از هفته گذشته، فصل چهارم این سریال دوباره روی آنتن میرود و فرصتی است تا نگاهی دوباره به یکی از محبوبترین سریالهای دهه کنیم که شاید کمی بیش از حد پخش شده باشد. از آنجایی که “True Detective” یک قالب گلچین است، لازم نیست فصل های قبل را تماشا کرده باشید. البته بررسی آنها برای کشف الگوها و فرمول های تکرار شونده ضروری به نظر می رسد.
به گزارش هفت صبح، فصل اول این سریال داستان یک پرونده جنایی در طول هفده سال و چندین جدول زمانی متفاوت را روایت می کند. دو کارآگاه جنایی مامور می شوند تا یک قتل مرموز را در لوئیزیانا دنبال کنند. تحقیقات بیشتر آنها را به سمت یک قاتل زنجیره ای و یک فرقه شیطان پرستی در زیر پوست شهر هدایت می کند و زندگی آنها را تحت تاثیر قرار می دهد.
در فصل دوم تعداد شخصیت ها بیشتر شد و داستان در یکی از شهرهای صنعتی کالیفرنیا اتفاق افتاد. یک افسر جوان پلیس جسد عجیبی را در کنار بزرگراه کشف می کند. دو کارآگاه دیگر از کلانتری و پلیس محلی نیز مسئولیت این پرونده را بر عهده می گیرند و هر یک از نیروها به دنبال ضرب و شتم دیگری هستند.
یک جنایتکار سابق و سرمایه دار فعلی که سرنوشت تجاری اش با این قتل گره خورده است نیز به میدان می آید. در فصل سوم فضای باز تغییر کرد و این بار با یک کارآگاه رنگارنگ و درگیری های او با پرونده های جنایی در سه بازه زمانی مختلف مواجه شدیم. فصل چهارم نیز تا حدودی به تریلر ترسناک نزدیک است و داستان در آلاسکا سرد و تاریک می گذرد.
یک کارآگاه محلی میانسال با یک جنایت مرموز می پردازد که پیچیده تر از جنایات معمول در منطقه است. داستان های نوآر و جنایی معمولا در قلب کلان شهرها اتفاق می افتد. مکان محل توسعه است و مردم از یکدیگر دورتر هستند. در این میان، کارآگاه بدبین باید در جنگل آسفالت به دنبال نشانه ای از شر باشد.
هرچه جلوتر می رود، راز پیچیده تر و فساد بیشتر می شود. «True Detective» معمولا داستان را به جغرافیای بکر می برد و از عناصری از دیگر زیرژانرهای جنایی استفاده می کند تا هر بار فضای جدیدی ایجاد کند. این به برگ برنده سریال تبدیل شده است. البته او برای خلق شخصیت های اصلی چیزی از خود باقی نمی گذارد.
«کارآگاه واقعی» محصولی است که از دل داستان های پلیسی محبوب بیرون آمده است. کتاب ها و مجلات ارزان قیمتی که در زمان خود بیشتر به عنوان سرگرمی های معمولی شناخته می شدند و چند سالی طول کشید تا ایده های خلاقانه و ارزش ادبی آنها درک شود. اکنون این دسته از آثار نه تنها جدی، بلکه سبک و جریانی مستقل محسوب می شوند و برای آن ارزش و احترام قائل هستند.
نیک پیزولاتو خالق سریال علاوه بر اینکه نویسنده ای بزرگ است، در رمان های جنایی عامه پسند نیز به حساب می آید و دنیای سریال خود را بر اساس فرمول ها و نشانه های همان جریان ادبی ساخته است. اگرچه حضور او در فصل چهارم کمتر از قبل شده است، اما راه قبلی ادامه دارد.
به سوال اصلی درباره مجموعه می رسیم. آیا واقعا «کارآگاه واقعی» یک شاهکار تمام عیار، یکی از بهترین سریال های تاریخ و برابر با بهترین سینمای نوآر است؟ سریال قطعا تحسین برانگیز است اما با این حجم از تعریف و تمجید فاصله دارد. ظاهر سریال گمراه کننده است و HBO نیز آزمون خود را در زمینه محصولات تلویزیونی پس داده است.
در «کارآگاه واقعی» به جای خلاقیت و نوآوری، همه چیز با دقت و محاسبه پیش می رود. کسانی که بیشتر با داستان های جنایی پرطرفدار آشنا هستند، عناصر اصلی و بکر کمتری در سریال پیدا می کنند.
تغییر جغرافیا و فضای سریال سیاست هوشمندانه ای است که به نفع سریال بوده و هر بار پایان داستان و پیشرفت شخصیت اصلی از تاریکی و تباهی به باور آنقدر چشمگیر است که بسیاری از ایرادات و ضعف های سریال سریال هایی مثل اغراق و نحوه پرداخت قطب منفی داستان را فراموش می کنید.
با این وجود، نباید فرصت تماشای سریال را به عنوان یک سرگرمی سطح بالا از دست بدهید و در عین حال فراموش نکنید که گلچین ها می توانند در هر فصل شما را غافلگیر کنند و ایده های قبلی شما را به چالش بکشند، هرچند شاید چنین انتظاری از فصل چهارم باشد. فصل سریال True Detective بعید است. بودن
