهای گسترده سعی در گسترش عدالت اجتماعی در جامعه داشتند.
نمونه های مهم اقدامات بعد از انقلاب:
ایجاد نهادهای حمایتی: کمیته امداد امام خمینی (ره) و سازمان بهزیستی به عنوان نهادهای اصلی حمایت از نیازمندان و اقشار آسیب پذیر تشکیل شد.
پوشش خدمات رفاهی و بیمه ای: تامین مستمری، حمایت مالی، کمک معیشتی و بیمه درمانی برای خانواده های کم درآمد و افراد دارای معلولیت.
حمایت از زنان سرپرست خانوار و خانواده های بی سرپرست: برنامه های توانمندسازی اقتصادی، آموزش های مهارتی و تسهیلات ایجاد شغل.
دسترسی به مسکن و خدمات اولیه: ساخت مسکن برای مستضعفان، ارائه خدمات آب، برق و گاز و توسعه امکانات بهداشتی و آموزشی.
مداخلات در بحران ها و بلایا: حمایت از آسیب دیدگان جنگ، زلزله، سیل و سایر بلایای طبیعی با ارائه کمک های فوری و بلند مدت.
اثرات مثبت حمایت اجتماعی در طول 47 سال خدمت و حمایت موثر
کاهش فقر و محرومیت: دسترسی گسترده تر به خدمات رفاهی و معیشتی باعث کاهش فقر مطلق در مناطق شهری و روستایی شده است.
توانمندسازی اقتصادی و اجتماعی: آموزش مهارت های شغلی و ارائه تسهیلات اقتصادی امکان خروج خانواده ها از چرخه فقر را فراهم کرده است.
افزایش عدالت اجتماعی: کاهش شکاف بین مناطق محروم و برخوردار و حمایت از اقشار آسیب پذیر.
ارتقای سلامت و آموزش: دسترسی مراجعان به خدمات بهداشتی و آموزش، سلامت عمومی و شاخص های سواد را بهبود بخشیده است.
ایجاد نهادهای حمایتی منسجم، برنامههای رفاهی هدفمند و سیاستهای بلندمدت برای حمایت از گروههای آسیبپذیر، کمدرآمد و کسانی که به دنبال کمک هستند.
در مجموع پس از انقلاب اسلامی ایران، حمایت از اقشار آسیب پذیر و کم درآمد به یک اولویت ملی و ساختاری تبدیل شد و ایجاد نهادهای حمایتی از جمله کمیته امداد و سازمان بهزیستی، تامین مستمری و تسهیلات اقتصادی، پوشش بیمه ای، دسترسی به خدمات آموزشی و بهداشتی و توسعه برنامه های توانمندسازی شغلی، فرصت زندگی بهتر میلیون ها نفر را فراهم کرده است.
این اقدامات نه تنها باعث بهبود معیشت روزانه نیازمندان، بلکه افزایش عدالت اجتماعی، کاهش شکاف شهری و روستایی و ارتقای سطح سلامت و کیفیت زندگی شده است و تجربه چهار دهه گذشته نشان میدهد که حمایت مستمر و هدفمند از نیازمندان، زیربنای محکمی برای جامعهای عادلانه و پایدار ایجاد کرده است.
می توان اذعان داشت که حمایت از اقشار آسیب پذیر، کم درآمد و مددجویان یکی از دستاوردهای برجسته انقلاب اسلامی در عرصه اجتماعی است. این دستاورد حاصل ایجاد نهادهای حمایتی منسجم، برنامههای هدفمند رفاهی و سیاستهای بلندمدت است و مسیر طی شده نشان میدهد که کشور توانسته است بخش زیادی از اقشار آسیبپذیر را تحت حمایت مستمر قرار دهد و عدالت اجتماعی را در جامعه گسترش دهد.
منبع : به گزارش میهن تجارت
