محمد بغانی – اوراق بهادار بین المللی ، با جذب سرمایه جهانی کلانشهر ، اجازه می دهد تا پروژه های بزرگ تأثیرات زیست محیطی ، در حالی که وام های داخلی توسعه پروژه های کوچک و متوسط را تسهیل می کند ، اشتغال محلی ایجاد می کند و زیرساخت های انرژی پاک را تقویت می کند.
اوراق قرضه سبز یکی از مهمترین ابزارهای مالی برای تأمین مالی پروژه های انرژی پاک و کاهش انتشار دی اکسید کربن است. این اوراق بهادار مستقیماً به اجرای پروژه های زیست محیطی و کاهش آلاینده ها پیوند می یابد. به عنوان مثال ، اوراق قرضه سبز صادر شده در اروپا و ایالات متحده تاکنون بیش از 5 میلیارد دلار نیروگاه های سرمایه و خورشیدی را تأمین کرده اند. مطالعات نشان می دهد که پروژه های تحت این اوراق بهادار قادر به کاهش سالانه انتشار دی اکسید کربن بوده اند ، در حالی که بازده سرمایه گذاری برای سرمایه گذاران بین 2 تا 5 درصد بوده است. این مدل سرمایه گذاری نه تنها سود مالی ایجاد می کند بلکه به دستیابی به اهداف زیست محیطی و زیست محیطی نیز کمک می کند.
وام های خورشیدی ایران ؛ حمایت داخلی با پشتوانه دولت
در ایران ، دولت با ارائه وام های کم و امکانات پشتیبانی ، راه را برای توسعه انرژی خورشیدی هموار کرده است. این وام ها علاوه بر کاهش خطر مالی پروژه ها ، سرمایه گذاران داخلی را قادر می سازد تا در نیروگاه های کوچک و متوسط شرکت کنند. طبق اعلام وزارت انرژی ، تا پایان سال گذشته ، بیش از 2 مگاوات ظرفیت خورشیدی با استفاده از این امکانات راه اندازی می شود و انتظار می رود در دو سال آینده به بیش از 2 مگاوات برسد. نرخ بهره این وام ها معمولاً بین 2 ٪ تا 5 ٪ و بسته به مقیاس پروژه ، بازده خوبی را فراهم می کند.
تأثیر اقتصادی و زیست محیطی ؛ مقیاس محلی و جهانی
اگرچه هر دو ابزار نقش مهمی در توسعه اقتصاد سبز دارند ، اما در واقع آنها متفاوت هستند. اوراق قرضه بین المللی با جذب سرمایه جهانی ماپیتال ، پروژه های بزرگی از تأثیرات زیست محیطی را امکان پذیر می کند ، در حالی که وام های داخلی توسعه پروژه های کوچک و متوسط را تسهیل می کند ، اشتغال محلی ایجاد می کند و زیرساخت های انرژی پاک را تقویت می کند. طبق IEA ، هر مگاوات انرژی خورشیدی نصب شده می تواند سالانه حدود 5 تن دی اکسید کربن را کاهش دهد ، بنابراین وام های خورشیدی خانگی می توانند سالانه انتشار دی اکسید کربن را کاهش دهند.
چشم انداز سرمایه گذاری سبز ؛ آینده ای پایدار و اقتصادی
با وجود جذابیت مالی ، هر دو ابزار با محدودیت روبرو هستند. اوراق بین المللی نیاز به شفافیت کامل گزارش و اعتماد به سرمایه گذاران خارجی دارد ، در حالی که وام های داخلی به مدیریت دقیق لجستیک ، استانداردهای فنی و زیرساخت های مناسب نیاز دارند. با این حال ، تجربه سالهای اخیر نشان داده است که استفاده هوشمندانه از هر دو ابزار می تواند یک جریان سرمایه گذاری سبز ملی و بین المللی ایجاد کند و مسیر توسعه انرژی پاک را تسریع کند.
کارشناسان معتقدند که ادامه این روند نه تنها باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه ای می شود ، بلکه نقش ایران را در اقتصاد سبز منطقه ای و جهانی تقویت می کند و می تواند سرمایه گذاری خصوصی را در بخش انرژی پاک افزایش دهد. سرانجام ، سرمایه گذاری سبز دیگر شعار نیست. در عوض ، این یک فرصت واقعی برای همزمان کردن با سود مالی و حفاظت از محیط زیست است.
