رنگ باختن موفقیت در سیاهی اعتیاد به کار

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، کار و شاغل بودن در هر جامعه ای نوعی ارزش تلقی می شود و به افراد مختلف هویت می بخشد، اما این ارزش مقداری دارد و عده ای درگیر اعتیادی به نام اعتیاد به کار می شوند. در واقع اعتیاد به کار نوعی احساس اجباری و غیرقابل کنترل نسبت به کار است که افراد درگیر با آن به طور مداوم کار می کنند و کار نکردن باعث می شود که آنها احساس اضطراب، گناه، پوچی، استرس، بی قراری و حتی گناه را تجربه کنند.

واژه معتاد به کار اولین بار توسط روانشناس ریچارد ایوانز در سال 1964 استفاده شد، اما واژه معتاد به کار در سال 1971 در عنوان کتاب وین استفاده شد. اوتیس (وین اوتس)، ذکر شده و منجر به رواج آن شد; در دهه‌های بعد اصطلاح اعتیاد به کار به حدی رایج شد که امروزه بسیاری از کارشناسان آن را یکی از مصادیق اعتیاد رفتاری می‌دانند.

با توجه به تعریفی که اوتیس او در کتاب خود پیشنهاد می کند که اعتیاد به کار به معنای «احساس یک نیاز اجباری یا غیرقابل کنترل به کار مداوم» است و به بیان ساده تر، فردی که به کار خود معتاد است، میل اجباری و مقاومت ناپذیری به کار دارد. اعتیاد به کار دارای دو بعد رفتاری و روانی است، بعد رفتاری اعتیاد به کار با کار زیاد و اختصاص ساعات طولانی به کار در طول روز مشخص می شود و بعد روانی با وسواس در کار مشخص می شود، به این معنی که این افراد نمی توانند خود را از کار جدا کنند. کار و کار آنها اجباری است.

افراد مبتلا به اعتیاد بیشتر به دنبال یافتن وقت آزاد برای کار هستند، ساعت‌های بسیار بیشتری از آنچه از آنها انتظار می‌رود کار می‌کنند، هدف آنها از کار کاهش فشار روانی ناشی از احساس گناه، اضطراب، درماندگی یا افسردگی است. است؛ افراد دیگر مدام به آنها یادآوری می کنند که کار را متوقف کنند، اگر از کار کردن، تفریح ​​و فعالیت های فوق برنامه منع شوند، احساس استرس می کنند. غیر کاری یا به دلیل کار و کار به حدی ورزش را کنار گذاشته اند که بر سلامتی آنها تاثیر منفی بگذارد.

تحقیقی در سال 2013 نشان داد افرادی که بیش از 50 ساعت در هفته کار می کنند بیشتر با عواقب روانی و جسمی مواجه می شوند و این روند آسیب شناختی باید متوقف شود. بر اساس این تحقیقات، مهمترین نشانه های اعتیاد به کار عبارتند از: گذراندن ساعات طولانی در محل کار، کاهش ساعات استراحت به منظور انجام کارها، غرق شدن بیش از حد در کار و مسائل مربوط به موفقیت شغلی، ترس زیاد از شکست در چالش های شغلی، و احساس پارانویا در مورد عملکرد شغلی است.

همچنین، به خطر انداختن روابط شخصی برای کار، دفاعی بودن نسبت به نظرات دیگران در مورد کار، استفاده از کار به عنوان دلیلی برای نادیده گرفتن روابط اجتماعی، تلاش برای مقابله با احساس گناه و افسردگی، تلاش برای فراموشی. بحران هایی مانند مرگ، طلاق و مشکلات مالی، فکر کردن به روشی جدید برای افزایش ساعات کاری شبانه روزی، کار بیش از ساعات از پیش برنامه ریزی شده که برای آن تعهد به کار، عادت های بد کاری و کار بیشتر از سایر همکاران از دیگر علائم این بیماری است. اعتیاد به کار

اعتیاد به کار، درگیر شدن مداوم در فعالیتی است که لذت بخش نیست

شیوا قادری، روانشناس و مشاور خانواده وی در گفت و گو با خبرنگار به گزارش میهن تجارت با بیان اینکه اعتیاد به کار در واقع مشغولیت همیشگی افراد به فعالیتی است که حتی ممکن است از آن لذت نبرند، اظهار کرد: بسیاری از افراد از کار به عنوان ابزاری برای رهایی از احساس پوچی و ضعف استفاده می کنند. تلاش آنها این است که در فرآیندی به نام کار کردن، ضعف ها و کمبودها را جبران کنند.

