موردی که مهدی تارتار و پرسپولیس را به دردسر می‌اندازد

پرسپولیس مقابل مس شهربابک با سه گل به برتری رسید که می توانست با گل های بسیار بیشتر در این دیدار پیروز شود. از ابتدا مشخص بود که توان فنی دو تیم از نظر ترکیب و کیفیت فنی بازیکنان قابل مقایسه نیست و جایگاه دو تیم در جدول رده بندی نیز موید این نکته بود.

پرسپولیس در این بازی بیش از 10 موقعیت گلزنی داشت که سه ضربه به توپ زد و حتی از روی نقطه پنالتی هم نتوانست گلزنی کند. پرسپولیس از همان ابتدای بازی بهترین تیم میدان بود و اگرچه برای لحظاتی تحت تاثیر ضد حملات خطرناک حریف قرار گرفت اما مشخص بود برد در این دیدار کار سختی نخواهد بود. پرسپولیس با وجود این بازیکنان برای لحظاتی بازی را برای خود سخت کرد زیرا در نیمه اول تنها یک گل به ثمر رساند و تقریبا این ذخیره را به راحتی از دست داد.

اگرچه قرمزها در فاز حمله تلاش مضاعفی برای گلزنی کردند اما گاهی اوقات با سادگی و کمی بی دقتی این موقعیت ها را از دست می دادند تا کارشان سخت شود. پرسپولیسی ها در نیمه اول این دیدار می توانستند با ثبت حداقل سه یا چهار گل برای خود و حریف بازی را به پایان برسانند و در نیمه دوم با میدان دادن به بازیکنان ذخیره سعی در مدیریت مسابقه و یا افزایش تعداد گل ها داشتند اما این فرصت در این بازی به اوج خود رسید. یعنی اتفاقی که در بازی های گذشته دیده شد این بار به شکل گسترده تری تکرار شد تا تیم تارتار به جای خروج از زمین با برد 5 یا 6 گلی، تنها با سه گل زمین را ترک کرد.

در واقع همان طور که پرسپولیس در شهربابک فرصت فاصله گرفتن از دیگر مدعیان لرستان را از دست داد، نتوانست فاصله گل های خود را با گل های خورده افزایش محسوسی بدهد. البته در حال حاضر پرسپولیس بهترین خط حمله و بالاترین تفاضل گل را در جدول دارد، اما بحث سادگی و فرصت سوزی وقتی نگران کننده می شود که بدانیم پرسپولیس در دیدارهای پیش رو که مقابل حریفان سخت تر و پیچیده تر برگزار می شود، این تعداد موقعیت را به دست نخواهد آورد.