الهام گرفتن زائر وی در گفت و گو با خبرنگار به گزارش میهن تجارت اظهار کرد: در مغز انسان هورمونی به نام دوپامین یا آدرنالین به اندازه کافی ترشح می شود، اما اگر میزان این ماده کمتر از حد معمول در مغز ترشح شود اختلالی به نام بیش فعالی ایجاد می کند. کودکان بیش فعال، اوتیستیک، ناشنوا یا کم شنوا نیز مانند سایر کودکان زندگی می کنند، با این تفاوت که زندگی آنها با اختلال همراه است و باید از روش های رفتاری و آموزشی متفاوتی در مقابل آنها استفاده کرد.
وی افزود: بیش فعالی یک اختلال عصبی رشدی است که با نام ADHD یا اختلال کنترل تکانه همراه با کمبود توجه و تمرکز نیز شناخته می شود. .
این مشاور کودک و نوجوان تاکید می کند: این اختلال با عدم توجه و تمرکز، فعالیت بدنی شدید و بیش از حد و رفتارهای تکانشی همراه است، بیش فعالی در کودکان می تواند مشکلات زیادی را در زندگی شخصی یا روابط اجتماعی آنها ایجاد کند و به طور مستقیم بر یادگیری آنها تاثیر بگذارد.
وی با بیان اینکه تربیت و رفتار والدین برای این کودکان از کودکان عادی مهمتر است، تصریح کرد: کودکان بیش فعال هیچ اراده و اختیاری بر رفتار خود ندارند و تنبیه و سرکوب رفتار و احساسات آنها نه تنها کمکی به بهبودی آنها نمی کند. علاوه بر مشکلات رفتاری، مشکلات روانی آنها را تشدید می کند.
زائر وی ادامه داد: کودکان مبتلا به بیش فعالی در سه زمینه مشکل دارند، گروه اول کودکانی که فقط نقص توجه و تمرکز دارند، گروه دوم کودکانی که تکانشی و بی قرار هستند و دسته سوم که ترکیبی از هر دو مشکل است، این دسته از کودکان ناخودآگاه و بی اختیار به دستورات توجهی نمی کنند، محرک های محیطی مدام حواسشان را پرت می کند و در سازماندهی امور دچار مشکل می شوند.
چگونه با کودکان بیش فعال رفتار کنیم؟
وی بیان کرد: این کودکان با نزدیک شدن به بزرگسالی به معیارهای کمتری برای تشخیص نیاز دارند و بی قراری جسمی آنها به بی قراری درونی و روانی تبدیل می شود. به عنوان مثال، بزرگسالان بیش فعال بسیار متنوع هستند و بیشتر تمایل دارند مواد مخدرالکل یا سیگار نشان دهنده تمایل است.
این مشاور کودک و نوجوان با بیان اینکه اولین خط درمان این کودکان دارو و تربیت صحیح و مدیریت رفتار آنها توسط بزرگسالان می تواند کمک زیادی به این کودکان کند، افزود: محیط آموزشی این کودکان باید غنی باشد و والدین باید دائما با آنها بازی هایی انجام دهید که به بهبود عدم توجه و تمرکز آنها کمک می کند، این کودکان باید برای برنامه های هفتگی و روزانه خود برنامه ریزی داشته باشند و لازم است بازی و جذابیت را در تکالیف خود لحاظ کنند تا بهتر یاد بگیرند.
وی افزود: وسایل و محرک هایی که حواس این کودکان را پرت می کند نباید جلوی چشم آنها باشد. کودکان عادی به انجام یک فعالیت با تشویق های گاه و بیگاه تشویق می شوند، اما کودکان بیش فعال نیاز به تشویق دائمی و سریع دارند. ما باید به زحمات کودکان بیش فعال پاداش دهیم. ، زیرا شکست مداوم باعث سرخوردگی این دسته از کودکان می شود.
زائر وی خاطرنشان کرد: این کودکان از نگهداری ذهنی کمی برخوردارند، بنابراین باید برای هر تنبیه و تشویق توضیحی قابل فهم به آنها ارائه دهیم، بهتر است از علائم خصوصی برای این دسته از کودکان در خانه استفاده شود، کودک بیش فعال انگیزه درونی ندارد و تلاش نکنیم باید با این انگیزه ها او را به انجام کاری تشویق کنیم، این بچه ها اراده انجام کارهای تکانشی خود را ندارند و کارهای بد انجام می دهند، توهین، تحقیر و تنبیه بدنی فقط اختلال آنها را تشدید می کند و مهم ترین اصل آن صبر است. از والدین و کمک گرفتن از روانشناس کودک و روانپزشک دائما است.
