اکونومیست نوشت: حدود 12 ساعت در 7 ژوئن، درگیری بین اسرائیل و ایران شعله ور شد و این دو به تبادل موشک و حملات هوایی پرداختند. سپس یک آرامش شکننده وجود داشت، در حالی که دونالد ترامپ، نه چندان قانع کننده، اصرار داشت که “هر دو طرف، اسرائیل و ایران، به دنبال آتش بس فوری هستند!” رئیسجمهور آمریکا نمیخواهد شاهد از سرگیری جنگی باشد که آمریکا و اسرائیل با هم به مدت ۴۰ روز علیه ایران جنگیدند، جنگی که منجر به محاصره بینتیجه تنگه هرمز و افزایش قیمت جهانی انرژی شد.
به گزارش «میهن تجارت»؛ در ادامه این مقاله آمده است: از سرگیری موقت خصومت ها دو شکست ترامپ را در مهار متحد اسرائیلی خود و متقاعد کردن ایران به پذیرش آتش بس پایدار نشان داد. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، اکنون دو بار متوالی از رئیس جمهور نافرمانی کرده است. ابتدا، در 7 ژوئن، اسرائیل به بیروت پایتخت لبنان حمله کرد و آنچه را که ادعا می کرد دفاتر حزب الله، شبه نظامیان شیعه و قدرتمندترین نماینده ایران در منطقه بود، بمباران کرد. کمتر از یک هفته قبل، ترامپ آتش بس محدودی بین اسرائیل و حزب الله وضع کرده بود که اسرائیل را از حمله به بیروت منع می کرد. اسرائیل مدعی شد که حملاتش در پاسخ به حملات موشکی حزب الله بوده است.
ایران نیز برای دفاع از حزب الله ایستاد و 11 موشک به سمت شمال اسرائیل شلیک کرد، اما نتوانست خسارتی وارد کند. ترامپ فکر کرد که این کافی است و به خبرنگار اکسیوس گفت که “الان با نتانیاهو تماس می گیرم و به او می گویم که تلافی نکن.” در عوض نخست وزیر اسرائیل برای دومین بار از دستورات رئیس جمهور اطاعت نکرد. جنگندههای اسرائیلی موشکهای بالستیک به سمت ایران شلیک کردند و اهدافی از جمله پرتابکننده موشک، سامانه پدافند هوایی و یک کارخانه پتروشیمی را مورد اصابت قرار دادند که اسرائیل ادعا میکند بخشی از صنعت موشکی ایران است. ایران تلافی کرد و 20 موشک به سمت اسرائیل شلیک کرد که یکی از آنها به صحرای نزدیک دریای مرده اصابت کرد. بقیه یا رهگیری شدند یا قبل از هدف مورد اصابت قرار گرفتند.
اکنون هر دو کشور صحبت کرده اند. ایران حاضر نیست حزب الله را کنار بگذارد. حزبی که او در سال 1982 به او کمک کرد تأسیس کرد و میلیاردها دلار در آن سرمایه گذاری کرده است. این شبه نظامی هنوز یکی از مهم ترین ابزارهایی است که ایران می تواند از طریق آن در منطقه اعمال قدرت کند. اسرائیل که اکنون بخش وسیعی از جنوب لبنان را اشغال کرده است، مصمم است به کوبیدن حزب الله ادامه دهد. برای چندین دهه، دو کشور در یک جنگ سایه با هم جنگیدند که در آن حملات مستقیم تابو بود. امروز، هر دو آماده هستند تا تیراندازی را از سر بگیرند و برای اثبات حرف خود خطر آتش سوزی دیگری را به جان بخرند.
همه اینها ترامپ را با دوراهی مواجه می کند. او قبلاً هم در لبنان و هم در ایران برای برقراری آتش بس بر اسرائیل تلاش کرده و شکست خورده است. او اسرائیل را از مذاکرات با ایران که توسط پاکستان و دیگر میانجیگران انجام میشود، کنار گذاشته است. اما رها کردن شریک جنگی او کارساز نبوده است. پس از آخرین حمله موشکی ایران، رئیسجمهور آمریکا مدعی شد که نتانیاهو چارهای جز پذیرش هرگونه توافقی با ایران ندارد: «من تماسها را میپذیرم. او تماسها را نمیپذیرد.» او به فایننشال تایمز گفت. و با این حال نتانیاهو به تیراندازی ادامه داد.
