رضا صائمی در این اطلاعیه نوشت: تراژدی فقط یک ژانر یا یک الگوی روایی نیست که یک هنرمند اجرا کند و به نمایش بگذارد. گاهی این سرنوشت اوست که زندگی و سرنوشت یک هنرمند را خارج از دنیای نمایش رقم می زند.
«پردیس افکاری» این مصیبت را زندگی کرد و تجربه کرد و جان به جان آفرین تسلیم کرد. پس از سال ها بی اطلاعی از او و دوری از بازیگری و قاب سینما و تلویزیون، ناگهان گزارش شد که وی به سرطان کبد مبتلا شده و به کما رفته است. اما این اتفاق نیفتاد تا اینکه در 60 سالگی تسلیم مرگ شد.
نسل های دهه 60 و قبل از آن احتمالا چهره او را در ذهن دارند و خاطرات بازیگری اش را به یاد آورده اند اما شاید نام و چهره ای آشنا برای نسل امروز نباشد. او سال هاست که از دنیای نمایش دور بوده و حتی مخاطبان آشنا نیز او را فراموش کرده اند.
با این حال، او حرفه ای پربار در بازیگری دارد. از 16 سالگی دوره دو ساله بازیگری را در آموزشگاه بازیگری آناهیتا زیر نظر مصطفی اسکویی گذراند. بعدها در تئاتر کارگردانان معروفی چون: مصطفی اسکویی، مجید جعفری، رکن الدین خسروی، دکتر قطب الدین صادقی و… حضور یافت.
او همچنین به عنوان عروسک گردان در برنامه های تلویزیونی عروسکی معروف دهه 60 مانند: هادی و هدی و بازبز کندی فعالیت داشته است.
او همزمان با حضور در سینما در فیلم های زیادی بازی کرد و بیش از 20 فیلم در کارنامه خود دارد. از کارگردانان سرشناس و سرشناس گرفته تا جوانانی در ابتدا که بعدها خودشان فیلمساز شدند.
«گردنبندهای طلا» و «گیرنده» (1390)، «قناری شیرین» (1390)، «شور شیرین» (1388)، «کیفر» (1388)، «بانی چاو» (1374)، «پرواز را به خاطر بسپار» (1371)، «بورخورد» (1370)، «دختری کنار مرداب» (1368) و «غزال» (1368) از آثار سینمایی او هستند.
فردیس افکاری بیش از 15 سریال تلویزیونی را در کارنامه خود دارد که برخی از آن ها مانند: فکر پلید، خسته از دل ها و … پرمخاطب بودند. او در تئاتر با کارگردانانی چون: زندهیاد رکنالدین خسروی، مجید جعفری، شکرخدا گودرزی، محمد نجفی و قطبالدین صادقی همکاری داشت و از عمدهترین نمایشهایی که در آن بازی کرد، میتوان آثاری چون: سوسنگرد، ابن سینا، باغ را دید. آلبالو، زیرگمبد کبود، زنده دارک، عروسی، عاشق کشون، دندون طلا اشاره کرد.
بازی در فیلم ها و برنامه های تلویزیونی مانند: هادی و هدی، بزبز کندی (دالمان)، غروب روز بارانی، غفلت، معین مسیک، طراوت، فکر پلید، خانه شماره 5، اینجا دادگاه نیست، در راه زاینده رود; بخشی دیگر از کارنامه هنری این بازیگر است.
افکاری در سینما با کارگردانانی چون سیروس الوند، محمدعلی سجادی، امرالله احمدجو، حسن فتحی، کریم آتشی، حمید رخشانی و… همکاری داشت و حاصل آن بازی در آثاری چون: دختر مرداب، غزل بود. ، کفیر، نداب و پرواز. یادت باشه پنجاه روز التهاب، ضربه آخر، بانی چاو…
این بازیگر دهه 90 در نمایش «کاسپار» نوشته «پیتر هاندکه» به کارگردانی محسن معینی به ایفای نقش پرداخت. بازی در نمایش «بر فراس تندرو» به کارگردانی محسن معینی، دیگر حضور او روی صحنه است.
او در این سال ها بازیگری محبوب و کم نظیر بود تا اینکه به دلیل حضور در فیلم قلاده های طلا مورد انتقاد شدید بسیاری از مخاطبان قرار گرفت و شاید همین امر باعث انزوا و کناره گیری او از عرصه بازیگری در داخل و خارج شد. از ایران به فعالیت خود ادامه دهد.
افکاری در اواسط دهه 90 به ترکیه رفت و با شبکه جم همکاری های متعددی در زمینه سریال و … داشت و البته معروف ترین آنها سریالی به نام شهرفرنگ ساخته مهدی مظلومی بود که چندان دیده نشد. .
البته بازیگران دیگری هم بودند که بعداً به کشور بازگشتند و اساساً شبکه را ترک کردند. اما او مانند بسیاری دیگر از بازیگرانی که چنین تجربه ای داشتند نتوانست به دوران طلایی گذشته خود بازگردد و در حاشیه ماند.
تاریخ پردیس افکاری تلخ بود و بار دیگر داستان غم انگیز هنر و هنرمند بودن در این سرزمین را روایت کرد. روایت تنهایی و فراموشی. افکاری در آخرین مصاحبه منتشر شده خود درباره عدم حضورش در آثار هنری گفت:
کار ما به گونه ای شده است که امروز فقط عده ای کار می کنند و بقیه تماشاگر آن گروه هستند، افرادی که در این زمینه تخصص ندارند فامیل هستند و به مهمانی های شبانه می روند و با هم می نشینند، راحت کار می کنند و دوستانی که دارند. هیچ جایی در این روابط بیکار نیست.
وی البته امید چندانی به آینده حوزه هنری نداشت و گفت: فکر نمی کنم در حوزه هنری شاهد اتفاق مثبتی باشیم زیرا معتقدم همیشه باید واقعیت ها را دید و من اهل هنر نیستم. آدمی که امید کاذب دارد وقتی چیزی در حال سقوط است امیدی به نجاتش نیست “به نظر من سینمای ایران سقوط کرده است و برای برگرداندن آن به زمان و مدیریت صحیح و تخصص نیاز داریم” یادش جاودانه است.
