به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، جهان روزه دار اسلام بیدار می شود. صبح هایش بوی وعده می دهد و شب های قدرش طعم مسئولیت. در این ماه دلها از مرزها می گذرد و ملت زیر یک آسمان و رو به قبله یک آرزوی مشترک را زمزمه می کند. آزادی قدس.
قدس شریف یادگار معراج و قبله اول مسلمانان است. در زمانی که صهیونیسم سعی داشت مسئله فلسطین را به یک درگیری عربی تقلیل دهد، خمینی آن را به یک مسئله اسلامی و جهانی تبدیل کرد. از آغاز نهضت در سال 1341 تا نامگذاری آخرین جمعه ماه مبارک رمضان به نام «روز مبارک». ابتکاری که مبارزه با صهیونیسم را از حاشیه سیاست به متن ایمان آورد و مقدسات را به وجدان بیدار ملت واگذار کرد.
رزمندگان در همان سال ها در سنگرهای دفاع مقدس، جنگ را دفاع از خاک و مقدمه راهی بزرگتر می دیدند. از نظر آنها راه کربلا به قدس می رسید. احمد متوسلیان درباره آزادسازی ساحت مقدس گفت: شهید باکری بیت المقدس را در افق جهاد دید و مصطفی چمران سال ها پیش با همین آرزو در جنوب لبنان جنگید.
این آرزو در مرزهای ایران باقی نماند. امام موسی صدر سالها پیش فرمود: «اسرائیل شر مطلق است». جمله ای که امروز بیش از هر زمان دیگری معنا پیدا می کند. از «شیخ احمد یاسین» تا «سیدعباس موسوی» و «فتحی شقاقی»، از «شهید قاسم سلیمانی» تا «شهید ابومهدی المهندس» راهی شکل گرفت که نامش مقاومت بود. راهی که رمضان هر سال به یاد می آورد و آرزوی آزادی بیت المقدس را تکرار می کند. آرزویی که از اراده ها گذشت و به جبهه مقاومت رسید و در نسل های بعدی تداوم یافت.
رمضان ماه دعاست؛ اما دعا در سنت این ملت بیکار نمی ماند. آزادسازی قدس از سنگر تا خیابان، از منبر تا میدان، از وصیت نامه ها تا پیام های جبهه مقاومت تبدیل به عهد تاریخی شد. وعده ای که نسل ها ادامه داشته اند. با این ایمان که وعده خدا حق است و آنچه بر اساس ظلم ساخته شده است، ماندگار نخواهد بود.
این مورد، روایت این عهد است; میثاقی که از ساعات اولیه ماه مبارک رمضان آغاز شد، در خاکریزهای دفاع مقدس رشد کرد و در جبهه مقاومت امتداد یافت. راهی که هنوز ادامه دارد.
در امتداد این عهد، نسلی برخاست که آرزو را از سطرهای اراده به متن میدان آورد. در جنوب لبنان، جایی که خاک هنوز خاطره اشغال را در خود جای داده بود، صدایی آرام اما محکم شکل گرفت. صدایی که قدس را از رویایی دور به وعده ای نزدیک تبدیل کرد. شهید سید حسن نصرالله، شهدای مقاومت، در سال هایی که مقاومت هنوز جوان بود، آن را به سازه ای ریشه دار تبدیل کردند. ساختاری که ایمان را با برنامه ریزی و میدان را با اندیشه ترکیب می کند. او فرزند همان رمضان ها و وارث همان آرزوها بود; آرزویی که از سنگرهای دفاع مقدس گذشت و حالا به عنوان یک جبهه منطقه ای ایستاده بود.
روایت این جاده در چهره او معنای تازه ای یافت.
برای بسیاری از کشورهای عربی، سید حسن نصرالله تنها به یک رهبر حزب محدود نمی شد. او «استاد مقاومت» بود. چهره ای که نامش با ایستادگی در برابر رژیم صهیونیستی و دفاع بی امان از آرمان فلسطین گره خورد. محبوبیت او چنان گسترده شد که روزنامه نیویورک تایمز در سال 2006 نوشت که جهان عرب افسانه خود را در رهبر حزب الله یافته است و به نقل از یک مقام عالی رتبه عرب، او را «قدرتمندترین فرد خاورمیانه» نامید. تنها رهبر عرب که واقعاً به آنچه می گوید عمل می کند.»
