به گزارش میهن تجارت و به نقل از GOAL، دیدار آرژانتین و انگلیس در مرحله نیمه نهایی جام جهانی 2026 فقط یک بازی فوتبال نیست؛ این مسابقه ای است که برای لیونل مسی می تواند به مهم ترین فصل باقی مانده از دوران حرفه ای او تبدیل شود. ستاره 39 ساله آلبی سلسته که تصور می شد قبل از شروع ششمین جام جهانی خود چیزی برای اثبات ندارد، نه تنها یک بار دیگر همه معادلات را به هم ریخت، بلکه با شکستن رکورد گلزنی و پاس گل در تاریخ جام جهانی، جایگاه خود را به عنوان یکی از برترین بازیکنان تاریخ فوتبال تثبیت کرد.
با این حال، یک اتفاق مهم هنوز در کارنامه مسی وجود ندارد. او در بیش از 200 بازی ملی هرگز مقابل تیم ملی انگلیس بازی نکرده است. این طلسم قرار است در نیمه نهایی جام جهانی 2026 شکسته شود. دیداری که از نظر مسی نیز بسیار مهم است.
لیونل مسی پس از پیروزی آرژانتین مقابل سوئیس گفت: بازی مقابل انگلیس همیشه خاص است، زیرا آنها یکی از قدرت های فوتبال جهان هستند و تقابل با چنین تیم هایی همیشه جذاب است. برای من این اولین بازی مقابل انگلیس خواهد بود. تقریباً مقابل همه تیمهای بزرگ دنیا بازی کردهام، اما هرگز با انگلیس روبرو نشدهام، اما این مسابقه نه تنها یک مسابقه «ویژه» برای داستان مسی در جام جهانی است، بلکه فرصتی تاریخی است تا نام او را بیش از هر زمان دیگری با یکی از مشهورترین رقابتهای تاریخ فوتبال تداعی کنم.
مسی در سال های گذشته بارها با دیگو مارادونا مقایسه شده و حتی در بسیاری از زمینه ها از اسطوره فوتبال آرژانتین پیشی گرفته است. او اکنون علاوه بر قهرمانی در کوپا آمریکا در ورزشگاه ماراکانا و قهرمانی جهان در قطر، این فرصت را دارد تا با شکست انگلیس در جام جهانی، آخرین حلقه از زنجیره شباهت ها را با مارادونا تکمیل کند. اتفاقی که می تواند جایگاه تاریخی او را حتی فراتر از گذشته ببرد.
“این فقط یک مسابقه فوتبال است”؛ اما همه می دانند که داستان فراتر از فوتبال است
لیونل اسکالونی سرمربی آرژانتین سعی کرد اهمیت تاریخی این دیدار را کم رنگ جلوه دهد و گفت: این فقط یک بازی فوتبال است. ما مقابل یک تیم قدرتمند با یک مربی بزرگ بازی می کنیم و چیزی جز فوتبال نیست.
واقعیت این است که بازی آرژانتین و انگلیس هرگز فقط یک مسابقه فوتبال نبود. خوزه مانوئل لوپز، هافبک تیم ملی آرژانتین پس از پیروزی مقابل سوئیس گفت: این دیدار بار تاریخی سنگینی دارد؛ دیداری که درد، خاطرات و اتفاقات زیادی پشت آن است.
ریشه این رقابت به جام جهانی 1962 برمی گردد، اما تنش واقعی چهار سال بعد شکل گرفت. زمانی که آلف رمزی، سرمربی وقت انگلیس، پس از یک مسابقه پرتنش، بازیکنان آرژانتین را “حیوان” خواند.
شاید نسل جدید اخراج دیوید بکهام در جام جهانی 1998 را به یاد داشته باشد، اما برای هواداران فوتبال، نام آرژانتین و انگلیس بیشتر یادآور دیدار فراموش نشدنی جام جهانی 1986 مکزیک است. دیداری که با دو گل تاریخی دیگو مارادونا برای همیشه وارد تاریخ فوتبال شد.
مسی نیز بارها از آن بازی یاد کرده است: تنها چیزی که از آن مسابقه به یاد دارم، تصاویر و ویدیوهایی است که آرژانتینی ها بارها و بارها تماشا می کنند. دلیل فقط یک نفر است. مارادونا
“دست خدا”؛ مسابقه ای که تاریخ فوتبال را برای همیشه تغییر داد
اگر از دیگو مارادونا بپرسید که چرا پس از دهه ها نام او هنوز در ذهن میلیون ها هوادار فوتبال زنده است، خودش سال ها پیش جوابش را داده است: هنوز بچه هایی هستند که پیراهن من را می پوشند و این دیوانگی را فقط با یک گل می توان توضیح داد. یا شاید دو گل.
در 22 ژوئن 1986، مارادونا دو گل مقابل انگلیس به ثمر رساند که بسیاری معتقدند متناقض ترین تصویر یک نابغه فوتبال را به نمایش گذاشت. در دقیقه 51 او با دست توپ را روی سر پیتر شیلتون وارد دروازه انگلیس کرد. گلی که داور آن را پذیرفت و بعدها با عنوان معروف «دست خدا» در تاریخ ثبت شد.
جان بارنز، ستاره سابق لیورپول و انگلیس، سال ها بعد درباره این صحنه گفت: «همه ما آن را دیدیم. بازیکنان، مربیان و حتی نیمکت به طور کامل متوجه شدند که مارادونا با دست به توپ ضربه زده است. من هرگز مارادونا را به خاطر آن سرزنش نکردم. مقصر اصلی داور و کمک داور بود که صحنه را ندیدند. او بهترین بازیکن جهان بود و تماشای حرکت او حتی زمانی که بدنش را گرم می کرد لذت بخش بود.