وی با اشاره به اینکه کار برای افراد معتاد به کار لذتی ندارد، افزود: این افراد رنجی را تحمل می کنند که آن را لذت بخش می دانند. در واقع بسیاری از آنها برای رهایی از رنج های دیگر به رنج کار پناه می برند، اما با این اقدام آسیب های زیادی به تعاملات و روابط اجتماعی فردی و خانوادگی خود وارد می کنند.

این روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه تأثیرات فرهنگی مانند تشویق افراد جامعه به کار زیاد در قالب پرتلاش بودن در بروز اعتیاد به کار در افراد آن جامعه تأثیر دارد، تصریح کرد: این افراد دچار مشکل می شوند. آسیب های زیادی که استرس و اضطراب، مشکلات قلبی، عروقی و گوارشی، ناراحتی های عصبی، بی قراری، کسالت و حتی افسردگی تنها بخشی از این مشکلات است.

قادری با اشاره به اینکه اختلالات خواب در افراد معتاد به کار نیز دیده می شود، ادامه داد: این گونه افراد کار را اولویت اصلی خود می دانند، از جامعه و خانواده و دوستان دوری می کنند، دیگران را دلسرد می کنند و به تفریح ​​می پردازند. معنایی ندارند و همه امور و فعالیت ها را جز کار کردن را پوچ و بیهوده می دانند.

فناوری های نوین؛ ابزاری برای اعتیاد به کار

وی خاطرنشان کرد: وجود فناوری‌های جدید و ظهور عصر دیجیتال دریچه‌ای را به سوی دنیای جدیدی از کار به روی مردم گشوده است و شبانه روز شاهد درگیر شدن مردم با کار و فعالیت از طریق دستگاه‌های هوشمند مانند تلفن همراه و لپ‌تاپ‌ها گفت: به دلیل داشتن این ابزارهای هوشمند، شبانه‌روز درگیر کار و فعالیت هستند، هرگز متوجه تله‌ای که در آن گرفتار شده‌اند و آسیب‌های فراوان آن را نخواهند دید.

روانشناس و مشاور خانواده افزود: افراد درگیر با اعتیاد به کار ساعات زیادی را به کار اختصاص می دهند و تا زمانی که مجبور نشوند دست از کار نمی کشند، این گونه افراد خستگی، بیماری و مشکلات خود را نادیده می گیرند و حتی احساس می کنند اگر با وجود مریض بودن استراحت کنند بیشتر بیمار می شوند.

قادری با اشاره به اینکه اعتیاد به کار به دلیل وجود عوامل متعددی از جمله عوامل رفتاری، انگیزشی و عاطفی به وجود می آید، افزود: بر اساس بررسی های انجام شده، برخی از افراد درگیر اعتیاد به کار در دوران کودکی خود انتظارات زیادی از والدین داشته اند که همیشه سعی می کردند داشته باشند. برای رضایت والدین خود

وی اظهار داشت: اینگونه افراد برای فعالیت های کاری خود انعطاف زیادی دارند و بهترین جایگزین برای سایر همکاران محسوب می شوند. زمان تفریح ​​و تمرین مهارت «نه» گفتن یکی از مواردی است که می تواند برای پیشگیری از اعتیاد به کار و درمان آن مفید باشد.

توقف رشد و تکامل افراد زیر سایه اعتیاد به کار

احسان کاظمی، دکترای روانشناسی و مبدع آموزش شهروندی در کشور وی در گفت و گو با خبرنگار به گزارش میهن تجارت با بیان اینکه تعریف مردم از فعل کار کردن متفاوت است، اظهار کرد: برخی کار را یک فعالیت جاری و اجباری می دانند و بر همین اساس لحظات ناخوشایندی را تجربه خواهند کرد، اما از سوی دیگر برخی دیگر دارای نگاه مثبت به آن کار دارند، آن را نوعی سرگرمی می دانند و با توجه به این دیدگاه از کار و اشتغال لذت می برند.