نصرالله در سال 1960 متولد شد و پس از ترور سید عباس موسوی در بهمن 1371، در سن 32 سالگی دبیرکل حزب الله شد. تحصیلات حوزوی در لبنان، عراق و ایران از او حمایت فکری کرد و از او شخصیتی ساخت که ایمان را با محاسبه سیاسی در هم آمیخت. تحت رهبری او، حزب الله از یک نیروی محدود به یک سازمان منسجم و قدرتمند تبدیل شد. سازمانی که در سال 2000 پس از 18 سال اشغال، اسرائیل را مجبور به عقب نشینی از جنوب لبنان کرد. آن پیروزی نقطه عطفی در تاریخ معاصر منطقه بود و نصرالله را به نماد مقاومت تبدیل کرد.
در جنگ 33 روزه سال 2006، مقاومت حزب الله در برابر حملات گسترده اسرائیل موقعیت خود را بیشتر تقویت کرد. سخنرانی های او با لحن آرام، مکث های سنجیده و گاهی شوخی های کوتاه، میلیون ها مخاطب را در سراسر جهان عرب به خود جذب کرد.
تصویری که از او در ذهن به جا مانده بود – با عینک و ریش خاکستری – بیشتر یادآور یک متفکر روحانی بود تا یک فرمانده نظامی. اما در عمل او یک استراتژیست بود که یکی از پیچیده ترین شبکه های نظامی و اجتماعی منطقه را مدیریت می کرد. آسوشیتدپرس او را رهبری توصیف کرد که طی سه دهه، حزب الله را به یکی از قدرتمندترین بازیگران غیردولتی در خاورمیانه تبدیل کرد.
شهید نصرالله به میدان نظامی بسنده نکرد. پس از پایان جنگ داخلی لبنان، حزب الله به تدریج شبکه گسترده ای از خدمات اجتماعی – از مدارس و درمانگاه ها تا بازسازی خانه ها – را در مناطق محروم ایجاد کرد. او علاوه بر چهره نظامی، چهره اجتماعی هم داشت.
او حتی در زندگی شخصی خود نیز وقتی پسر بزرگش «محمد هادی» در سن 18 سالگی به شهادت رسید، گفت که به «پدر شهید» بودنش افتخار می کنم. جمله ای که برای هوادارانش نماد صداقت در ادعا شد. زمانی که اسرائیلی ها تصاویری از جسد محمد هادی را منتشر کردند و به حزب الله پیشنهاد دادند که آن را با اجساد سربازان اسرائیلی مبادله کند، نصرالله پاسخ داد: “آن را حفظ کنید! ما مردان زیادی مانند هادی داریم که حاضرند خود را وقف این مبارزه کنند.
پس از عملیات طوفان الاقصی در 7 اکتبر 2023، شهید نصرالله بلافاصله حمایت خود را از مقاومت فلسطین اعلام کرد و جبهه جنوب لبنان فعال شد. وی تاکید کرد: فشار بر اسرائیل تا پایان جنگ در غزه ادامه خواهد داشت.
در سخنان روز قدس مکرراً اشاره شد که هدف امام خمینی (ره) از نامگذاری این روز زنده نگه داشتن قدس در وجدان ملت است و قدرت واقعی مقاومت قبل از سلاح در ایمان و صبر خانواده شهداست.
از دیدگاه او نبرد با اشغالگران فلسطینی بارزترین نمونه دفاع مشروع بود. نبردی که بر آن «کمترین غباری نیست». این باور او را به شخصیتی الهام بخش برای حامیان مقاومت و در عین حال دشمنی سرسخت در نزد آمریکا و برخی دولت های غربی تبدیل کرد.
سرانجام «سید مقاومت» به آرزوی دیرینه اش یعنی شهادت رسید. اما شیوه ای که او معمار بود با رفتن او متوقف نشد. او در ذهن هوادارانش علاوه بر فرمانده بودن، نماد مرحله ای از تاریخ منطقه است: مرحله ای که آرزوی آزادی بیت المقدس از شعار به استراتژی تبدیل شد و مقاومت از حاشیه به متن معادلات خاورمیانه رسید.
منبع : به گزارش میهن تجارت
