تام پیکرینگ، گابریل ریفکیند و پل اینگرام در یادداشتی تحلیلی با عنوان “بهای صلح با ایران” در مجله فارین افرز به بررسی چالش ها و هزینه های دستیابی به توافق تهران و واشنگتن در بحبوحه جنگ کنونی پرداخته و تاکید کردند که پایان دادن به مناقشه مستلزم پذیرش سازش های دشوار از سوی دو طرف است.
بر اساس این تحلیل، تداوم رویکردهای حداکثری و عدم تمایل به انعطاف، فضای مذاکره را محدود کرده و خطر ادامه یا تشدید درگیری را افزایش میدهد.
نویسندگان این مقاله هشدار می دهند که چنین رویکردی نه تنها کمکی به صلح نمی کند، بلکه “مقاومت طرف مقابل را سخت تر می کند و امکان بازگشت به خشونت را افزایش می دهد.”
این گزارش در شرایطی منتشر شد که جنگ ایران و آمریکا وارد مرحله فرسایشی شده و تلاش های دیپلماتیک برای دستیابی به توافق نهایی همچنان با بن بست مواجه است. در عین حال، پیشنهادهای مختلف برای آتش بس یا توافق صلح، از جمله طرح های چند سطحی ارائه شده از سوی ایران، هنوز نتوانسته رضایت کامل طرف آمریکایی را جلب کند.
نویسندگان مقاله تاکید می کنند که دستیابی به صلح پایدار مستلزم دور شدن از سیاست های مبتنی بر فشار حداکثری و حرکت به سمت راه حل های متوسط و قابل قبول برای هر دو طرف است. در غیر این صورت، خطر بازتولید چرخه های مکرر تنش و درگیری باقی خواهد ماند.
برای دستیابی به یک توافق صلح پایدار با ایران، ایالات متحده باید به رسمیت بشناسد که «ایران به عنوان یک کشور مستقل، از حقوق اساسی، از جمله حق غنیسازی اورانیوم برای مقاصد غیرنظامی و صلحآمیز برخوردار است».
این تحلیل همچنین به ابعاد انسانی و سیاسی جنگ اشاره می کند و آن را یک «تراژدی واقعی» توصیف می کند که نباید در روند مذاکرات نادیده گرفته شود.
فارین افرز تاکید می کند که اگرچه صلح با ایران ممکن است، اما “هزینه” دارد. هزینه ای که شامل کناره گیری از برخی خواسته های حداکثری، پذیرش واقعیت های میدانی و حرکت به سوی توافق تدریجی مبتنی بر اعتمادسازی خواهد بود.
مجله فارین افرز یکی از معتبرترین نشریات تحلیلی در زمینه سیاست خارجی و روابط بین الملل است که توسط شورای روابط خارجی آمریکا (CFR) از سال 1922 منتشر می شود. این مجله با انتشار مقالاتی از سیاستمداران، دیپلماتها، اندیشمندان و دانشگاهیان برجسته جهان به بررسی عمیق مسائل ژئوپلیتیک، امنیت بینالملل، اقتصاد جهانی و استراتژیهای سیاست خارجی میپردازد و به عنوان یکی از منابع تأثیرگذار بر تصمیمگیری و گفتمان نخبگان سیاسی در آمریکا و سایر کشورها شناخته میشود.
