به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، در تاریخ پرفراز و نشیب نیروهای مسلح ایران، برخی نام ها با لحظات حساس و سرنوشت ساز گره خورده است که سپهبد شهید علی شادمانی یکی از این چهره هاست. فرماندهی که در اوج تنش های نظامی در سال 1404 در حالی که کشور یکی از حساس ترین دوران دفاعی خود را سپری می کرد، مسئولیت سنگین فرماندهی قرارگاه مرکزی خاتم الانبیاء(ص) را بر عهده گرفت. وی که سال ها در سایه و در سطوح راهبردی فعالیت می کرد، با انتصاب ناگهانی خود پس از شهادت سردار غلامعلی رشید و سپس شهادت خود در مدت کوتاهی به تیتر اصلی خبرها تبدیل شد.
ریشه های فرماندهی; از ارتش همدان تا لشکرهای عملیاتی
علی شادمانی از نسل اول پاسداران بود که در سال 1358 به عضویت این نهاد درآمد و اصلش استان همدان بود و نامش همیشه در کنار سرداران بزرگی چون حسین حمدانی و محمود شهبازی مطرح است. در دوران دفاع مقدس مراحل فرماندهی را از رده های میانی آغاز کرد. از فرماندهی محور در سرپل ذهاب و هدایت نیروها در سپاه پاوه تا رسیدن به فرماندهی لشکر 32 انصارالحسین (ع) در سالهای پایانی جنگ.
همرزمانش او را فرماندهی خستگیناپذیر توصیف میکنند که عملیات پیچیدهای مانند «نصر ۴» را در منطقه عمومی «ماووت» عراق و در شرایط سخت جبهههای غرب با حداقل امکانات رهبری میکرد.
معمار عملیات در ستاد کل؛ عبور از میدانی به استراتژی دیگر
شادمانی پس از پایان جنگ تحمیلی وارد عرصه مدیریت و ستاد در سطح کلان شد. کارنامه او نشان دهنده روند صعودی ساختار نظامی ایران است. معاون عملیات نیروی زمینی سپاه، فرمانده لشکر 3 نیروی ویژه حمزه و فرمانده قرارگاه نجف اشرف، بعدها به عنوان رئیس اداره عملیات و سپس معاون عملیات ستاد کل نیروهای مسلح به ستاد کل نیروهای مسلح پیوست و نقش مهمی در توسعه طرحهای دفاعی کشور داشت.
وی قبل از انتصاب نهایی به مدت 9 سال (از سال 1395 تا 1404) به عنوان معاون هماهنگ کننده قرارگاه مرکزی خاتم الانبیاء (ص) مشغول به کار شد. این پایگاه که اتاق جنگ ایران محسوب می شود، وظیفه طراحی راهبردی و هدایت تمامی نیروهای مسلح (اعم از ارتش و سپاه) را بر عهده دارد. حضور طولانی مدت شادمانی در این سمت او را به یکی از مسلط ترین فرماندهان آمادگی رزمی کشور تبدیل کرد.
انتصاب در بحران؛ جانشینی سردار رشید
در 22 خرداد 1404 در پی شهادت سپهبد غلامعلی رشید، رهبر انقلاب حکمی مبنی بر انتصاب علی شادمانی صادر کردند. این دستور حاوی دو نکته کلیدی بود: اعطای درجه سرلشکری و واگذاری مسئولیت برنامه ریزی راهبردی و رهبری در مقابله با تهدیدات.
این انتصاب در حالی صورت گرفت که به گفته رسانه ها، ایران در شرایط «جنگ دوازده روزه» یا تنش های شدید موشکی و هوایی قرار داشت. شادمانی در شرایطی فرماندهی اتاق جنگ را برعهده گرفت که دشمن ضربه سنگینی به ساختار فرماندهی وارد کرده بود و او موظف بود در کمترین زمان ممکن توازن قوا را در میدان جنگ بازگرداند.
گزارش های متناقض از یک ترور فنی
نحوه شهادت سپهبد شادمانی در حالی با حواشی مختلفی در رسانه ها همراه شد که برخی گزارش ها و اظهارات غیررسمی منتسب به خانواده وی از «تعقیب و گریز مسلحانه» در خیابان های تهران حکایت داشت، مقامات ارشد امنیتی روایت دیگری را مطرح کردند.
سردار حسین نجات جانشین قرارگاه امنیتی ثارالله در بیانیه ای رسمی تاکید کرد که هیچ پیگیری و پیگیری صورت نگرفته است. به گفته وی، شهید شادمانی از طریق «جمع آوری اطلاعات فنی و هوش مصنوعی» در حین حرکت بین دو ستاد شناسایی و محل قرارگیری وی با موشک های هواپایه (پرتاب از هواپیما یا پهپاد) مورد هدف قرار گرفت. این موضوع ابعاد پیچیده و تکنولوژیکی رویارویی های امنیتی در آن زمان را نشان می داد.
میراث یک فرمانده؛ از فرهنگ تا شهادت
سپهبد شادمانی نه تنها یک فرمانده نظامی بود، بلکه در روایت هایی که خبرگزاری های دفاعی منتشر کرده اند، بر شخصیت فرهنگی وی نیز تاکید شده است. گفته می شود حتی در جلسات نظامی با اهدای کتاب به سربازان خود بر لزوم ارتقای دانش و بصیرت پاسداران تاکید می کرد.
در چهارم تیر 1404 بر اثر جراحات ناشی از حمله هوایی به شهادت رسید. او را به عنوان فرمانده ای می شناسند که در فاصله کوتاهی که بین قرار تا شهادتش بود، تلاش کرد ورق جبهه را برگرداند. تشییع گسترده پیکر وی و واکنش های مقامات عالی رتبه نشان از جایگاه والای وی در ساختار دفاعی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران دارد. فرماندهی که از جبهه های زمینی همدان شروع کرد و در بالاترین درجه نظامی کشور به کاروان شهدا پیوست.
منبع : به گزارش میهن تجارت
