به گزارش خبرنگار به گزارش میهن تجارت، زمانی که نام ویتنام در خاطره آمریکایی ها زنده می شود، تصویر فرار هلیکوپترها از پشت بام سفارت آمریکا در سایگون تداعی می شود. نماد یک شکست تاریخی اما اکنون فارین پالیسی معتقد است که واشنگتن با پرونده ای مواجه است که حتی از ویتنام نیز سنگین تر است. فایلی به نام ایران.
این نشریه آمریکایی با لحنی انتقادی می نویسد که دولت دونالد ترامپ تصور می کرد با یک جنگ برق آسا می تواند ایران را به کشوری مطیع تبدیل کند و موازنه قوا در منطقه را برای دهه ها به نفع آمریکا و اسرائیل تغییر دهد. اما آنچه در میدان اتفاق افتاد دقیقا برعکس این محاسبه بود.
رویای تغییر سیستم؛ واقعیت قدرت بیشتر ایران
فارین پالیسی تاکید می کند که یکی از اهداف پنهان جنگ ایجاد تغییرات اساسی در ساختار سیاسی ایران بوده است. هدفی که نه تنها محقق نشد، بلکه منجر به انسجام بیشتر ساختار حاکمیتی ایران شد.
در واقع پروژه ای که قرار بود تهران را به عقب براند، عاملی برای تثبیت موقعیت آن شد. درست در جایی که اندیشکده های واشنگتن انتظار فروپاشی را داشتند، با بازسازی سریع ساختار فرماندهی و تداوم توان عملیاتی ایران مواجه شدند.
زرادخانه ای که افسانه نبود
این نشریه آمریکایی با اشاره به عملکرد سامانههای دفاعی آمریکا در برابر موشکها و پهپادهای ایرانی، اذعان میکند که ایران در بسیاری از موارد توانسته از لایههای دفاعی عبور کند. موضوعی که سوالات جدی در مورد آمادگی آمریکا برای رویارویی با قدرت های بزرگتر در آینده ایجاد کرده است.
به عبارت دیگر، جنگ ایران تنها آزمون تهران نبود. همچنین تست سیستم هایی بود که سال ها تحت عنوان شکست ناپذیر به دنیا فروخته می شد. آزمایشی که نتیجه آن برای پنتاگون چندان دلگرم کننده نبود.
هرمز؛ گلوگاهی که واشنگتن را غافلگیر کرد
یکی از مهمترین محورهای گزارش فارین پالیسی، نقش تنگه هرمز در تغییر معادلات جنگ است.
در این مجله آمده است که ایران نشان داد که کنترل و تأثیرگذاری بر هرمز نه تنها یک ابزار منطقهای، بلکه یک اهرم جهانی است که میتواند اقتصاد بینالمللی را تحت فشار قرار دهد.
برای کشوری که بیش از دو قرن است آزادی دریانوردی را به عنوان یکی از اصول اساسی سیاست خارجی خود معرفی کرده بود، مواجهه با واقعیتی به نام «آسیب پذیری مسیرهای راهبردی انرژی» ضربه ای نمادین و سنگین است.
از دستور جنگ تا جستجوی راهی برای خروج
فارین پالیسی معتقد است یکی از نشانه های شکست استراتژیک آمریکا تغییر سریع گفتمان کاخ سفید بود. سیاستمدارانی که در ابتدای جنگ از پیروزی سریع صحبت می کردند، در نهایت بیش از هر چیز به دنبال راهی برای مهار بحران و خروج آبرومندانه از آن بودند.
این گزارش به ما یادآوری میکند که شکستها فقط در میدان جنگ اتفاق نمیافتد. گاهی اوقات زمانی آشکار می شوند که سیاستمداران مجبور می شوند اهداف اصلی خود را فراموش کنند و صرفاً بر کاهش آسیب تمرکز کنند.
زخمی عمیق تر از ویتنام
نویسندگان فارین پالیسی معتقدند تفاوت اصلی ایران و ویتنام در این است که آمریکا پس از جنگ ویتنام همچنان توانست موقعیت جهانی خود را حفظ کند و حتی در نهایت در جنگ سرد پیروز شد. اما پرونده ایران مستقیماً اعتبار هژمونیک واشنگتن را هدف قرار داده است.
به نوشته این مجله، نه تنها متحدان آمریکا نسبت به توانایی واشنگتن در مدیریت بحران ها تردید بیشتری دارند، بلکه رقبای این کشور نیز نقاط ضعف جدیدی را شناسایی کرده اند.
سوالی که نسل های آینده خواهند پرسید
شاید تلخ ترین قسمت گزارش فارین پالیسی پایان آن باشد. در جایی که نویسنده می گوید همانطور که نسل های آینده آمریکایی ها سال ها پرسیده اند “چرا وارد جنگ ویتنام شدیم؟” دانشجویان آینده آمریکا نیز خواهند پرسید که “چرا جنگ غیرضروری علیه ایران آغاز شد؟”
سوالی که به گفته این نشریه، هیچ پاسخ قانع کننده ای برای آن وجود نخواهد داشت. زیرا جنگی که قرار بود قدرت آمریکا را به نمایش بگذارد، در نهایت بیش از هر چیز محدودیت های خود را آشکار کرد و به نمادی از شکست محاسبات استراتژیک واشنگتن تبدیل شد.
منبع : به گزارش میهن تجارت