ارزیابی وضعیت روابط آنها از اتهامات ترامپ به نخست وزیر اسرائیل دشوار است. شورش نتانیاهو هیچ پیامد فوری و آشکاری نداشته است. در یک تماس تلفنی اخیر، رئیس جمهور به نخست وزیر گفت: “تو دیوونه ای لعنتی. “اگر من نبودم، الان در زندان بودی.” و با این حال دستیاران نتانیاهو اصرار دارند که دو رهبر هنوز نزدیک هستند. یک مقام اسرائیلی می گوید: “هیچ رهبر دیگری در جهان رابطه نزدیکتری با ترامپ ندارد.”
اگرچه ترامپ ممکن است مایل به انتقاد از نتانیاهو باشد، اما هنوز برای قطع رابطه با متحد خود مردد است. همکاری دو نیروی مسلح به قدری نزدیک است که اگر رئیس جمهور بخواهد می تواند جلوی حملات اسرائیل به ایران را بگیرد.
ترامپ به دلیل محدودیت های سیاسی عقب نشینی نمی کند. در گذشته، رهبران ایالات متحده از پرداخت هزینه داخلی سنگین برای مقابله با اسرائیل می ترسیدند. اکنون حمایت عمومی از اسرائیل رو به کاهش است. این فروپاشی مرزهای حزبی، نسلی و مذهبی را درنوردیده است. نظرسنجی گالوپ که در ماه فوریه منتشر شد، نشان داد که برای اولین بار در دو دهه نظرسنجی، آمریکاییها بیشتر با فلسطینیها (41 درصد) همدردی میکنند تا با اسرائیلیها (36 درصد). این در مقایسه با 55 تا 26 درصد به نفع اسرائیل قبل از حملات 7 اکتبر است.
دموکرات ها – حزبی که اکثریت رای دهندگان یهودی-آمریکایی از آن حمایت می کنند – به ویژه ناراضی هستند، اما نظرسنجی دیگری نشان داد که 57 درصد جمهوری خواهان 18 تا 49 ساله نیز دیدگاه نامطلوبی نسبت به اسرائیل دارند.
برخی از مقامات مشتاق هستند که اسرائیل را به خاطر ناکامی های آمریکا در ایران، هم در دستیابی به اهداف جنگی و هم در تامین آتش بس پایدار، مقصر بدانند. بر این اساس توجیه می کنند. افشای اطلاعات اخیر درباره سوء ظن پنتاگون مبنی بر جاسوسی اسرائیل از اعضای حلقه درونی ترامپ، از جمله فرستاده شخصی او، استیو ویتکاف، ممکن است بخشی از این تلاش ها باشد.
نتانیاهو نگرانیهای فوریتری در مورد فرسایش طولانیمدت حمایت آمریکا از اسرائیل دارد. او تا اکتبر میهن تجارتات را پیش رو دارد و از سوی متحدان و مخالفانش به دلیل عدم ارائه نتایج قاطع در جنگ هایی که اسرائیل نزدیک به سه سال است، مورد انتقاد شدید قرار دارد. رژیم ایران برنامه هسته ای و موشکی خود را حفظ کرده است. حماس، جنبش اسلامی که قتل عام 7 اکتبر را انجام داد، هنوز بخش هایی از غزه را کنترل می کند که اسرائیل در اختیار ندارد. به همین ترتیب، حزبالله علیرغم ضربه خوردن توسط اسرائیل، همچنان قادر به پرتاب راکت و پهپاد در حالی که از پوشش موشکی ایران برخوردار است، دارد.
از زمانی که ترامپ برای اولین بار در 8 آوریل آتش بس با ایران را اعلام کرد، اسرائیل سعی کرد جبهه لبنان را از جبهه ایران جدا کند و به مبارزات خود علیه حزب الله ادامه دهد. برای رئیس جمهور اولویت دستیابی به توافق با ایران است. به نظر می رسد او به طور فزاینده ای به این نتیجه رسیده است که انجام این کار مستلزم اعمال محدودیت هایی بر اسرائیل است.
اسرائیل بار دیگر ثابت کرد که میتواند اهدافی را در سراسر خاورمیانه، از بیروت تا تهران، هدف قرار دهد، اما نمیتواند این توانایی را به دستاوردهای استراتژیک تبدیل کند. و به همان اندازه خطرناک است: در این فرآیند، خطر از دست دادن متحد آمریکایی خود را دارد.
