دولت های منطقه خلیج فارس مدت هاست از سهمیه های تعریف شده در اوپک انتقاد کرده اند. محدودیت هایی که مقامات اماراتی معتقدند صادرات آنها را ناعادلانه محدود کرده است. با این حال انتظار می رود خروج این گروه از کشورها باعث تضعیف نفوذ اوپک شود.
به گزارش تجارت نیوز، نیویورک تایمز با انتشار یادداشتی ضمن اشاره به خروج امارات از اوپک نوشت: روز سه شنبه امارات متحده عربی با اعلام خروج از کارتل نفتی اوپک، ضربه قابل توجهی به برخی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان وارد کرد; نهادی که دهه هاست تلاش می کند با مدیریت عرضه سوخت بر قیمت های جهانی تاثیر بگذارد.
اوپک که متشکل از حدود 12 صادرکننده نفت است، با تعیین سهمیه برای اعضا و متحدان خود، نقش کلیدی در افزایش قیمت ها ایفا کرده است. با این حال، در سال های اخیر و به ویژه با افزایش قابل توجه تولید در کشورهای غیرعضو – به طور عمده ایالات متحده آمریکا – نفوذ این سازمان رو به کاهش بوده است.
پس لرزه های خروج امارات از اوپک
این نشریه ادامه داد: قبل از جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، امارات یکی از بزرگترین تولیدکنندگان اوپک بود و پس از عربستان، عراق و ایران روزانه حدود 3.6 میلیون بشکه نفت تولید می کرد که معادل نزدیک به 3 درصد از عرضه جهان است.
با این حال، خروج امارات تاثیر چندانی بر قیمت نفت در کوتاه مدت نخواهد داشت. زیرا جنگ ایالات متحده آمریکا و اسرائیل با ایران، تولیدکنندگان خلیج فارس را مجبور به کاهش تولید کرده است. اما در درازمدت، این اقدام می تواند منجر به افزایش نوسانات بازار شود، زیرا سهم کمتری از عرضه نفت مشمول مکانیسم های کنترل تولید خواهد شد.
کشورهای عضو اوپک قبل از شروع جنگ بیش از یک چهارم نفت جهان را تامین می کردند. روسیه و چندین کشور دیگر از طریق ائتلافی به نام اوپک پلاس با اوپک هماهنگ می شوند.
مقامات اماراتی مدتهاست که ایده خروج از این کارتل را مطرح کردهاند و بر این باورند که سهمیهبندی به ناعادلانه ظرفیت صادرات نفت آنها را محدود کرده است. امارات متحده عربی به نشانه عجله در جدا شدن از سازمانی که بازیگران عرب از سال 1967 در آن عضویت داشته اند، کمتر از یک هفته پیش اعلام کرد که روز جمعه از اوپک خارج می شود.
این بازیگر که به دنبال افزایش ظرفیت تولید خود به میزان 5 میلیون بشکه در روز تا سال 2027 است، اکنون انتظار می رود سطح تولید خود را برای تامین منافع ملی خود افزایش دهد. البته به محض اینکه نفتکش ها بتوانند دوباره از تنگه هرمز عبور کنند. این تنگه از زمان آغاز جنگ در اواخر فوریه تقریباً مسدود شده است. به گفته آژانس بینالمللی انرژی، اگرچه امارات میتواند بخشی از نفت خود را از طریق خط لوله انتقال دهد و از تنگه عبور کند، اما مجبور شد تولید نفت خود را در ماه مارس بیش از یک سوم کاهش دهد.
تکه های تقابل با ایران به اوپک
سهیل المزروعی، وزیر انرژی امارات در گفت وگو با نیویورک تایمز تاکید کرد که خروج از اوپک با هدف دستیابی به آزادی عمل بیشتر برای پاسخگویی به تقاضای مصرف کنندگان انجام شده است. به گفته وی: جهان به انرژی و منابع بیشتری نیاز دارد و امارات متحده عربی در تلاش است تا از هرگونه محدودیت گروهی رهایی یابد. وی در ادامه افزود: ابوظبی سعی کرده زمان خروج را به گونه ای انتخاب کند که کمترین اختلال را در بازارهای نفت ایجاد کند. به گفته وی: ما یک تهیه کننده مسئول باقی خواهیم ماند.