وی با بیان اینکه اعتیاد به خودی خود بار منفی دارد و اعتیاد به کار نیز می تواند همه افراد و اقشار را درگیر خود کند، افزود: اعتیاد به هر موضوعی در تمام ابعاد زندگی انسان تاثیر می گذارد، تمرکز او را از بین می برد و کل زندگی انسان در این خلاصه می شود. انجام فعالیت ها و کارها

این روانشناس اجتماعی تصریح کرد: افرادی که با اعتیاد به کار درگیر هستند نیز ارزش دیگران را بر همین اساس ارزیابی می کنند و حتی نوع رفتار با دیگران و نحوه و میزان تعامل را بر اساس معیارهایی مانند میزان و ساعات کار دیگران تعیین می کنند. کار کردن این گونه افراد اوقات فراغت را تعریف نشده می دانند و حتی اگر لحظه ای مشغول فعالیت نباشند، دقایق و لحظات سپری شده را بی فایده می دانند و احساس جا ماندن آنها را اشباع می کند.

کاظمی با اشاره به اینکه افراد درگیر با این اعتیاد همواره دلیل و توجیهی برای ادامه کار و فعالیت خود پیدا می کنند، ادامه داد: اعتیاد به کار در واقع برای افراد درگیر با آن تبدیل به یک وسواس می شود و جنبه های رشدی دیگر مانند رشد اجتماعی، خانوادگی، معنوی و سرگرمی. رنگ از دست می دهند و در سایه اعتیاد به کار محو می شوند.

معنی متفاوت سخت کوشی و تلاش با اعتیاد به کار

وی با بیان اینکه در افراد درگیر با اعتیاد به کار بیماری های قلبی عروقی، جسمی، روحی و روانی مانند درگیر بودن با سایر اختلالات روانی نیز دیده می شود، گفت: با توجه به نحوه رفتار این افراد آرامش از اطرافیان نیز گرفته می شود. . و به تدریج افراد دیگر از آنها فاصله می گیرند.

این روانشناس اجتماعی با اشاره به اینکه حتی نداشتن روحیه مساعد و مناسب برای کار یا ابتلا به بیماری نیز مانع از کار این گونه افراد نمی شود، افزود: در واقع سخت کوش بودن و تلاش با داشتن اعتیاد به کار متفاوت است، چرا که فرد سخت کوش فرد و تلاشگر برای رسیدن به هدفی خاص و مناسب فعالیت های خود را با اشتیاق انجام می دهد.

کاظمی با بیان اینکه بسیاری از افراد به اشتباه اعتیاد به کار را به سختی کار و تلاش تعبیر می کنند، خاطرنشان کرد: افراد درگیر با اعتیاد به کار هرگز اصل ماجرا را نخواهند پذیرفت و اگر مورد انتقاد قرار گیرند با دلایلی که حتی چندان منطقی هم نیست. ببینید، برخی از این افراد برای فرار از شرایط سخت دست به کار می شوند، اما با این کار فقط بسیاری از جنبه های مثبت و صحیح زندگی خود را از دست می دهند.

بر این اساس، مرز باریکی بین علاقه و وسواس وجود دارد و افرادی که درگیر اعتیاد به کار هستند، حتی اگر سلامتی آنها در خطر باشد، دست از کار نمی کشند. بر اساس تحقیقات، برخی از افراد معتاد به کار، به تایید و شناخته شدن در جامعه دلبسته می شوند و چنان به رویاها و دستاوردهای خود وابسته می شوند که دیگر تجربیات خارج از کار ارزش توجه و صرف انرژی را ندارند.

کاهش رضایت شغلی، کاهش رضایت خانواده، کاهش رضایت از زندگی، افزایش استرس شغلی، افزایش احساس بی‌تفاوتی و بی‌علاقگی به دیگران، کاهش سلامت جسمی و روانی، افزایش رفتارهای کاری مضر، افزایش تعارض بین کار. و زندگی، افزایش خستگی، افزایش توقع موفقیت شغلی در آینده و افزایش خستگی عاطفی از جمله پیامدهایی است که پس از اعتیاد به کار رخ می دهد.

به گفته محققان و روانشناسان، تمایل به دیده شدن به عنوان فردی باهوش و توانا که اغلب ناشی از عدم اعتماد به نفس است، اعتقاد به اینکه ارزش هر فرد بستگی به میزان و میزان کار او دارد، نیاز توجه همیشگی، نداشتن امنیت شغل و ترس از دست دادن موقعیت مالی، تمایل به کمال گرایی، دوری از شرایط منفی و نامناسب در خانه، ترس از انزوا و تنهایی و علاقه شدید به شغل از مهم ترین دلایل اعتیاد افراد است. کار کردن