بیوگرافی، عکس‌ها و زندگی خصوصی مرلین مونرو (تصاویر)

مرلین مونرو (1962-1926) مدل، خواننده و بازیگر آمریکایی از دهه 1940 تا 1960 است. او در بسیاری از فیلم‌های کلاسیک آن دوران بازی کرد و زندگی پرحاشیه‌اش در ۳۶ سالگی به پایان رسید.

مرلین مونرو

مرلین مونرو؛ از کودکی تا نوجوانی

مرلین مونرو (مرلین مونرو)، یا نورما جین بیکر، در 1 ژوئن 1926 در لس آنجلس به دنیا آمد. مادر او، گلدیس مورتنسون، یک تکنسین دوربین بود که توسط همسرش، ادوارد مورتنسون، رها شده بود. معلوم نیست پدر واقعی نورما کیست، اما شایعاتی وجود دارد که پدر بیولوژیکی نورما کارمند استودیو استنلی گیفورد بوده است.

اولین ازدواج مرلین مونرو

در سال 1942، در سن شانزده سالگی، نورما با جیمز داگرتی 21 ساله، همسایه آخرین خانواده تحت سرپرستی آنها ازدواج کرد تا از سیستم فرزند خانواده فرار کند. یک سال بعد، در سال 1943، زمانی که آمریکا درگیر جنگ جهانی دوم بود، جیمز به نیروی دریایی بازرگانی پیوست. یک سال بعد با کشتی به شانگهای چین سفر کرد.

نورما در غیاب شوهرش در یک کارخانه هواپیماسازی کار می کرد. ابتدا به عنوان چک کننده چتر نجات و سپس به عنوان رنگ پاش کار کرد. وقتی دولت می خواست از زنان شاغل در کارخانه عکس های تبلیغاتی بگیرد، نورما متوجه شد که او دختر زیبایی است. این پتانسیل توسط عکاسی به نام «دیوید کانور» در او کشف شد. عکس های او از نورما در سال 1945 در مجله یانک منتشر شد.

نورما با تشویق کاناور وارد عرصه مدلینگ شد و دوره های آن را گذراند. نورما با تغییر رنگ موهایش از قهوه ای به بلوند و تغییر سبک لباس پوشیدنش به تدریج توجه ها را به خود جلب کرد. البته همسرش که از این مسائل دور بود، شغل جدید او را دوست نداشت.

از مدلینگ تا بازیگری

در این مدت بسیاری از عکاسان می خواستند از او عکس بگیرند. بیشتر این عکس ها که شکل ساعت شنی او را با لباس شنای دو تکه نشان می داد، روی جلد مجلات مدلینگ قرار گرفت. به تدریج نورما آنقدر محبوب شد که تصویر او در یک ماه روی جلد چندین مجله ظاهر شد.

در ژوئیه 1946، عکس های او توجه آژانس های بازیگری را به خود جلب کرد و از او برای تست بازیگری دعوت شد.

پس از اینکه شوهرش داگرتی سفر کاری خود را به پایان رساند و به لس آنجلس بازگشت، به قدری از سبک زندگی جدید نورما منزجر شد که در سال 1946 از او طلاق گرفت.

تا آن زمان او از نام متاهل خود «نورما جین دوگرتی» استفاده می کرد. اما پس از طلاق تصمیم گرفت نام دیگری برای خود انتخاب کند. او نام “مریلین” را از هنرمند مشهور دهه 1920 مرلین میلر و “مونرو” را از مادربزرگش گرفت. بدین ترتیب «مرلین مونرو» متولد شد.

تولد مرلین مونرو بازیگر

سال های اولیه بازیگری چندان موفق نبود. شرکت در کلاس های بازیگری و مدلینگ و دستمزد ناچیز بازیگری شرایط سختی را برای او ایجاد کرده بود. در سال 1949، عکاسی به نام تام کلی به او پیشنهاد داد تا با هزینه ای ناچیز چند عکس برهنه از او بگیرد. مونرو که در آستانه ورشکستگی بود، پیشنهاد او را پذیرفت. دو سال بعد، تمام آن عکس ها در اولین مجله «پلی بوی» منتشر شد.

ازدواج دوم مرلین مونرو با یک ستاره بیسبال

در ژانویه 1954، مرلین مونرو با بازیکن مشهور بیسبال، جو دی ماجیو ازدواج کرد. ازدواج آنها کوتاه بود و در اکتبر همان سال از هم جدا شدند.

مرلین مونرو و همسر دومش

تثبیت در حرفه بازیگری

مرلین مونرو که در بیشتر فیلم ها نقش دختر بلوند احمق را بازی می کرد، پس از مدتی تصمیم گرفت که کنترل بیشتری بر شخصیت حرفه ای خود داشته باشد. او در سال 1954 به نیویورک نقل مکان کرد و در آنجا موسسه فیلمسازی خود را تأسیس کرد. این اتفاق در کنار شرکت در دوره های بازیگری لی استراسبرگ نقطه عطفی در زندگی حرفه ای او بود.

در سال 1956 اولین فیلم خود را به نام ایستگاه اتوبوس ساخت که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. اما در این مدت فشار کاری او را به مصرف بیش از حد الکل و مواد مخدر کشاند.

ازدواج مرلین مونرو با آرتور میلر معروف

سومین ازدواج مرلین مونرو در 29 ژوئن 1956 با آرتور میلر (نمایشنامه نویس مشهور آمریکایی) بود. از آنجایی که میلر یک یهودی لهستانی بود، مونرو برای ازدواج با او به یهودیت گروید. در این مدت مونرو دو بارداری ناموفق را تجربه کرد که باعث افسردگی او و روی آوردن به قرص های خواب آور شد.