قیمت نفت خام برنت – معیار اصلی جهان – پس از علنی شدن موضع امارات اندکی کاهش یافت، اما همچنان بیش از 2 درصد بالاتر از سطح روز دوشنبه معامله شد. قیمت نفت از زمان آغاز جنگ و محاصره عملی تنگه هرمز، گذرگاهی که حدود یک پنجم نفت جهان از آن عبور می کند، بیش از 50 درصد افزایش یافته است.
تصمیم ابوظبی در بحبوحه تنش های فزاینده بین امارات و عربستان سعودی، رهبر واقعی اوپک، رسانه ای شد. این دو کشور که زمانی متحدان نزدیکی بودند در سال های اخیر مسیرهای متفاوتی را در پیش گرفته اند. امارات به طور فزاینده ای سیاست مستقل تری را دنبال کرده است، از جمله با تقویت روابط با اسرائیل و حمایت از یک گروه جدایی طلب مسلح در جنوب یمن. در حالی که عربستان از دولت مرکزی در این کشور حمایت می کند.
نیویورک تایمز در ادامه نوشت: به نظر می رسد جنگ با ایران شکاف بین این دو بازیگر را عمیق تر کرده است. زیرا عربستان سعودی و امارات متحده عربی در حال ارزیابی راهبردهای متفاوتی برای (به ظاهر) مقابله با ایران هستند. امارات متحده عربی که میزبان یکی از مهم ترین پایگاه های نظامی آمریکاست، در طول جنگ هدف هزاران حمله موشکی و پهپادی ایران قرار گرفته است. مقامات اماراتی همچنین از عملکرد نهادهای چندجانبه منطقهای از جمله شورای همکاری خلیج فارس و اتحادیه عرب ابراز ناخرسندی کردهاند و تلویحاً گفتهاند که انتظار دارند مواضع هماهنگتر و سختتری علیه ایران داشته باشند.
انور قرقاش، یکی از مقامات ارشد امارات، روز دوشنبه در دبی گفت: هر یک از کشورهای خلیج فارس سیاست خاص خود را در قبال ایران داشته اند و همه این سیاست ها شکست خورده است… همه سیاست های ما به طرز فجیعی شکست خورده است.
ماموریت سخت ریاض
طی سال های گذشته، سیاست های نفتی یکی از منابع اصلی تنش بین امارات و عربستان سعودی بوده است. بشار الحلبی، تحلیلگر ارشد آرگوس مدیا ریسرچ در دبی، گفت: “در حالی که عربستان سعودی به دنبال حفظ ثبات بازار نفت برای قرن آینده است، امارات متحده عربی چنین فوریتی احساس نمی کند.”
خروج امارات متحده عربی باعث می شود که عربستان سعودی پس از ثبات نسبی بازارهای بین المللی، سهم بیشتری از مسئولیت مدیریت قیمت نفت را بر عهده بگیرد. جیسون بورداف، بنیانگذار مرکز سیاست جهانی انرژی در دانشگاه کلمبیا، گفت: سوال این است که آیا عربستان سعودی حاضر است بار اصلی مدیریت بازارهای جهانی نفت را به دوش بکشد، در حالی که حمایت سایر بازیگران محدود است.
تصمیم امارات پس از خروج آنگولا، اکوادور و قطر نیز از کارتل در سالهای 2024، 2020 و 2019 اتخاذ شد. با این حال، امارات در مقایسه با این کشورها تولیدکننده بزرگتری است و بنابراین خروج آن پیامدهای مهم تری دارد. ابوظبی – که اکنون پایتخت امارات متحده عربی است – در سال 1967 به اوپک پیوست. چند سال قبل از اینکه امارات به عنوان یک کشور واحد تشکیل شود.
در بیانیه ای که خبرگزاری رسمی امارات منتشر کرد، آمده است: در طول عضویت خود در این سازمان، مشارکت های قابل توجهی داشته ایم و حتی در برخی موارد فداکاری های بیشتری به نفع همه اعضا کرده ایم، اما اکنون زمان آن است که تلاش خود را بر خواسته های منافع ملی و همچنین تعهدات خود در قبال سرمایه گذاران، مشتریان، شرکا و بازارهای جهانی انرژی متمرکز کنیم.
