از سدّ مستحکم ملت ایران در برابر توطئه‌ها تا روایت معلمی که جانش را فدای آرامش مردم کرد

حسین ببری; معلمی که جان خود را فدای آرامش مردم کرد

در خیابان های مرودشت مردی بود که نه تنها به شاگردانش بلکه به همه مردم درس زندگی می داد. حسین ببری معلم و بسیجی متعهد در ناآرامی های اخیر با شجاعت و ایمان در کنار مردم ایستاد و جان خود را برای حفظ امنیت و آرامش جامعه فدا کرد و امروز نامش بیش از یک معلم است.

در اغتشاشات اخیر مرودشت، حسین ببری به جای عقب نشینی در کنار مردم ایستاد و با شجاعت و مسئولیت پذیری برای حفظ امنیت شهر و آرامش مردم تلاش کرد. غروب بود و بوی باروت در هوا بود که در اغتشاشات دی ماه به پهلوی راستش اصابت کرد و به یکی از حسینیه های مرودشت منتقل شد. راه بیمارستان بسته بود و در حسینیه دارویی نبود، اما حسین از جایش بلند نشد، درد لحظه ای او را رها نکرد.

اما گویا از زمانی که نام خود را از پژمان به مولایش حسین تغییر داد، به تمرین ایستادن پرداخت تا در 27 دی 1404 در شورشی ناجوانمردانه به درد لبخند بزند و با امید کامل و با زبان روزه و لب تشنه در اوج مظلومیت به استاد شهیدش بپیوندد و چشمی به شاگردان خم نکند.

این جوانان سرمایه های انقلابی هستند که در مکتب عاشورا به عشق می پردازند و در راه دفاع و پاسداری از ارزش های والای نظام اسلامی از هیچ کوششی دریغ نمی کنند. اما درد این معلم جوان برای خانواده و اطرافیانش تازگی دارد و این درد در دل او حاصل دشمنی مردمی است که در طول تاریخ تنها برای منافع شخصی به راحتی مردم مظلوم را به خاک و خون کشیده و به سرزمین های دیگر دست اندازی کرده اند و هنوز پس از گذشت 47 سال از پیروزی انقلاب اسلامی، طمع خود را برای اشغال این کشور تیز کرده اند.

متن کامل این روایت از اینجا خواندن