سینا صبوریان در یادداشتی نوشت: برخی ژانرها به ندرت در سینما و تلویزیون ایران ظاهر شده اند و همین موضوع باعث شده حتی برای کارگردانانی که علاقه مند به تجربه فضاهای مختلف هستند، سخت شود.
ژانر جنایی و معمایی یکی از این گونه هاست که در سال های اخیر با وجود استقبال مخاطبان هنوز جای کار زیادی دارد. به خصوص وقتی صحبت از ترکیب این ژانر با عناصر روانشناختی و ترسناک می شود و مخاطب نه تنها درگیر کشف یک راز است، بلکه قرار است در کنار شخصیت ها وارد دنیای مرموز و گاه ترسناک داستان شود.
امین حسین پور یکی از کارگردانانی است که در تجربه های سریال سازی خود به این فضا علاقه نشان داده و در هر سه اثرش به نوعی به سراغ روایت های مرموز رفته است. او در اولین تجربه ساخت «درمانگر» به سراغ یکی از کم دیده‌ترین ژانرهای روایی سینما و تلویزیون ایران یعنی نوآر روانشناختی رفت. در سال های اخیر این ژانر بیش از پیش در سینما و تلویزیون آمریکا مورد توجه قرار گرفته است و استودیوها نیز در معرفی و گسترش این نوع روایت نقش داشته اند. اما پرداختن به چنین فضایی در تولیدات ایرانی چندان رایج نیست و «درمانگر» را می توان تلاشی برای تجربه این مسیر دانست.
حسین پور سپس «بازنده» را سریالی جنایی و معمایی ساخت که داستان ربوده شدن کودکی به نام جانا را روایت می کرد. جانا فرزند و نوه یک خانواده ثروتمند و سرشناس بود و ناپدید شدن او پرونده پیچیده ای را با مظنونان و انگیزه های متعدد تشکیل داد. در این مجموعه داستان آدم ربایی تنها نقطه شروع داستان است و به تدریج روابط بین شخصیت ها و رازهای پنهان زندگی آنها نیز به بخش مهمی از پازل تبدیل شد. «بازنده» اقتباسی آزاد از رمان پرفروش «زن همسایه» نوشته شاری لاپنا بود که در سال 1395 منتشر شد و داستان و شخصیت های این رمان در نسخه ای تصویری مناسب با پیشینه اجتماعی و فرهنگی ایران بازآفرینی شدند. این اثر پیچیدگی روایت و غافلگیری داستان را به یکی از عناصر اصلی خود تبدیل کرده بود.
حالا حسین پور در سومین تجربه سریال سازی خود به سراغ «مرگ» رفته و قرار است به زودی از فیلمو اکران شود. از تیزر منتشر شده از این سریال مشخص است که این سریال بار دیگر در محدوده علایق ژانری او قرار گرفته است با این تفاوت که این بار فضای ترسناک روانی نیز به روایت مرموز اثر اضافه شده است. صابر ابر، طناز طباطبایی و پانته آ پناهی ها بازیگران این سریال هستند. توجه به فضاسازی، میزانسن و جزییات بصری که در کارهای قبلی این کارگردان نیز دیده شده بود، از جمله مولفه هایی است که می تواند در شکل گیری دنیای «مرگ» نقش آفرینی کند.
به نظر می رسد حسین پور با این سریال همچنان بر مسیری که از ابتدای فعالیتش در شبکه نمایش خانگی انتخاب کرده، تاکید می کند، مسیری که بر اساس روایت های مرموز، موقعیت های روانی و فاصله گرفتن از الگوهای رایج قصه گویی است.
