بدترین اشتباهی که والدین در گفت‌وگو با نوجوانان مرتکب می‌شوند

بدترین اشتباهی که والدین در گفت‌وگو با نوجوانان مرتکب می‌شوند

بعدی- نوجوانی می تواند چالش های جدیدی را برای روابط بین والدین و فرزندان به همراه داشته باشد، اما به گفته کارشناسان، همیشه لازم نیست راه حل هایی برای نزدیک ماندن به نوجوان ارائه دهید. گاهی اوقات کافی است سوال بپرسید و واقعا گوش دهید.

به گزارش به گزارش میهن تجارت به نقل از هاف پست، بزرگ کردن یک نوجوان می تواند مانند قدم زدن در یک میدان مین باشد. کودکی که زمانی با محبت و تحسین به والدین خود نگاه می کرد، ممکن است ناگهان به مرحله ای برسد که تمایلی به گوش دادن به آنها نداشته باشد. افزایش مشاجرات، تغییرات شدید در خلق و خو و الگوی خواب و حتی تغییر زبان و اصطلاحات مورد استفاده نوجوانان، تنها بخشی از چالش هایی است که والدین در این دوران با آن مواجه هستند.

با این حال، به گفته روانپزشک کودک، دکتر ویلو جنکینز، یک اشتباه ساده که والدین می توانند مرتکب شوند این است که هنگام صحبت با نوجوان خود زیاد صحبت کنند. اشتباهی که اگر هدف ایجاد یک رابطه صمیمی و قابل اعتماد باشد بسیار مهم است. جنکینز در یک ویدیوی TikTok به والدین گفت که شنیدن این توصیه «ممکن است کمی ناراحت کننده باشد»، اما اگر شما هستید که بیشتر اوقات صحبت می کنید، احتمالاً با نوجوان خود مکالمه ندارید، به او «سخنرانی» می دهید.

وی تاکید کرد: در یک گفتگوی سالم، نوجوان باید بیشتر از والدین صحبت کند. به گفته این روانپزشک، تنها از این طریق است که والدین می توانند بفهمند فرزندشان واقعا به چه چیزی فکر می کند و نوجوان نیز متوجه می شود که حرف های او واقعا شنیده می شود. توصیه جنکینز برای ایجاد مکالمات بهتر ساده است: “با یک سوال شروع کنید، سپس مکث کنید و واقعا گوش دهید.”

او در ویدیویی دیگر «بیشتر گوش دادن به سخنرانی» را یکی از ویژگی های والدین موفق دانست. از نظر او، حفظ آرامش در هنگام بروز مشکلات، تلاش برای جبران اشتباهات والدین و تعیین مرزهای رفتاری با محبت، نه ترساندن کودک، از دیگر نشانه های موفقیت واقعی در تربیت فرزند است.

ایجاد فضایی امن از نظر عاطفی به دور از فشار همچنین به نوجوانان کمک می کند تا راحت تر در مورد احساسات و مشکلات خود صحبت کنند. به خصوص زمانی که والدین نگران سلامت روان خود هستند. برای شروع چنین مکالمه ای، کارشناسان پیشنهاد می کنند از سوالات باز و از نظر احساسی خنثی استفاده کنید. سوالاتی مانند “این روزها اوضاع چطور پیش می رود؟” یا “در حال حاضر در مدرسه، با دوستان یا در زندگی روزمره چه احساسی دارید؟” اما سوال پرسیدن تنها نیمی از داستان است. بخش مهمتر این است که واقعاً گوش کنید.

لورن یانگ، درمانگر مورد تایید انجمن روان درمانی و مشاوره بریتانیا نیز به والدین توصیه می کند که در برابر وسوسه حل فوری همه مشکلات نوجوان مقاومت کنند. در عوض، بهتر است احساسات آنها را تصدیق کنید و اگر مشکلی را با آنها در میان گذاشتند، از آنها برای اعتماد به آنها تشکر کنید.

این رفتارها به نوجوان نشان می دهد که والدینش در کنار او هستند. دبی کینان، روان‌درمانگر و عضو انجمن روان‌درمانی و مشاوره بریتانیا، می‌گوید که هدف همیشه نباید این باشد که یک نوجوان را به “باز کردن” واداشت. گاهی کافی است به او یادآوری کنیم که تنها نیست، احساساتش معتبر است و پدر و مادرش حضوری مطمئن در زندگی او هستند. به گفته کینان، اعتماد معمولاً در لحظات آرام و روزمره ایجاد می شود. لحظاتی که شاید در شکل گیری رابطه والدین و نوجوانان بسیار مهمتر از گفتگوهای بزرگ و جدی باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *