این روزها که صدای مهیب انفجار فروکش می کند، وحشتناک ترین سکوت جهان آغاز می شود. سکوت زیر آوار، جایی که زمان در میان توده های سیمان و آهن ایستاده و انسانی با نفسی لرزان برای مرگ شماری می کند، در این لحظات سیاه که حتی فناوری های دنیا هم در برابر حجم ویرانی کم کاری می کنند، این «او» است که می آید. با چهار دست و پا، با قلبی که تندتر از ما می تپد و با وفاداری عجیبی که بوی بهشت می دهد.
به گزارش ایرنا، او از بمب، سیاست و اینکه چرا باید سقف های تخت کودک را خراب کرد، نمی داند. او فقط می داند که باید بجود. پنجه هایش روی شیشه های شکسته می لغزند، سنگ های تیز پوست لطیف دست هایش را می تراشد و خون گرمش با خاک سرد خرابه ها در می آمیزد، اما باز نمی ایستد. او لادو است، او قهرمان است. او روح فداکاری است که بینی خود را به منافذ تیره مرگ فرو می برد تا شاید اندکی بوی آشنای زندگی را استشمام کند.
تصویر سگی که ساعت ها در غبار غلیظ ریه هایش را پر از خاک کرده و حالا با چشمانی سرخ و بی پناه زیر سر نجات افتاده است، نماد مظلومیت این جنگ است. نمی تواند بگوید چقدر خسته است، نمی تواند بگوید تماشای بدن بی جان کودکی که شب قبل با او بازی کرده، روح حیوانی اش را خراشیده است. او فقط می لرزد. نه از ترس، از غم نرسیدن، از غم دیر رسیدن.
بوی زندگی در آغوش ویرانی
در میانه این گزارش باید مکث کرد و به آن لحظه باشکوه و دردناک نگاه کرد. لحظهای که سگ ناگهان بلند میشود، گوشهایش بالا میآیند و خاک را با تمام قدرت میگیرد. آن پارس بلند زیباترین موسیقی دنیا در گوش مادری است که فرزندش را از دست داده است. آنجا، در تاریکی مطلق زیرزمین، زنی که دیگر جرأت فریاد زدن ندارد، بوی گرم یک سگ را می دهد. این اولین تماس با زندگی پس از ساعت ها دفن در قبر زنده است.
آن سگ، با آن چشمان ملتمسانه، به ما می فهماند که زندگی چقدر ارزشمند است. جانش را به خطر می اندازد، ریه هایش را فدای خاک می کند و پنجه هایش را به تیغه های آهنی می سپارد تا فقط یک نفر دیگر نفس بکشد.
سربازان بدون مدال
فاجعه این است که خود این حیوانات نجیب قربانی می شوند. در یکی از عملیاتهای نفسگیر اخیر، یکی از این سگهای قهرمان آنقدر در میان دود و آوار دوید، آنقدر غبار سمی استشمام کرد و زیر آفتاب و سرمای ترس آنقدر به دنبال عطر گمشدهها گشت که ناگهان قلبش به تپش افتاد.
تصویر آن سگ نجات که روی زمین افتاده بود با بدنی لرزان و لوله باریک سرم که به دستش چسبیده بود حتی برای سخت کوش ترین امدادگران اشک می آورد. او در سکوت به مربی خود خیره شده بود و به نظر می رسید که از اینکه دیگر نمی تواند بایستد عذرخواهی می کند.
این قهرمانان شکایتی ندارند. وقتی از عملیات برمی گردند، نه گلوله ای در دست دارند و نه افتخاری برای خود می خواهند. آنها فقط به دستان مربی خود خیره می شوند، بدنشان سیاه و سفید با کبودی ها و جراحات، تنها تسکین آنها ضربه ای است که بوی شکرگزاری می دهد.
این روزها که جنگ چهره زشت خود را نشان می دهد، سگ های جست وجو به همراه تیم نجات (آنست) مانیفست زنده بشریت هستند و به ما یادآوری می کنند که حتی در میان آوار، حتی وقتی دنیا بوی مرگ می دهد، می توان با بو کردن، با جست و جو و عشق ورزیدن، «امید» را از زیر سنگ ها بیرون کشید.