اما همان بارنز اعتراف می کند که گل دوم مارادونا چیزی فراتر از فوتبال بود. گل دوم که بسیاری آن را بهترین گل تاریخ جام جهانی می دانند، حاصل دریبل زدن پنج بازیکن انگلیس از پیتر شیلتون تنها در 11 ثانیه بود.
خورخه والدانو، هم تیمی مارادونا، بعداً در مورد آن لحظه گفت: ابتدا با او دویدم، اما خیلی زود متوجه شدم که من فقط یک تماشاگر هستم. آن گل کاملاً متعلق به دیگو بود و ربطی به تیم نداشت. یک ماجراجویی شخصی و خارق العاده.
والدانو بعدها حتی این حرکت را با سفر «اودیسه» در اساطیر یونان مقایسه کرد و نوشت: تمام ویژگی هایی که برای قهرمان ادیسه به کار می رود در مورد مارادونا نیز صدق می کند. باهوش، باهوش، جذاب و جسور. فوتبال دیگو ترکیبی از زیبایی، خلاقیت، غرور و شجاعت بود. او آن روز یک گل آسمانی به انگلیس زد و یک گل ساختگی و شاید این بهترین مثال برای جمله ای باشد که می گوید او فراتر از خیر و شر بود.
طبیعی بود که بسیاری از انگلیسی ها چنین دیدگاهی نداشتند. آن مسابقه با جنجال همراه بود و زمانی که گری لینهکر در دقایق پایانی بازی را به عقب برد، بسیاری از اعضای تیم انگلیس بر این باور بودند که اگر گل مارادونا دریافت نمی شد، بازی بسیار متفاوت می شد.
همین موضوع باعث شد عصبانیت انگلیسی ها دو چندان شود که بعدها مارادونا گفت که گل اول را «کمی با سر مارادونا و کمی با دست خدا» به ثمر رسانده و این جمله برای همیشه وارد فرهنگ فوتبال جهان شد.
انتقام نمادین، ماموریت مسی و آخرین قطعه از پازل افسانه ای
تقابل آرژانتین و انگلیس چهار سال پس از جنگ فالکلند برگزار شد. جنگ بین آرژانتین و بریتانیا بر سر جزایر مالویناس. اگرچه مارادونا قبل از آن مسابقه اصرار داشت که «این فقط یک بازی فوتبال است»، هم خورخه والدانو و هم گری لینهکر بعداً اعتراف کردند که هیچ یک از بازیکنان نمی توانند بار احساسی و سیاسی مسابقه را نادیده بگیرند.
مارادونا بعدها در مستند آصف کاپادیا اعتراف کرد که شکست دادن انگلیس برای او چیزی بیش از یک پیروزی فوتبالی بود. او گفت: «برنده شدن انگلیس حس فوق العاده ای بود؛ نوعی انتقام نمادین برای مالویناس.
او حتی سال ها بعد در برنامه تلویزیونی خود درباره گل معروف دست خدا گفت: به همبازی هایم گفتم هر که از دزد بدزد صد سال بخشیده می شود. انگلیسی ها کارهای زیادی با ما کرده بودند.
البته قرار نیست نیمه نهایی جام جهانی 2026 به اندازه آن دیدار تاریخی سیاسی باشد، اما پس از پیروزی مقابل سوئیس، بازیکنان آرژانتین در رختکن شعار دادند: “برای مالویناس، برای دیگو و برای آخرین جام جهانی لئو!”
همین جمله نشان می دهد که این دیدار همچنان برای آرژانتینی ها معنایی فراتر از یک دیدار عادی دارد. از طرفی انگلیس هم انگیزه زیادی برای رسیدن به فینال دارد. سه شیرها از سال 1966 نتوانسته اند به فینال جام جهانی صعود کنند و بسیاری معتقدند این بهترین شانس نسل طلایی آنها برای پایان دادن به این انتظار طولانی است.
با این حال، اگر آرژانتین تا این لحظه عملکردهای گهگاهی نوسانی داشته است، لیونل مسی تقریباً هرگز ناامید کننده به نظر نمی رسید. 8 گل و دو پاس گل در 6 بازی برای هر بازیکنی آمار فوق العاده ای است، اما وقتی این اعداد متعلق به ستاره 39 ساله ای باشد که خیلی ها فکر می کردند تمام شده است، ارزش آن دو چندان می شود.
جام جهانی 2026 بار دیگر ثابت کرد که هنوز همه داستان های مسی گفته نشده است. او اکنون در آستانه ایجاد فصل جدیدی از افسانه خود است. فصلی که می تواند آخرین فاصله بین او و اسطوره ای به نام دیگو مارادونا را از بین ببرد.
مارادونا ممکن است هرگز از نظر اسطوره سازی، کاریزما و اتفاقات خارج از زمین تکرار نشود، اما شکست دادن انگلیس در جام جهانی قطعه گم شده در پازل زندگی حرفه ای لیونل مسی است.
بسیاری بر این باورند که انگلیس شانس بیشتری برای برد دارد و ستاره هایی مانند هری کین و جود بلینگهام می توانند سرنوشت مسابقه را تغییر دهند، اما همانطور که جان بارنز سال ها بعد در مورد مسابقه 1986 گفت: “آن مسابقه کاملا متعلق به مارادونا بود.”
شاید نیمه نهایی جام جهانی 2026 در نهایت تبدیل به مسابقه ای شود که همه آن را با نام یک آرژانتینی دیگر به خاطر بسپارند. لیونل مسی، مردی که هنوز در حال نوشتن فصل های جدید از بزرگترین داستان تاریخ فوتبال است.
