دکترین فتح – به گزارش میهن تجارت

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، «درمان پیشرفت کشور قوی شدن است؛ باید قوی باشیم… به نظر من راه دیگری نیست».

امروز که این جمله را در متن یکی از آخرین مصاحبه های تلویزیونی شهید انقلاب دوم مهر 1404 می خوانیم، شاید این جمله را فقط توصیه ای برای اداره کشور بدانیم، اما اگر کل سخنرانی را یکجا ببینیم، مشخص می شود که این جمله در واقع جمع بندی یک نظریه کامل درباره مسیر فتح و پیروزی ایران است. نظریه ای که ابتدا راه های اشتباه برای رسیدن به پیروزی را کنار می گذارد تا راه پیروزی را توضیح دهد.

خواندن این جملات در حالی که این روزها ایران اسلامی در تلاش است تا یکی از بزرگ ترین رهبران تاریخ خود را به خاک بسپارد، شبیه اراده ای راهبردی برای آینده ایران است و اهمیت این قطعه در مسیری است که برای رسیدن به این پاسخ طی شده است.

روایت شهید رهبر از راه های غلط پیشرفت ایران

رهبر شهید انقلاب قبل از ارائه نسخه نهایی ابتدا موضوع را اصلاح می کنند. راه هایی را که سال ها به دروغ به عنوان «نجات» در افکار عمومی القا شده بود یکی یکی کنار می گذارد تا در نهایت مشخص شود که روایت فتح ایران تنها از مسیر قدرت می گذرد. در این گفتگو سه مفهوم رایج به چالش کشیده می شود.

اول، این تصور که می توان گره های کشور را پشت میز مذاکره با آمریکا باز کرد. رهبر انقلاب این گزاره را با این استدلال رد می کنند: «در شرایط فعلی مذاکره با دولت آمریکا نه به منافع ملی ما کمکی می کند، نه به نفع ماست و نه ضرری برای ما دارد». از دیدگاه او، مذاکره زمانی معنا پیدا می کند که دو طرف برای رسیدن به راه حل با هم صحبت کنند. اما زمانی که نتیجه از قبل توسط طرف مقابل مشخص شده باشد، دیگر به آن مذاکره نمی گویند. “این دیکته است، این تحمیل است.”

دوم اشتباه استراتژیک این است که امنیت را راهی برای عقب نشینی بدانیم. خیلی ها فکر می کنند که اگر در مقابل فشارها ناکام باشیم، تهدیدها هم پایان می یابد. اما رهبر انقلاب دقیقاً خلاف این منطق را توضیح می دهند. به گفته وی پذیرش مذاکره تحت فشار این پیام را به دشمن می دهد که ایران در برابر تهدیدات انعطاف پذیر است. نتیجه چنین برداشتی نیز روشن است; تهدید نه متوقف می شود و نه کاهش می یابد، بلکه به یک روند دائمی تبدیل می شود. همانطور که خودش هشدار می دهد: «پذیرش چنین مذاکره ای نشانه تهدید ایران اسلامی است».

سوم خطا این باور است که می توان با کنار گذاشتن مولفه های قدرت، دشمن را راضی کرد. رهبر انقلاب در بخش غنی سازی از فناوری صرف صحبت نمی کنند. بلکه از نماد استقلال علمی کشور دفاع می کند. وی تاکید می کند که دشمن با تاسیسات هسته ای مشکلی ندارد. مشکل اصلی او توقف فرآیند تولید برق در ایران است. به همین دلیل است که می گوید: علم با بمب و تهدید نابود نمی شود.

با کنار هم قرار دادن این سه محور، نتیجه مهمی به دست می آید. رهبر شهید انقلاب قبل از اینکه بگوید ایران برای پیروزی چه باید بکند، روشن می کند که برای پیروزی چه کاری نباید انجام دهد. شما نباید آینده خود را به مذاکره ای گره بزنید که نتیجه آن از قبل نوشته شده باشد. نباید امنیت خود را در عقب نشینی جست و جو کرد و سرمایه های قدرت خود را به امید توقف دشمنان تسلیم نکند.

در واقع این سخنرانی چیزی فراتر از مذاکره، غنی سازی یا تهدید است “منطق پیروزی” رهبر شهید است سعی می کند ذهن مخاطب را از راه حل های جزئی و انفعالی جدا کرده و به سمت یک اصل اساسی سوق دهد. اصلی که همه این گزاره ها را به هم متصل می کند.

اینجاست که جمله پایانی معنای واقعی خود را پیدا می کند. در واقع آن جمله جمع یک نظام فکری کامل است; نظامی که معتقد است امنیت، استقلال، پیشرفت و حتی صلح پایدار همه محصول قدرت است نه جایگزین آن.

به همین دلیل است که رهبر شهید بدون هیچ ابهامی در پایان سخنان خود اعلام می کند:

چاره پیشرفت کشور قوی شدن است، ما باید قوی باشیم، تقویت نظامی لازم است، تقویت علمی لازم است، تقویت دولتی و ساختاری و تشکیلاتی لازم است، مردم فهیم ما، کارشناسان دلسوز ما باید بنشینند و راه های تقویت کشور را پیدا کنند، و این راه ها را دنبال کنند، اگر این اتفاق افتاد، حزب به نظر من تهدید نمی کند، حتی اگر حزب تهدید نمی کند. راه دیگری نیست.”

شاید بتوان گفت این جملات مهمترین میراث فکری او برای ایران پس از جنگ است. بیانی که امروز پاسخ ما و فردا ملاک قضاوت در مورد تمامی سیاست های کشور خواهد بود. اگر قرار است ایران به پیروزی نهایی برسد، این پیروزی نه در مسیر امید به تغییر رفتار دشمن، بلکه از مسیر تغییر موازنه قوا خواهد گذشت. در این منطق، هر قدمی به سوی قوی شدن، گامی به سوی فتح است. و هر قدم در جهت تضعیف مولفه های قدرت، دور شدن از آن افق.