تساوی تیم ملی ایران در اولین بازی گروه «جی» رقابت های جام جهانی، کار صعود به مرحله حذفی را سخت کرده است. پیش از این اعتقاد بر این بود که شاگردان امیرقلانوی کار سختی مقابل نیوزلند نخواهند داشت و می توانند نماینده اقیانوسیه را شکست دهند. با این حال، از دست دادن 2 امتیاز در آسان ترین بازی گروهی، حداقل روی کاغذ، حالا اهمیت برد و کسب امتیاز در دیدارهای پیش رو را برای تیم ملی و کادرفنی دوچندان کرده است.
ایران یکشنبه 31 خرداد در دومین بازی مرحله گروهی باید به مصاف بلژیک برود. رقیب اروپایی این گروه که در بازی اول هم غافلگیر شدند و نتوانستند تیم ملی مصر را شکست دهند. قبل از شروع جام حذفی بلژیک که به عنوان برنده اصلی گروه G شناخته می شد با تساوی یک بر یک مقابل مصر متوقف شد تا حالا دیدار با تیم ملی ایران برای آنها مهم باشد.
بلژیک برد میخواهد، ایران یک امتیاز
دیدار مقابل بلژیک سخت ترین بازی گروهی تیم ملی ایران خواهد بود. این یک مورد قطعی است; بلژیکی ها نماینده اولین نفر در قرعه کشی جام جهانی هستند و جزو 10 تیم برتر جهان هستند. حتی قبل از شروع جام جهانی هم هیچکس انتظار نداشت که تیم ملی بتواند از سد بلژیک بگذرد. نه این که غیرممکن باشد، اما به این معنا که فاصله دو تیم از نظر فوتبالی و ساختاری بسیار متفاوت است، انتظار پیروزی از شاگردان قلانوی چندان آسان نیست. اما تساوی ایران مقابل نیوزلند که حریفی بسیار ساده تصور می شد، معادلات را به هم ریخت و قلانویی را مجبور کرد که به هر حال به فکر امتیاز گرفتن از این رقیب اروپایی بیفتد. اگر ایران می خواهد شانس خود را برای صعود به مرحله حذفی حفظ کند باید در دو بازی بعدی خود امتیاز لازم را کسب کند. حالا می تواند یک برد یا دو تساوی و خوشحالی از نتیجه اتفاقات در گروه های دیگر باشد.
در حال حاضر بلژیکی ها تا روز آخر گزینه نقدی هستند و فکر و ذهن قلعهنویی و کادرفنی اش را درگیر کرده اند. تیم ملی نمی تواند موضوع را به دست سرنوشت بسپارد و باید تمام تلاش خود را برای جلوگیری از این اتفاق انجام دهد.
با جرمی چه کنیم؟
پس اگر قرار است تیم ملی به فکر امتیاز گرفتن از بلژیک باشد، حداقل باید کار مصری ها را در خط دفاع تکرار کند و روزنه ها را بر روی ستاره های تیم رقیب ببندد. از این منظر سخت ترین کار مهار جرمی دوکو است. ستاره باشگاه منچسترسیتی به دلیل سرعت و دریبل زنی که دارد مدافعان را آزار می دهد. مشکل تیم ملی ایران تنها مهار دوکو در این مبارزه نخواهد بود. اما روی کاغذ از کار انداختن این بازیکن در فاز هجومی بخش بزرگی از برنامه های این تیم اروپایی را فلج می کند. اینجاست که شاید بخشی از نقشه اصلی قلنویی در بازی با بلژیک این باشد که چگونه جرمی دوکو را مهار کند.
پیش از این نیز گمانه زنی هایی در مورد تاکتیک های احتمالی تیم ملی در این زمینه مطرح شده بود. از جمله اینکه ممکن است ایران در این دیدار با 5 مدافع به میدان برود و صالح حردانی به این تیم ملحق شود تا با دوکو “من تومان” شود. اینها موارد تایید نشده ای هستند، اما حتی اگر درست باشند، همه مشکلات را حل نمی کنند.
ماجرا از این قرار است که جرمی دوکو در مبارزه با مصر طبق دستور سرمربی بلژیکی، چند دقیقه به عنوان وینگر چپ، چند دقیقه به عنوان وینگر راست و چند دقیقه به عنوان هافبک پشت سر مهاجم بازی کرد. اینجاست که کار برای قلانوی سخت می شود. زیرا قبل از این، ایده حضور دائمی دوکو در سمت چپ خط حمله بلژیک بود. اما اگر قرار است مثل بازی با مصر تغییر موضع بدهد و جایگاهش را عوض کند، راه حل چیست و چگونه باید مهار شود؟ به همان اندازه که برای سمت راست خط دفاعی نقشه تهیه شده، آیا برای کنار و عمق دفاع هم نقشه دفاعی تهیه شده است؟