وقتی به چشمان خسته این سگ ها نگاه می کنی، انگار تمام رنج بشریت را در چشمانشان می بینی. برای ما می جنگند، برای ما مجروح می شوند و در سکوت غم انگیز، بوی زندگی را در میان تله های مرگ می یابند. آنها فرشتگان بی آزاری هستند که در جهنم جنگ برای ما بهشت نجات را جستجو می کنند.
مرثیه ای برای «ایگرا» در محله معراج
هوا سنگین است؛ ترکیبی از بوی باروت، گچ خیس و نان سوخته مانده روی سفره خیابان معراج. دیوارها فرو ریخته و سکوتی مرگبار پیکر مجروح اصفهان را در آغوش گرفته است. در این بین ناگهان صدای خرد شدن بتن از زیر دست و پا شنیده می شود. اما اینها چکمه های یک سرباز نیست. این پنجه های لرزان و خون آلود «ایگرا» است که با چشمانی پر از اضطراب از سوراخ های تاریک می خزد. او نمی داند سیاست چیست، فقط می داند که زیر این پیکر سرد زمین، قلبی با امید او می تپد.
راویان خاموش تراژدی
سگ های نجات، قهرمانان گمنام این روزهای نبرد هستند. آنها زبانی ندارند که از ترس انفجار بگویند، اما لرزش بدنشان هنگام مواجهه با بدن بی جان کودک از هر فریادی گویاتر است. مرز ناامیدی و معجزه شدند در محله «هفتون» اصفهان، در میان خرابه های محله «25 آبان» و در سکوت وحشتناک خیابان «شیخ صدوق».
آن لحظه را به خاطر بسپار همان ثانیه ای که در محله هفتتون همه امیدشان به زنده ماندن اهالی را قطع کرده بود، این «هیرو» و «ایگرا» بودند که با پارس ممتد و چنگ زدن به تلی از خاک، امدادگران را متقاعد کردند که «امید هنوز نفس می کشد».
«هیرو» آنقدر زمین را کنده بود که بوی زندگی می داد، او در زمین خاکستر پیروز شد. اما هیچکس ندید که چگونه پس از پایان عملیات، هیرو در گوشه ای چرخید و با چشمانی غمگین به خرابه ها خیره شد. انگار سنگینی آوارهایی را که روی سر انسان ها از بین رفته بیشتر از ما احساس می کرد.
او جان خود را به خطر انداخت تا مادری به جنازه فرزندش برسد تا پدری از زیر آوار خیابان معراج به آغوش خانواده بازگردد. او یک «سرباز عقیم» است که حقوقش نه حقوق است و نه ترفیع. پاداش او فقط یک نوازش گرم بر سر خاک آلودش است.
فرشتگان چهارپا در برزخ جنگ
ما انسان ها ممکن است هرگز نفهمیم که لادو هنگام قدم زدن در میان بدن های پاک شده در ذهنش چه می گذرد. بوی خون را می شناسد، بوی ترس می دهد. آنها فرشتگان نجات در تصادفات و در کوچه پس کوچه های ویران اصفهان بودند که به جای بال، پنجه زخمی داشتند.
در خاکستر جنگ به دنبال «مرد» می گردند. وفاداری آنها تمسخر ظلم کسانی است که این جنگ را آغاز کردند. سگ های جویای زندگی با هر قدمی که بر روی صخره های تیز برمی دارند به ما یادآوری می کنند که حتی در تاریک ترین لحظات تاریخ، باز هم می توان به بوی زندگی وفادار ماند.
امروز اگر کسی از زیر آوار موشک های دشمن به آسمان نگاه کند مدیون دماغ کوچک و خیس جانورانی است که دنیای ما را با همه زشتی هایش همچنان شایسته نجات می دانند. درود بر رزمندگان بی زبانی که زیر پای من رژه می روند، اما نمی گذارند امید یک ملت زیر آوار بماند.
در حالی که تهران وارد مذاکره جدی با واشنگتن شده بود، صبح روز ۱۸ اسفند، آمریکا و اسرائیل بدون توجه به مذاکرات، مانند دوره قبل به خاک ایران و چندین نقطه در شهرهای مختلف حمله کردند.