این سال ها دوران طلایی زندگی حرفه ای مونرو بود. فیلمنامه های میلر و بازی درخشان مرلین مونرو و کلارک گیبل که موفقیت زیادی را برای آنها در گیشه به ارمغان آورد. مرلین در سال 1959 دومین جایزه گلدن گلوب خود را برای بهترین بازیگر مرد دریافت کرد.

در سال 1961، میلر فیلمنامه «The Mispits» را با کمک مرلین نوشت. این فیلم به کارگردانی جان هیوستون و بازی کلارک گیبل ساخته شده است. در طول فیلمبرداری، بی خوابی مداوم و مصرف بیش از حد الکل و داروهای ضد افسردگی شرایط سختی را برای مرلین ایجاد کرد که باعث شد او در بیمارستان روانی بستری شود. مونرو و میلر پس از فیلمبرداری فیلم The Mispits به ازدواج پنج ساله خود پایان دادند.

زمانی که مونرو در بیمارستان بود، از معاشرت با همسر سابقش دی ماجیو لذت می برد، که شایعاتی مبنی بر بازگشت دوباره آن دو به هم ایجاد کرد.

مرلین مونرو و جان اف کندی

مرلین علیرغم بیماری خود در جشن تولد پرزیدنت جان اف کندی در 19 می 1962 شرکت کرد و آهنگ “تولد مبارک” را برای او خواند. نحوه پوشش و صحبت او با رئیس جمهور در این مراسم، شایعاتی را در مورد رابطه پنهانی او با جان اف کندی منتشر کرد. این محافل نیز اندکی پس از صحبت در مورد رابطه خود با برادر رئیس جمهور، دادستان کل، رابرت کندی، نقل کردند.

مرگ ناگهانی مونرو در 36 سالگی

اعتیاد مرلین مونرو به قرص های خواب آور و الکل برای همه شناخته شده بود. با این حال، مرگ او در سن 36 سالگی، در 5 آگوست 1962، در خانه اش در برنت وود، کالیفرنیا، تکان دهنده بود. جسد بی جان او توسط خدمتکارش در حالی که یک شیشه خالی و چند قرص در کنارش بود پیدا کرد.

در گواهی فوت علت مرگ وی “مسمومیت حاد بابیتوریت در اثر مصرف بیش از حد” ذکر شده و خودکشی محتمل است. پس از کالبد شکافی، جسد مونرو به دی ماجیو تحویل داده شد. مراسم تشییع جنازه به صورت خصوصی برگزار شد.

مرگ مرلین مونرو شایعه قتل مونرو توسط کندی

طبق گزارش کالبد شکافی، شایعاتی مبنی بر قتل مرلین وجود دارد. گفته می شود این تعداد قرص برای جلوگیری از افشای جزئیات رابطه او با رئیس جمهور و برادرش به زور به او خورده است. به گفته برخی؛ رابرت کندی ساعاتی قبل از مرگ مرلین با او بود، اما هیچ مدرکی برای تایید این ادعا وجود ندارد. در هر صورت نحوه مرگ مرلین مونرو برای همیشه مخفی ماند.

مرگ مرلین مونرو

زندگی مرلین مونرو در یک نگاه

• حرفه: مدل، بازیگر
• نام واقعی: نورما جین مورتنسون-بیکر
• متولد: 1 ژوئن 1926 در لس آنجلس، کالیفرنیا
• والدین: گلدیس بیکر مورتنسون؛ پدر ناشناس
• درگذشت: 5 اوت 1962 در برنت وود، کالیفرنیا
• تحصیلات: دبیرستان Van Nuys در لس آنجلس، دوره های مدلینگ و بازیگری
• فیلم‌های منتخب: بعضی‌ها داغ را دوست دارند، خارش هفت ساله، آقایان بلوندها را ترجیح می‌دهند، چگونه با یک میلیونر ازدواج کنیم، ایستگاه اتوبوس، نامناسب‌ها
• جوایز و افتخارات: برنده سه جایزه گلدن گلوب، یک ستاره در پیاده روی مشاهیر هالیوود
• همسران: جیمز داگرتی (1946-1942)، جو دی ماجیو (1954-1955)، آرتور میلر (1961-1956)

فیلم های مرلین مونرو

• سال های خطرناک (1947)
• اشکودا هو! اشکودا هی! (1948)
• گروه کر دختران (1948)
• عاشق (1949)
• بلیط تاماهاوک (1950)
• جنگل آسفالت (1950)
• همه چیز درباره حوا (1950)
• فایربال (1950)
• صلیب راست (1951)
• داستان شهر مادر (1951)
• همانطور که احساس می کنی جوان (1951)
• آشیانه عشق (1951)
• اجازه دهید آن را قانونی کنیم (1951)
• درگیری در شب (1952)
• ما ازدواج نکردیم! (1952)
• دستت درد نکنه (1952)
• Trickster (1952)
• خانه کامل او هنری (1952)
• نیاگارا (1953)
• Gentlemen Prefer Mottleds (1953)
• چگونه با یک میلیونر ازدواج کنیم (1953)
• رودخانه بدون بازگشت (1954)
• هیچ شغلی مانند نمایش وجود ندارد (1954)
• خارش هفت ساله (1955)
• ایستگاه اتوبوس (1956)
• شاهزاده و مانکن (1957)
• بعضی ها داغ را دوست دارند (1959)
• بیایید عشق بورزیم (1960)
• ناگوراها (1961)
• چیزی برای دادن (1962-ناتمام)

خواستگاری آلبرت انیشتین

منبع: ستاره