دانشمندان کشف کرده اند که علت اصلی بیماری نادر التهابی MKD در سلول های ایمنی به اصطلاح “قاتل طبیعی” نهفته است، نه سلول هایی که قبلا تصور می شد. این کشف می تواند راه را برای درمان های موثرتر هموار کند.
به گزارش ایرنا، سایت SciTechDaily در گزارشی آورده است: چرا یک عفونت معمولی باعث التهاب خطرناک در برخی افراد می شود؟ محققان موسسه تحقیقات پزشکی Garvan در استرالیا مطالعه ای را برای یافتن علت آن انجام دادند.
آنها دریافتند که سلول های ایمنی کشنده طبیعی، که بخش مهمی از اولین خط دفاعی بدن در برابر عفونت های ویروسی هستند، در افراد مبتلا به کمبود موالونات کیناز (MKD) به درستی عمل نمی کنند.
یافته های این تحقیق که در مجله Immunity منتشر شده است، دیدگاه علمی در مورد علت حملات التهابی شدید در این بیماران را که برای چندین دهه پذیرفته شده بود، تغییر می دهد.
MKD چیست و چرا درمان آن دشوار است؟
MKD یک بیماری ژنتیکی مادام العمر است که صدها کودک و بزرگسال را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد. بیماران دورههای مکرر تب بالا، بثورات پوستی، درد مفاصل و التهاب شکم را تجربه میکنند که برخی از آنها میتواند تهدید کننده زندگی باشد. با وجود سال ها تحقیق، درمان های موجود قادر به کنترل کامل علائم در بسیاری از بیماران نیستند.
نمای میکروسکوپی از یک سلول ایمنی قاتل طبیعی. گرانول های سمی (بنفش) در سیستم ایمنی سالم برای از بین بردن سلول های عفونی آزاد می شوند، اما در بیماران MKD در داخل سلول به دام می افتند.
این باور 30 ساله زیر سوال رفت
برای بیش از 30 سال، محققان بر این باور بودند که سلولهای ایمنی به نام ماکروفاژها (سلولهای پاککننده که مواد خارجی را میبلعد) منبع اصلی التهاب در MKD هستند. درمان های فعلی برای مسدود کردن سیگنال های التهابی تولید شده توسط ماکروفاژها طراحی شده اند، اما در حدود نیمی از بیماران موثر نیستند.
محققان گاروان نمونه های خون بیماران را تجزیه و تحلیل کردند تا دلیل این ناکارآمدی را بفهمند. تحقیقات آنها نشان داد که سلول های کشنده طبیعی، که به طور معمول به عنوان دفاع اولیه در برابر عفونت های ویروسی عمل می کنند، به درستی بالغ نشده اند و قادر به کشتن سلول های آلوده نیستند.
سلول های کشنده طبیعی چگونه باعث التهاب می شوند؟
پروفسور مایک راجرز، رئیس گروه تحقیقاتی، توضیح می دهد: سلول های کشنده طبیعی مملو از مهمات سمی هستند که برای کشتن سلول های آلوده آزاد می شوند. اما در بیماری MKD نمی توان این مهمات را از سلول ها آزاد کرد و در داخل آنها گیر کرد. هنگامی که یک سلول کشنده طبیعی نتواند هدف خود را بکشد، با آزاد کردن مقادیر زیادی از پروتئین التهابی اینترفرون گاما، سایر سلول های ایمنی را فعال می کند و باعث ایجاد تب خطرناک و التهاب گسترده در بیماران می شود.
تصاویر سه بعدی از تعامل سلول های ایمنی (فیروزه ای) یک بیمار MKD با سلول های هدف (بنفش) در مدت ده دقیقه. دانه های سمی زرد رنگ به سمت هدف حرکت نمی کنند. این تایید می کند که اختلال عملکرد سلول های ایمنی یکی از ویژگی های پایدار این بیماری است.
درمان جدید با نتایج امیدوارکننده
بر اساس این یافته ها، محققان یک نوزاد مبتلا به MKD شدید را با دارویی که مسیر التهابی را مهار می کند (باریسیتینیب) درمان کردند. این دارو در حال حاضر برای سایر بیماری های التهابی مانند آرتریت روماتوئید و اگزما تایید شده است.
پس از افزودن این دارو به درمان استاندارد نوزادان، پزشکان کاهش حملات التهابی و بهبود التهاب شدید دستگاه گوارش را مشاهده کردند. محققان همچنین اصطلاح prenylopathies را برای توصیف خانواده ای از بیماری های ژنتیکی که بر همان مسیر متابولیک تأثیر می گذارند، معرفی کرده اند. شواهد اولیه نشان می دهد که این بیماری ها ممکن است مشکل زمینه ای مشابهی داشته باشند.
پروفسور راجرز نتیجه می گیرد: تایید این ارتباط می تواند به بیمارانی کمک کند که سال ها برای تشخیص بیماری خود تلاش کرده اند و درمان موثری دریافت نکرده اند.