در حالی که جمهوری اسلامی ایران برای شفاف سازی صلح آمیز بودن فعالیت های هسته ای کشورمان در مذاکرات با آمریکا گام برداشته بود، حمله مکرر آمریکا و اسرائیل روندی مکرر و در عین حال فریبنده را در عرصه روابط بین الملل به تصویر کشید.
حملات دشمن از روز شنبه 18 اسفند در پایتخت و سایر شهرهای کشور از جمله اصفهان ادامه دارد و استان اصفهان پس از تهران بیشترین هدف حملات دشمن را داشته است.
بر اساس آخرین گزارش ها، از ابتدای جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، ده ها نفر در استان اصفهان به شهادت رسیده اند. تعداد زیادی از شهدای این ولایت را افراد ملکی، زن و کودک تشکیل می دهند و ده ها منزل مسکونی تخریب شده است.
در یکی از این حملات صبح روز پنجشنبه ششم فروردین تعدادی از منازل مسکونی اصفهان مورد حمله دشمنان قرار گرفت که در نتیجه این حملات 30 نفر شهید و تعدادی نیز مجروح شدند.
مراسم تدفین نزدیک به 95 شهید لشکری و غیرنظامی از ابتدای ماه مبارک رمضان تا هجدهمین روز از فروردین ماه در شهر اصفهان برگزار شد.
همچنین بر اساس گزارش های بنیاد شهید و امور ایثارگران استان اصفهان، تاکنون مراسم تشییع و تدفین نزدیک به 125 شهید لشکری و کشوری در شهرستان های استان اصفهان برگزار شده است.
آمار فوق جدا از شهدایی است که بومی استان اصفهان نبوده و پیکرهای آنان برای تدفین به استان های دیگر منتقل شده است.
اصفهان یا نیمی از جهان که به تعداد اماکن تاریخی موزه روباز ایران معروف است، به این مکان ها نیز آسیبی ندیده است. شهر اصفهان روز سه شنبه 27 اسفند ماه شاهد چندین حمله بود که در جریان این حملات ساختمان استانداری اصفهان در حمله هوایی که حوالی ساعت 14:40 دقیقه به میدان امام حسین (دروازه دولت) اصفهان انجام شد هدف قرار گرفت.
همچنین در همین حمله مجتمع اداری در خیابان 22 بهمن اصفهان مورد هدف قرار گرفت. در پی این حملات خسارات زیادی به تعدادی از بناهای تاریخی شهر اصفهان وارد شد و در این مدت باغ موزه «چلستون» اصفهان که در فهرست یونسکو قرار دارد، بر اثر موج حملات و بمباران ها آسیب جدی دید. آینهکاریهای ایوان ستوندار موزه چهلستون اصفهان، اتاقهای نقاشی و همچنین در و پنجرههای نفیس آلات و قلت بر اثر موج بمباران ۲۷ اسفند آسیب جدی دید.
در همان روز در پی بمباران استانداری اصفهان، آسیب جدی به بافت تاریخی شهر و میراث ارزشمند فرهنگی به ویژه دولت خانه صفوی وارد کرد.
تالار تیموری، عمارت جابهخانه (موزه هنرهای معاصر)، عمارت رکیبخانه (موزه هنرهای تزیینی اصفهان)، تالار اشرف و کاخ موزه چهلستون از جمله آثار دولت صفوی هستند که بر اثر موج انفجار آسیبهای جدی به ساختار و تزئینات مربوط به معماری وارد کردند.
بر اساس گزارش مقامات ذیربط، چندین پهپاد متخاصم دشمنان آمریکا و اسرائیل در استان اصفهان منهدم شده است. این پهپاد از نوع هرون، هرمس، اوربیتور 4 و ام کیو9 در اصفهان رهگیری و منهدم شده است.
همچنین رهبر معظم انقلاب اسلامی در پی حمله صبح شنبه ۱۸ اسفند توسط اسرائیل و آمریکا به شهادت رسیدند.
دولت در پی شهادت رهبر معظم انقلاب اسلامی ۴۰ روز عزای عمومی در کشور اعلام کرد.
شورای خبرگان رهبری صبح دوشنبه 27 اسفندماه در بیانیه ای حضرت آیت الله سید مجتبی حسینی خامنه ای را به عنوان رهبر جدید انقلاب اسلامی ایران اعلام کرد.
